Και τα αγόρια κλαίνε

Boys do cry

Πηγαίνω την πρώτη εβδομάδα μαζί με καλό συνεργάτη -έχω κι εγώ τους "δικούς" μου, τι να κάνουμε; Προσωπικά, έχω διαβάσει εξονυχιστικά το δελτίο τύπου και γνωρίζω τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια αλλά ο φίλος μου, που δεν έχει καταιγισμό από μέιλς στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο -είναι και το έργο πρωτόπαιχτο!- με ακολουθεί "τυφλά". Όσο παρακολουθούμε την παράσταση... εκείνος εισέπραττε τη μία έκπληξη μετά την άλλη, καθώς δεν είχε το παραμικρό στοιχείο για την υπόθεση ή εξέλιξη ενώ εγώ έκανα νοερές "συγκρίσεις" με αυτά που είχα διαβάσει, ήξερα τί να περιμένω, γνώριζα από το πρώτο λεπτό το προφίλ του ήρωα κ.ο.κ. και ειλικρινά, κατέληξα ότι η εμπειρία για αυτόν τον μονόλογο πολλαπλασιάζεται θετικά όσο λιγότερες είναι οι πληροφορίες σου -το homework. Αργότερα, όταν θα είσαι σπίτι, θα έχεις το χρόνο να αναλύσεις τον χαρακτήρα μαζί με τη βοήθεια του προγράμματος που περιέχει τη βιογραφία του και όλο το έργο  -επιδιώξτε να το πάρετε/ζητήστε το στην είσοδο- και να εξακριβώσεις κάθε πτυχή της ψυχοσύνθεσής του.
Έτσι, λοιπόν, τα λίγα που θα ήθελα να αναφέρω για την υπόθεση συμπυκνώνονται στην ακόλουθη φράση: Πρόκειται για το δραματικό μονόλογο του Μιχάλη Παπαδόπουλου που βασίστηκε στη ζωή του Τζον Γουέην Κέισυ, ενός υποδειγματικού Αμερικανού πολίτη της δεκαετίας του 60, ερμηνευμένο αριστοτεχνικά από τον Γιώργη Κοντοπόδη σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου.
Μόνο αυτό;
Κατά τη γνώμη μου αρκεί. Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψεις λεπτό προς λεπτό καθώς θα δομείται μπροστά σου η ιστορία του Τζον. Αυτός θα σου μιλήσει για τα παιδικά του βιώματα, για την εφηβεία του, τους γάμους, τα παιδιά του, για το μεγάλο πάθος του... εκείνος θα σου συστήσει τον Πόγκο, τον κλόουν, σε μια ομολογία ψυχής και απολογισμού, μια εξομολόγηση ακόμα και των πιο ενδόμυχων σκέψεων.

Απόψε είναι μια ξεχωριστή νύχτα, απόψε δεν θα κοιμηθώ μόνος σε ένα κελί...
Είμαι ένας επιτυχημένος, ευτυχισμένος πατέρας, έτσι όπως το ονειρεύτηκε ο μπαμπάς μου, και το 1965 είναι η χρονιά μου.
Τζον Γουέην Κέισυ
Στην παράσταση... ο Γιώργης Κοντοπόδης απέδειξε πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι, πόσο άνετα(;) μπορεί να ερμηνεύσει την κάθε μια ψυχοσωματική κατάσταση, από τις πιο λεπτές αποχρώσεις μέχρι τις αβίαστες εντάσεις και να περάσει από την χαλαρότητα -ακόμα και από το αστείο- ως στον πιο βαθύ όλεθρο της ψυχής σε απειροελάχιστο χρόνο... πόσο ιδανικά αλλάζει πρόσωπα-προσωπεία ξανά και ξανά εκφράζοντας τις πολυσύνθετες πτυχές ενός πολυεπίπεδου ήρωα. Ακάματος εισχωρεί στη σάρκα του Τζον (και του Πόγκο) ενώ το άψογα δομημένο κείμενο του Μιχάλη Παπαδόπουλου σκιαγραφεί με αρτιότητα τόσο τα βιογραφικά στοιχεία του ήρωα όσο και τον ψυχισμό του, σε όλες τις φάσεις της ζωής του και σε κάθε ηλικία, σκύβοντας με σεβασμό πάνω στην άρρωστη(;), προβληματική(;) προσωπικότητά του επιτρέποντάς του να γίνει θύτης και θύμα, κατηγορούμενος αλλά και κατήγορος ενώ του παρέχει το δικαίωμα να υπάρχει διαφορετικός χωρίς να πρέπει να ντρέπεται. Τον δικαιώνει και τον καταδικάζει ταυτόχρονα και ιδανικά, ισορροπώντας πάνω στο μέτρο. Συμπληρωματικά, η παράσταση έτυχε εξαιρετικών σκηνικών ευρημάτων από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο που υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Η μεγάλη εμπειρία του στην σκηνοθεσία θεατρικών έργων πρόσθεσε ένα ακόμη ατού στο σύνολο που μάλλον αποτελεί ένα δυνατό χαρτί για το Τσαί στη Σαχάρα και σημείο αναφοράς για κάθε μελλοντική παρουσίαση του έργου. Σαν επίλογο, αξίζει να αναφερθώ στις ιδανικές μουσικές επιλογές που έντυσαν την παράσταση από τον Γιώργη Κοντοπόδη.
Συνοπτικά, το συναίσθημα ή η ένταση ή ο προβληματισμός που δημιουργείται από μια θεατρική σύμπραξη δε μπορούν να μεταφερθούν στο χαρτί, ακόμα κι αν κρατά την πένα ο μεγαλύτερος συγγραφέας του κόσμου. Όχι μόνο επειδή ο κάθε θεατής είναι διαφορετικός, άρα εισπράττει με διαφορετικό τρόπο, αλλά κυρίως επειδή η ατμόσφαιρα είναι θέμα στιγμής. Κι αυτήν την αίσθηση την κερδίζεις μόνο αν πας εκεί που συμβαίνει.
Να πάτε.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Προγραμματισμένες παραστάσεις: μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου 2016, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30, στο Τσάι στη Σαχάρα, Λαοδικείας 18, Ιλίσια, 2110120936
Δείτε το πλήρες πρόγραμμα του χώρου.

Ταυτότητα παράστασης:
Συγγραφέας: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Σκηνοθεσία - Σκηνικό: Αλέξανδρος Λιακόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γωγώ Φάκου
Μουσική επένδυση: Γιώργης Κοντοπόδης

Στο ρόλο του Τζον Κέισυ: Γιώργης Κοντοπόδης

Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
Ακατάλληλο για ανηλίκους

Γκαλά

H γυναίκα που έχτισε τον "μύθο" του Νταλί, αλλά κατέστρεψε τον καλλιτέχνη;



“...Αγαπώ την Γκαλά περισσότερο από τη μητέρα μου, περισσότερο από τον πατέρα μου, περισσότερο από τον Πικάσο και ακόμη περισσότερο από το χρήμα. Σε εκείνη οφείλω πάνω από όλα την πεποίθηση ότι δεν είμαι τόσο μέτριος όσο νόμιζα...”
Σαλβαδόρ Νταλί
Την έλεγαν Έλενα Ντιακόνοβα, γεννήθηκε το 1894 στη Ρωσία, έγινε γνωστή όμως ως Γκαλά.
Κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που της αποδίδονται είναι ότι υπήρξε αφάνταστα ξιπασμένη, εγωπαθής, εξαιρετικά σκληρή και σπάταλη με μια απίστευτη λατρεία για τα χρήματα.
Υπήρξε σύζυγος του Γάλλου ποιητή Πωλ Ελυάρ, συνδέθηκε ερωτικά με τον Μαξ Ερνστ, αλλά έγινε διάσημη εξαιτίας της σχέσης της με τον Νταλί.
Φαίνεται ότι ο Ελυάρ δεν κατάφερε ποτέ να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές επιθυμίες της, αφού λέγεται ότι σχεδόν από την αρχή της σχέσης της εκείνη αναζητούσε διαρκώς νεαρούς άνδρες.
Και η αλήθεια είναι ότι μάλλον δεν δυσκολευόταν και να τους βρει, κυρίως χάρη στο ιδιαίτερα θελκτικό σώμα της και στην προκλητική της προσωπικότητα.
Ένας από τους πρώτους εραστές της ήταν ο Γερμανός ντανταϊστής Μαξ Ερνστ, μαζί με τον οποίο, με την αποδοχή πάντα του Ελυάρ, δημιούργησαν ένα ερωτικό τρίγωνο.
Ακολουθεί η γνωριμία της με τον Σαλβαδόρ Νταλί. Αυτός ήταν τότε μόνο εικοσιπέντε χρόνων και, όπως ο ίδιος έχει αναφέρει, πριν την συναντήσει δεν είχε κάνει ακόμη έρωτα με γυναίκα.
Η Γκαλά στο πρώτο ραντεβού τους (1929), σε μια βόλτα στα βράχια, του ζήτησε να τη σπρώξει στον γκρεμό, θέλοντας έτσι να ενεργοποιήσει το ενδιαφέρον του.
Εκείνος αρνήθηκε, όμως την ίδια στιγμή την ερωτεύτηκε και έγινε όλη του η ζωή!
Άρχισε να την λατρεύει σαν θεότητα, της έδωσε δεκάδες λατρευτικά υποκοριστικά και φυσικά τη ζωγράφισε.

Το μάτι της Αθήνας

Γράφει ο Χρίστος Μαβόγλου
Ανέβηκα στην Αθήνα λίγο πριν κλείσω τα 5 μου. Όχι μόνος μου. Οι γονείς μου έκαναν την όλη ζημιά. Αυτή βέβαια είναι και η δουλειά τους. Να ακολουθούνε το κοπάδι, για τη μεγαλύτερη ασφάλεια των παιδιών τους. Μάταια προσπάθησα να τους προειδοποιήσω. Αλλά αυτοί δεν πίστευαν σε σημάδια και προλήψεις. Ακάθεκτοι ετοίμασαν με επιμέλεια τα πάντα. Φόρτωσαν τα υπάρχοντά μας σε ένα φορτηγό, ανεβήκαμε όλοι μαζί σε αυτό, για να γλυτώσουμε τα εισιτήρια του τρένου, και φτάσαμε. Μόνο μία εικόνα θυμάμαι από την Καλαμάτα. Μία σκάλα κυκλική σε μία αυλή. Θυμάμαι και το σκουριασμένο καρφί που χώθηκε στο δεξί μου χέρι στη μετακόμιση, αλλά κανείς δεν κατάλαβε το συμβολισμό του. Κι εγώ, μόλις τέλειωσα με τα κλάματα, και αφού δέχτηκα τις πρώτες βοήθειες, περιεργάστηκα το σημάδι με καμάρι, δυόμιση ολόκληρα εκατοστά. Είναι από τις ουλές που τις θεωρούσα παράσημο ανδρείας, σημάδι να αποδεικνύω την αντρεία μου στους άντρες μου, στα στρατιωτάκια μου, βεβαίως. Από τα πρώτα παιχνίδια που είχαμε όλα τα αγόρια ήταν τα πιστόλια. Τα καλύτερα ήταν αυτά με τα καψούλια. Λίγη δυναμίτης, ένα χτύπημα με τον πλαστικό κόκορα και οι πυροβολισμοί έδιωχναν τον εχθρό. Τόσοι άδικοι πόλεμοι καταγράφηκαν στα γονίδια των προγόνων μας. Αυτά τα γονίδια μας oρμήνευαν να είμαστε έτοιμοι, ανά πάσα στιγμή, να πολεμήσουμε. Κι όταν δεν είχαμε λίγες δραχμές να αγοράσουμε καψούλια, αλλάζαμε τα όπλα μας με ευκολία.
Πότε φυσοκάλαμα, πότε κουκουνάρια, πότε πλαστικά βελάκια.

Η Αγγελίνα Ρωμανού και οι Κουβέντες του αέρα

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Α.Ρ.: Οι «Κουβέντες του αέρα» είναι μια συλλογή μικρών ιστοριών που συμβαίνουν σε κάθε σπίτι. Σε κάθε γειτονιά. Σε κάθε πόλη. Είναι ιστορίες καθημερινών ανθρώπων. Αποτυπώματα από μια φάση της ζωής τους. Κάποιες είναι μελωμένες, κάποιες ρέουν ολόλευκες σαν το γάλα κι άλλες στάζουν δηλητήριο. Τις έγραφα κατά διαστήματα, ανάλογα με τη διάθεση και την έμπνευση της στιγμής. Αποφάσισα να τις συγκεντρώσω όλες σε ένα βιβλίο να κάνουν παρέα η μία στην άλλη. Να συμπορευτούν κάτω από το βλέμμα ενός αλητάκου σκύλου που, όπως θα δουν οι αναγνώστες, βρίσκεται σε κάθε ιστορία ως περαστικός.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Α.Ρ.: Αέρας.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Α.Ρ.: Να αφήσει τις λέξεις να γίνουν εικόνες. Έγχρωμες. Ασπρόμαυρες. Μονόχρωμες, από σελίδα σε σελίδα. Να αφήσει τις μυρωδιές να ξεχυθούν από κάθε σκηνή. Να μυρίσει κανέλα, γαρύφαλλο, αλμύρα. Να αφεθεί στα συναισθήματα των ηρώων.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Α.Ρ.: Θα ταίριαζε σε κάθε μέρος του πλανήτη, όπου υπάρχουν άνθρωποι. Με τους έρωτές τους, τις προκαταλήψεις, τις σκέψεις και τις αποφάσεις τους. Και με όλα όσα μπορούν να συμβούν στον καθένα ξεχωριστά. Η διάρκειά του; Μια ολόκληρη ζωή συν κάτι παραπάνω.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Α.Ρ.: «Ίσες δόσεις βύσσινο με ζάχαρη. Μόνο που στο τέλος μπουχτίζεις. Και οι σχέσεις τι στο διάολο είναι; Βάνεις ζάχαρη για να καλύψεις τις ανισότητες. Μέχρι που παίρνεις κιλά. Κι όταν αποφασίζεις να τα ξεφορτωθείς τα παίρνεις όλα σβάρνα.
Γιατί όχι;»

Σαν περίληψη...
Κουβέντες του αέρα. Ένα «φφφφ….» με μέλι. Άλλο, με γάλα χυμένο και σ’ ένα παραπέρα, παραμονεύει δηλητήριο. Κάθε φύσημα κι ένα κοκτέιλ για δυνατούς. Ή αδύνατους...

Σε μπαρ πολύβουα ή μελαγχολικά μεθούν ζωές κι ανασταίνονται θάνατοι. Ή πνίγονται δαίμονες και γεννιούνται άγγελοι.
Διαλέγεις και παίρνεις. Ή αφήνεις να σε διαλέξουν.
Μάτια μισόκλειστα και χείλη σφιγμένα. Πόδια σταυρωτά ή ορθάνοιχτα. Χτύποι πεπρωμένου. Ποτάμι που περνά και ξεπλένει. Κι ας το περιορίζουν οι όχθες. Θα βρει να ξεσπάσει στην κατηφόρα. Φτάνει μη στερέψει στη διαδρομή απ’ το μακρύ ταξίδι.
Οι Κουβέντες του αέρα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Όστρια.

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Όστρια προσφέρουν το βιβλίο της Αγγελίνας Ρωμανού σε έναν τυχερό αναγνώστη. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση αλλά και για να στείλετε το μήνυμά σας στην ίδια κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες σχετικές πληροφορίες για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση έχει προγραμματισθεί για τις 17 Νοεμβρίου 2016 και το βιβλίο θα παραδοθεί/αποσταλεί ταχυδρομικά από το koukidaki.
k
Κάντε like στη σελίδα των εκδόσεων Όστρια για να μη χάνετε κανένα νέο!
Καλή τύχη!

Kamp: Clairvoyance

Για τους Kamp... γνωρίζω τα απολύτως απαραίτητα. Σχηματίστηκαν το 2012 στην Αθήνα από τον Γιάννη Καμπουρόπουλο, πρώην lead singer των Closer. Σήμερα, γιορτάζουν την κυκλοφορία του δεύτερου CD τους, Kamp: Clairvoyance, το οποίο μετρά ελάχιστες εβδομάδες κυκλοφορίας (από Σεπτέμβριο 2016) και κινείται σε δρόμους εναλλακτικού ροκ από παλαιάς κοπής ροκ μπαλάντα μέχρι βιομηχανικό ροκ. Η λογική της μπάντας επενδύει πάνω στην αυτοδημιουργία κι έτσι όλα τα tracks γράφονται από τους ίδιους -σε αυτό το LP στιχουργός και βασικός συνθέτης είναι ο Γιάννης Καμπουρόπουλος- ενώ τα κομμάτια παρουσιάζουν ποικιλία κερδίζοντας τις εντυπώσεις πολυεπίπεδα. Αφενός γιατί κανείς δεν θέλει να ακούει μονότονα μουσικά θέματα, πολύ κοντά το ένα στο άλλο, έτσι που στο τέλος να δημιουργούν ένα τεράστιο ενιαίο κομμάτι αντί διαφορετικών τραγουδιών -έχουμε τέτοια παραδείγματα που βαριόμαστε να ακούσουμε ολόκληρο το LP γιατί όλα μοιάζουν με όλα- και αφετέρου υπάρχει σαφέστατη η "υπογραφή" του δημιουργού που τα χαρακτηρίζει ενώ η γεμάτη, αισθαντική φωνή του υποστηρίζει από μελωδίες ως άγριο ροκ με την ίδια εμβάθυνση. Μια μικρή γεύση προσφέρεται εδώ.
Την άψογη, καλαίσθητη έκδοση επιμελήθηκε η Loft d'Art του Χρήστου Πακιώτη, οι φωτογραφίες είναι της Αφροδίτης Χουλάκη και η παραγωγή του Γιάννη Καμπουρόπουλου.
Ακούστε το!

Θα σε ταξιδέψει, θα σου βγάλει συναισθήματα... Ταιριάζει ως backgourd soundtrack σε δημιουργικές φάσεις αν το αφήσεις να παίζει ανέμελα σε χαμηλή ένταση -οι καλλιτέχνες δημιουργοί καταλαβαίνουν- αλλά και σε έντονες στιγμές αν του δόσεις γκάζια. Έχει και μπαλάντα, έχει και ρυθμό, τέμπο... Προσφέρει διάφορες θεματικές. Παραπάνω παίζει ένα δείγμα από το ομότιτλο track όμως ακούγοντας όλο το CD σημείωσα τα εξής:
① Πόσο υπέροχο είναι να μπορείς να δημιουργήσεις ένα μουσικό κομμάτι από το μηδέν -ψυχή, μελωδία, δομή, ενορχήστρωση με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι- μέχρι το άπαν μόνος σου! Και, αναφερόμενη προς τον συνθέτη και στιχουργό όλων των τραγουδιών τον Γιάννη Καμπουρόπουλο, προφανώς το αποτέλεσμα σε αντιπροσωπεύει απόλυτα κι αυτό είναι μεγάλη νίκη.
② Υπάρχει ένα κομμάτι, το Chasing tails, το οποίο αφιερώνεται τόσο στους μετανάστες από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Λίβανο και το Ιράκ που καταφθάνουν στη χώρα μας αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο όσο και στους κατοίκους των νησιών (Λέσβο, Χίο, Κω, Σάμο) για την ανθρωπιά τους, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη δε μένει ποτέ ασυγκίνητη παρά συμπάσχει και συμπράττει με τα σημεία των καιρών.
③ Μια καλαίσθητη έκδοση -του οτιδήποτε- είναι απείρως καλύτερη από μια πρόχειρη έκδοση ενός αριστουργήματος -κι αυτό αν θεωρήσουμε ότι η τέχνη διέπεται τελικά από αντικειμενικότητα.
④ Clair όπως clear δηλαδή καθαρός και voyance όπως vision δηλαδή όραμα. Διορατικότητα, λοιπόν.(;)
⑤ Παρά τις εντυπώσεις που μπορεί να έχει κανείς διαβάζοντας περιγραφές, τα ακούσματα διαθέτουν μια κρυστάλλινη καθαρότητα ή διαύγεια η οποία βγαίνει και από την αισθητική του εξωφύλλου. Με κέρδισε η απουσία χρωμάτων ως επιλογή παρουσίασης -μη ξεχνάμε ότι η πρώτη εντύπωση πάντα αφορά αυτό που βλέπουμε στο εξώφυλλο.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Τους Kamp αποτελούν οι: Dounias Antonis (drums), John Kampouropoulos (lead vocals), Nick Koutsopodiotis (guitars) και Michael Endemon (bass).
Βάλτε στην ατζέντα το new album release live  στο Tiki Bar (Φαλήρου 15, Κουκάκι) στις 9 Οκτωβρίου 2016 και ώρα 21:00
Επικοινωνία: kamptheband@gmail.com
Χρήσιμα links: facebook, Kamp the band, ιστότοπος

Ευχαριστώ τον Γιάννη Καμπουρόπουλο για τη διάθεση του CD

Η Όλγα Λυμπεροπούλου και οι Μικρές ιστορίες για μεγάλους

Αισθάνομαι μια υπέροχη τιμή και ιδιαίτερα τυχερή που έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω μέσα από τούτες τις σελίδες ένα μοναδικό βιβλίο. Θα μου πείτε, μα κάθε βιβλίο δεν είναι μοναδικό; Μέσες άκρες έτσι είναι αλλά τούτο εδώ είναι πραγματικά πρωτόφαντο -τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα· αν έχει κυκλοφορήσει κάτι ανάλογο στο εξωτερικό δε το γνωρίζω αλλά στην Ελλάδα είναι σίγουρα η πρώτη φορά που το βλέπουμε. Πρόκειται για συλλογή διηγημάτων ειδικά γραμμένης-επεξεργασμένης έτσι ώστε να απευθύνεται σε αναγνώστες με άνοια. Οι άνθρωποι με άνοια, μέχρι σήμερα, δεν συμπεριλαμβάνονταν στους αναγνώστες καθώς η πάθησή τους καθιστά την αναγνωστική εμπειρία από εξαιρετικά δύσκολη ως αδύνατη.
Τις ιστορίες υπογράφουν οι κυρίες: Χριστίνα Αβδίκου, Φραντζέσκα Αλεξοπούλου-Πετράκη, Λιλή Γάτη, Εύη Γεροκώστα, Στέλλα Γουλτίδου, Πηγή Γρύλλη, Αναστασία Καρανάσιου, Δήμητρα Κίτσου, Αλεξία Κονδυλίδου, Έλενα Λιάτου, Έρη Παπαμιχαλοπούλου, Δάφνη Ποντικού, Ναταλία Ρεντίνα, Ελένη Ρουφάνη, Ελένη Σβορώνου και Βασιλική Στρατάκη. Την επιμέλεια και κατάλληλη επεξεργασία ώστε αυτές οι ιστορίες να διαβάζονται από άτομα με άνοια ανέλαβε η Όλγα Λυμπεροπούλου (νευροψυχολόγος) η οποία ανταποκρίθηκε με αμεσότητα και χαρίζοντάς μου από τον πολύτιμο χρόνο της μου έλυσε όλες τις απορίες μου σχετικά με το εγχείρημα.
Πρώτη μέρα κυκλοφορίας 26 Σεπτεμβρίου 2016 από τις εκδόσεις Εντύποις.
Πως προέκυψε η ιδέα για τη συγγραφή του βιβλίου;
Ο.Λ.: Ως νευροψυχολόγος με ειδίκευση στην τρίτη ηλικία και τις Άνοιες εργάζομαι καθημερινά εδώ και 16 χρόνια με ηλικιωμένους με νόσο Αλτσχάιμερ ή κάποια άλλη μορφή άνοιας και τις οικογένειές τους. Οι άνθρωποι με άνοια πολύ συχνά αναγκάζονται σχετικά νωρίς στην πορεία της νόσου να εγκαταλείψουν την ανάγνωση βιβλίων, καθώς οι διαταραχές συγκέντρωσης, μνήμης, λόγου κ.λ.π που αντιμετωπίζουν καθιστούν την ανάγνωση μία αργή, κοπιαστική και, εν τέλει, δυσάρεστη διαδικασία.
Η ιδέα για τη συγγραφή του βιβλίου προέκυψε όταν συνειδητοποίησα ότι η μόνη εναλλακτική που μπορούσαμε να δώσουμε ως επαγγελματίες υγείας στους αναγνώστες με άνοια ήταν η ανάγνωση παιδικών βιβλίων, τα οποία θεωρούνται καταλληλότερα λόγω της σύντομης φόρμας, της ειδικής μορφοποίησης των κειμένων που τα καθιστά ευανάγνωστα και της σαφήνειας των νοημάτων τους. Αυτό όμως συνεπάγεται ότι, προκειμένου μην προδώσουν την αγάπη τους για τα βιβλία, οι άνθρωποι με άνοια συμβιβάζονταν με ιστορίες γραμμένες και εικονογραφημένες για ανθρώπους 6 ή 7 δεκαετίες νεότερους.

Σε ποιους απευθύνεται το βιβλίο;
Ο.Λ.: Το "Μικρές Ιστορίες για Μεγάλους" γράφτηκε με στόχο να ξαναδώσει την απόλαυση της ανάγνωσης ενός λογοτεχνικού βιβλίου στους ανθρώπους με άνοια. Ταυτόχρονα όμως, είναι ένα βιβλίο που θα μπορούσε να κεντρίσει το ενδιαφέρον και των διανοητικά υγιών ηλικιωμένων αναγνωστών, μιας και είναι γραμμένο με γνώμονα τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων 3ης ηλικίας.

Τι είναι αυτό που το διαφοροποιεί και το κάνει φιλικό προς τους συγκεκριμένους αναγνώστες;
Ο.Λ.: Το κίνητρο που μας ώθησε να εκδώσουμε τις "Μικρές Ιστορίες για Μεγάλους" είναι αυτό που υπαγόρευσε και όλες εκείνες διαφοροποιήσεις που το κάνουν ξεχωριστό. Και το κίνητρο αυτό, ήταν το να φτάσει στα χέρια των ηλικιωμένων με ή ακόμα και χωρίς άνοια ένα λογοτεχνικό βιβλίο που να λαμβάνει υπόψη του τα θέματα που τους ενδιαφέρουν, να είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στις δυνάμεις και τις αδυναμίες τους και να τους επιτρέπει να απολαύσουν την ανάγνωσή του οι ίδιοι, χωρίς να βασίζονται στη βοήθεια ενός φροντιστή.
Προκειμένου να γίνει το όραμά μας πραγματικότητα, ακολουθήσαμε τις προδιαγραφές για τα φιλικά προς τους ηλικιωμένους κείμενα όπως ορίζονται από το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης των Η.Π.Α. και τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας "Κείμενα για Όλους", τις οποίες προσαρμόσαμε στις ιδιαίτερες ανάγκες του συγκεκριμένου αναγνωστικού κοινού. Σε αυτή την έκδοση, για την οποία χρειάστηκαν πολλοί μήνες σκληρής δουλειάς και προετοιμασίας, έχουμε μεριμνήσει προκειμένου ακόμα και η παραμικρή λεπτομέρεια να εξυπηρετεί το στόχο μας.
Τα διηγήματα που συνθέτουν τις "Μικρές Ιστορίες για Μεγάλους" είναι μικρά σε έκταση, γραμμένα με εύληπτο λεξιλόγιο και απλή σύνταξη και έχουν ευθύγραμμη, σαφή πλοκή ώστε οι όποιες διαταραχές αναφορικά με τη λειτουργία της μνήμης, της προσοχής, του λόγου κ.λ.π να μην εμποδίζουν την κατανόησή τους από τους αναγνώστες με άνοια. Η εικονογράφηση αντιμετωπίζει με σεβασμό το κοινό στο οποίο απευθύνεται το βιβλίο και δεν θυμίζει σε τίποτα την εικονογράφηση που συναντά κανείς σε ένα παιδικό βιβλίο. Επιπλέον, οι εικόνες που συνοδεύουν τα κείμενα δεν εμπλουτίζουν απλά την αφήγηση, αλλά έχουν παράλληλα ρόλο επεξηγηματικό, ώστε να ευνοούν την κατανόηση των ιστοριών.
Αντίστοιχα, ειδική φροντίδα έχει δοθεί τόσο στη μορφή του βιβλίου (μεγάλο μέγεθος σελίδων, ματ χαρτί, βαρύτερο από το συνηθισμένο), όσο και στη μορφοποίηση του κειμένου (μεγάλο μέγεθος γραμματοσειράς, φαρδιά περιθώρια, μεγάλα διαστήματα μεταξύ των γραμμών, στοίχιση στα αριστερά κ.ά.). Και φυσικά, το μεγαλύτερο στοίχημα ήταν να καταλήξουμε σε ένα βιβλίο που να τηρεί όλες τις προδιαγραφές για τα φιλικά προς το συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό κείμενα χωρίς να δείχνει υπερβολικά απλοποιημένο. Να διευκολύνει, αλλά ταυτόχρονα και να σέβεται τους αναγνώστες του. Και πιστεύω ότι τα καταφέραμε.

Ποιοι είναι οι συντελεστές του βιβλίου;
Ο.Λ.: Στο βιβλίο έχουν συνεισφέρει με κείμενά τους δεκαέξι καταξιωμένοι και νέοι συγγραφείς: η Χριστίνα Αβδίκου, η οποία έχει κάνει και την εικονογράφηση του βιβλίου, η Φραντζέσκα Αλεξοπούλου - Πετράκη, η Λιλή Γάτη, η Εύη Γεροκώστα, η Στέλλα Γουλτίδου, η Πηγή Γρύλλη, η Αναστασία Καρανάσιου, η Δήμητρα Κίτσου, η Αλεξία Κονδυλίδου, η Έλενα Λιάτου, η Έρη Παπαμιχαλοπούλου, η Δάφνη Ποντικού, η Ναταλία Ρεντίνα, η Ελένη Ρουφάνη, η Ελένη Σβορώνου και η Βασιλική Στρατάκη. Η συγγραφή του τελευταίου κειμένου, η προσαρμογή όλων των ιστοριών ώστε να είναι κατάλληλες για ηλικιωμένους και ανθρώπους με άνοια και η επιμέλεια της εικονογράφησης έχει γίνει από εμένα.

Πότε πρόκειται να γίνει η παρουσίαση του βιβλίου;
Ο.Λ.: Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου στις 19:30 στο Polis Art Cafe, στη Στοά του Βιβλίου. Στην παρουσίαση θα μιλήσουν η Δρ. Παρασκευή Σακκά, νευρολόγος - ψυχίατρος και Πρόεδρος του Εθνικού Παρατηρητηρίου για την Άνοια και της Εταιρείας Αλτσχάιμερ Αθηνών, η συγγραφέας Ελένη Σβορώνου, η εικονογράφος μας Χριστίνα Αβδίκου, o συγγραφέας και εκπαιδευτικός Στέλιος Κανάκης κι εγώ, ενώ ο συντονισμός των ομιλητών θα γίνει από τη δημοσιογράφο και ιδρύτρια του eirinika.gr, Ειρήνη Νικολοπούλου.

Θα υπάρξει συνέχεια σε αυτή την προσπάθεια; Έχετε σχεδιάσει τα επόμενα βήματα;
Ο.Λ.: Οι "Μικρές Ιστορίες για Μεγάλους" εγκαινιάζουν τη σειρά βιβλίων των Εκδόσεων Εντύποις με τίτλο "Ασημένιοι Αναγνώστες", η οποία απευθύνεται αποκλειστικά σε ανθρώπους τρίτης ηλικίας. Ευελπιστώ, λοιπόν, ότι η σειρά θα εμπλουτίζεται διαρκώς με νέα βιβλία, γραμμένα ειδικά για ηλικιωμένους αναγνώστες και αναγνώστες με άνοια.
Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Εντύποις προσφέρουν δύο αντίτυπα του βιβλίου σε ισάριθμους τυχερούς αναγνώστες. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση αλλά και για να στείλετε το μήνυμά σας στην ίδια κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες σχετικές πληροφορίες για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση έχει προγραμματισθεί για τις 14 Νοεμβρίου 2016 και τα βιβλία θα αποσταλούν/παραδοθούν στους τυχερούς από τις εκδόσεις Εντύποις.
k
Καλή τύχη!

Η Όλγα Λυμπεροπούλου είναι νευροψυχολόγος με ειδίκευση στην Τρίτη Ηλικία και τις Άνοιες. Από το 2002 εργάζεται με ηλικιωμένους, ανθρώπους με άνοια και τις οικογένειές τους. Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Αλτσχάιμερ Αθηνών και επί μία δεκαετία εργάστηκε στο Ιατρείο Μνήμης του Νοσοκομείου "Υγεία". Είναι υπεύθυνη του Κέντρου Διαταραχών Μνήμης όπου ασχολείται με την αξιολόγηση των μνημονικών διαταραχών ηλικιωμένων ατόμων, την εφαρμογή προγραμμάτων νοητικής ενδυνάμωσης για ανθρώπους με άνοια και τη συμβουλευτική φροντιστών. Παράλληλα, αρθρογραφεί σε έντυπα και διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης και από το 2015 διατηρεί το δικό της blog στην ελληνική έκδοση της "The Huffington Post". Η ιστοσελίδα της trainyourbrain.gr έχει ως στόχο να μεταδώσει στο ευρύ κοινό με απλό και κατανοητό τρόπο επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώσεις σχετικά με τις άνοιες, αλλά και τη φροντίδα της υγείας του εγκεφάλου.
Επικοινωνία μαζί της: contact@trainyourbrain.gr

Μα (γιατί) δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο μου;

Ας μιλήσουμε για βιβλία.
Σιγά το νέο, θα πεις! Τα μισά θέματα στο koukidaki για βιβλία μιλάνε. (Θα το ξαναπώ κι ας γίνομαι κουραστική στους μόνιμους αναγνώστες. Γράφω ανέμελα... εξού και το παραπάνω συντακτικό που είναι ικανό να ρίξει στα χάπια τρεις φιλολόγους. Ανεχτείτε με.) Τι θα αλλάξει σήμερα; Ε, σήμερα, είπα να απαντήσω δημόσια, αφού κάνω και τις σχετικές έρευνες, στο πιο κοινό ερώτημα που εισπράττουμε εμείς τα βιβλιόπαιδα (όπου βιβλιόπαιδα=λάτρεις της λογοτεχνίας) από τους συγγραφείς (όπου συγγραφείς=ο κάθε άνθρωπος που έχει εκδώσει κάτι στην Ελλάδα).
Αρκετές φορές, λοιπόν, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την απορία-ερώτηση του δημιουργού μιας και γνωρίζει πολύ καλά ότι διαβάζουμε ανελλιπώς λογοτεχνικά έργα. Ειδικά αν υπάρχει οικειότητα με το πρόσωπο, δηλαδή να γνωριζόμαστε εκ του προσωπικού, η παραπάνω ερώτηση παίρνει την εσάνς παραπόνου. Γιατί αυτόν/αυτούς και όχι κι εμένα; Γιατί εκείνου και όχι το δικό μου; Σε όλο αυτό, έρχεται να προστεθεί και η συναναστροφή με άλλα βιβλιόπαιδα (ποτέ δε μου άρεσε η λέξη βιβλιοφάγος λες και είμαστε ανώμαλοι αγροίκοι αλλά ούτε ήθελα να γράψω βιβλιολάτρεις γιατί έτσι θα περιέγραφα και εκείνους που αποκτούν βιβλία για να διακοσμούν χώρους) που συχνά πυκνά εκφράζονται τύπου: Τι; Δεν έχεις διαβάσει τον τάδε; Κακώς! Να το επιδιώξεις άμεσα, λες και όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από έναν.
Σε αυτό το σημείο, θα μπορούσα να αναφερθώ σε μια σειρά δικαιολογιών όπως: δε το γνώριζα αυτό το βιβλίο / θα το διαβάσω σύντομα / το έχω βάλει ήδη στη λίστα των προσεχών / δε πρόλαβα -ακόμα- / δεν έτυχε -ακόμα- / δεν είχα την κατάλληλη ψυχολογία / δεν είχα αρκετό χρόνο -για τις 999 σελίδες του τόμου- / είχα ανάγκη για κάτι πιο εύπεπτο αυτήν την εποχή -εξαιρετική δικαιολογία για ψώνια που προκαλεί συμπάθεια προς το πρόσωπό σας- / δε βγαίνω αυτόν τον καιρό και έχω ελαττώσει τις αγορές κ.ο.κ. Προφανώς όμως, όλα αυτά και ακόμη περισσότερα, τα έχουν ακούσει οι δημιουργοί που εκφράζουν το ερώτημα και ίσως κάποια, κάποτε και από κάποιους να είναι ειλικρινή, αλλά τις περισσότερες φορές είναι απλά ανταποκρίσεις με πρόθεση να μη πληγώσουμε τον συγγραφέα. Τι συμβαίνει στ' αλήθεια;
Σας αναφέρω τα γεγονότα όπως δημοσιεύθηκαν από την Εθνική Βιβλιοθήκη. Ξέρετε, εκείνο το μεγάλο κτήριο που λαμβάνει τρία αντίτυπα κάθε νέας έκδοσης και καταγράφει την παραγωγή αποδίδοντας τους μοναδικούς αριθμούς-ταυτότητες των βιβλίων που όλοι γνωρίζουμε, τα ISBN. Η Εθνική Βιβλιοθήκη, που λέτε, σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα παρέλαβε -στο περίπου- 240.000 βιβλία. Προσοχή στις λεπτομέρειες: α). του 20ου αιώνα, άρα δεν έχουν υπολογιστεί οι παραλαβές του 21ου ο οποίος μετρά ήδη 15,5 χρονάκια -δε τα λες και λίγα!- και β). περίπου 240 ΧΙΛΙΑΔΕΣ! Πάμε παρακάτω; Πόσα παρέλαβε, θα ρωτήσεις, τα τελευταία δεκαπέντε έτη; Κρατήσου ή κάτσε αν είσαι όρθιος. 140.000!!! Αριθμητική ξέρεις, κάνε την πρόσθεση. Και όλα αυτά μόνο σε ό,τι αφορά την εγχώρια παραγωγή, σωστά;
Τι κι αν, όπως λένε οι ίδιοι, υπάρχουν και τέσσερις με πέντε χιλιάδες άνθρωποι που έλαβαν ISBN αλλά δεν παρέδωσαν ποτέ τα βιβλία στο αρχείο; Το νούμερο φαίνεται μεγάλο από μόνο του αλλά δίπλα στις εκατοντάδες χιλιάδες των βιβλίων (παραπάνω) αρχίζει να μοιάζει με σταγόνα σε ωκεανό. Από την άλλη, αρκετοί είναι και εκείνοι που εκδίδουν πονήματα αλλά δεν τα καταθέτουν ποτέ! Να δεις που κι αυτοί θα μετριούνται σε χιλιάδες, μη σου πω σε δεκάδες χιλιάδες και μπλοκάρεις. Γενικότερα, δεν υπάρχει άψογα ενημερωμένος κατάλογος της εθνικής μας εκδοτικής παραγωγής -μέχρι σήμερα- ενώ, ούτως ή άλλως, από τα παραπάνω νούμερα λείπει μεγάλο μέρος των βιβλίων της επαρχίας όπως και τα ψηφιακά.

Συνεχίζοντας αναρωτιέμαι πόσα λογοτεχνικά βιβλία μπορεί να διαβάσει κανείς. Ας υποθέσουμε ότι διαβάζεις 20 βιβλία το χρόνο... Τι; Λίγα;
Ας υποθέσουμε ότι διαβάζεις 40 βιβλία το χρόνο... Τι; Πάλι σου φαίνονται λίγα;
Ας υποθέσουμε ότι διαβάζεις 100 βιβλία το χρόνο... και μη βγάλεις άχνα γιατί για να διαβάσεις εκατό βιβλία το χρόνο πρέπει να διαβάζεις ένα βιβλίο κάθε 3,5 μέρες. Το κάνεις; Ας πούμε ότι το κάνεις ως μανιακό βιβλιόπαιδο που είσαι (όπως υποθέτουμε ότι διαθέτεις το χρηματικό ποσό για να αγοράσεις όλα αυτά τα βιβλία), με έναν πρόχειρο υπολογισμό στα 80 χρόνια της αναγνωστικής σου εμπειρίας (είμαι λαρτζ και σε αυτό καθώς υποθέτω ότι ξεκίνησες να διαβάζεις στα 5 και ότι θα πιάσεις τουλάχιστον τα 85)... ε, το πολύ πολύ μέχρι να αποδημήσεις εις Κύριον θα έχεις διαβάσει 8 χιλιάδες βιβλία.
Καταλήγοντας, είναι εξαιρετικά αδύνατο να προλάβεις μέσα σε μία ζωή να γνωρίσεις, έστω φυλλομετρώντας επιφανειακά, το 2% των 380 χιλιάδων των καταλογοποιημένων βιβλίων (εκείνων που λέγαμε πάνω πάνω) χωρίς να σου έχω υπολογίσει την ξένη λογοτεχνία, τα ψηφιακά, τα ηχοβιβλία, τον τύπο κ.ο.κ.

Το είχες υπολογίσει ποτέ;
Επιστρέφοντας στο αρχικό ερώτημα, μια καλή απάντηση, άκρως ρεαλιστική, θα ήταν η ακόλουθη: Είναι εξαιρετικά πιθανότερο να μην έχω διαβάσει το οποιοδήποτε βιβλίο παρά το αντίθετο.
Αυτάαααα...
Κλικ για περισσότερα της Τζένης

Ο έρωτας-κουκουβάγια

Γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Πόσο όμορφα είναι τα λόγια της Αγάπης,
Μα και πόσο αυτά τα ίδια λόγια
Ακούγονται πανηλίθια
Όταν προφέρονται από γερασμένα χείλη!!!!

Γιατί, ο έρωτας, που κατά πώς λέγεται
χρόνια δεν κοιτά, γίνεται μια αστεία καρικατούρα
Που για γέλια και για κλάματα είναι.

Δεν μοιάζει με το στρουμπουλό ξανθό
Γαλανομάτικο αγγελάκι που όλοι ξέρουμε
Που τσαχπίνικα τα βέλη κρατά και πετά.

Και τα άτιμο, γιατί δεν βλέπει κατά πούθε στοχεύει;
Γιατί συνεργεί σε μια φαρσοκωμωδία
που μόνον κλαυσίγελο προκαλεί;
Τι έχει να κερδίσει;

Σαν τι θέλει ν’ αποδείξει;
Ότι και καλά μπορεί να κάνει ευτυχισμένους τους πάντες;
Γέρους, νέους, όμορφους, κακάσχημους,
Πλούσιους και φτωχούς; Εντάξει το μπορεί. Ε, και;

Καλλιτέχνες, Λογοτέχνες ποιητές, Συγγραφείς
Και λοιποί χρήσιμοι και άχρηστοι συνάνθρωποί μας, τον εξυμνούν,
Τον έχουν ονομάσει "Θεό".
Μα θεός θα μοιάζει ο έρωτας αν στοχεύσει την καρδιά ενός ραμολί;

Ξανθόμαλλο γαλανομάτικο άφυλο αγγελάκι θα μοιάζει;
Ή με γερασμένη θεόστραβη κουκουβάγια
Που ναι μπορεί να βλέπει άριστα την νύχτα,
Μα την ημέρα, ο Έρωτας–Κουκουβάγια δεν βλέπει την τύφλα του;;; 


***

Copyright © Λένα Μαυρουδή Μούλιου All rights reserved, 2016
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από λεπτομέρειες πίνακα ιδιωτικής συλλογής

Της ίδιας:
Βάλε με
Ο φίλος

Στο Τσάι στη Σαχάρα...

Σε μία ανάρτηση μπορείτε να δείτε συνοπτικά όλες τις παραστάσεις του πολυχώρου, Τσάι στη Σαχάρα, για τη σεζόν 2016-2017. Η δημοσίευση ανανεώνεται με ό,τι νεότερο ή ενημερώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να ανταποκρίνεται στις σωστές ημέρες και ώρες των παραστάσεων. Για περισσότερες λεπτομέρειες, τιμές εισιτηρίων, κ.ο.κ. απευθυνθείτε στο τηλέφωνο του θεάτρου.

Και τα αγόρια κλαίνε
Μονόλογος βασισμένος στην αληθινή ζωή του αμερικανού Τζον Γουέην Κέισυ ή αλλιώς Πόγκο ο κλόουν. Παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό και αφορά τη ζωή ενός από τους πιο συζητημένους κατά συρροήν δολοφόνους, του ανθρώπου που βίασε, σκότωσε και έθαψε στο σπίτι του 33 αγόρια!
Ο Τζον Γουέην Κέισυ είναι υπόδειγμα αμερικανού πολίτη της δεκαετίας του 1960. Ευτυχισμένος οικογενειάρχης, επιτυχημένος επιχειρηματίας, σημαντικό μέλος της κοινωνίας με έντονο κοινωνικό έργο. Ζει με τη σύζυγο και τα παιδιά του, εργάζεται στην αλυσίδα εστιατορίων του πεθερού του, είναι αξιοσέβαστος και ευυπόληπτος. Την ημέρα. 
Τη νύχτα... παίρνει το αυτοκίνητό του και εμφανίζεται ο Πόγκο, ο κλόουν. Εκείνος αγαπάει τα νεαρά αγόρια... το λευκό τους δέρμα... την απαλή τους μυρωδιά. Τα νεαρά αγόρια που καταλήγουν να κοιμούνται στο υπόγειο, αφού τελειώσει μαζί τους... κι αφού τα έχει κάνει να κλάψουν.[1]
Κείμενο: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Σκηνοθεσία - Σκηνικό: Αλέξανδρος Λιακόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γωγώ Φάκου
Μουσική επένδυση: Γιώργης Κοντοπόδης
Στο ρόλο του Τζοκ Κέισυ: Γιώργης Κοντοπόδης
Από τη Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2016 έως και την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30

***

Να μ' αγαπάς τα Σάββατα
Μουσική κωμωδία του Αντώνη Τσιπιανίτη με τη Γωγώ Φάκου και τον Γιάννη Χαντέλη. Μια κωμωδία για τα μπουζούκια, με λαϊκούς ήχους από τα άσματα του τραγουδιστή που γίνεται αντικείμενο πόθου της φρεσκοχωρισμένης Ελίνας των βορείων προαστίων. Τι μέλλον μπορεί να έχουν;
Από 1 Οκτωβρίου 2016 κάθε Πέμπτη στις 21:45 και Σάββατο στις 20:15

***

Αττίκ, μια ζωή χειροκροτήματα
Μια μουσική παράσταση που ξεκίνησε από το 2010 και παίζεται συνεχόμενα μέχρι τις μέρες μας σε κείμενο Άγγελου Ανδρεόπουλου και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου. (Δείτε τί είχα γράψει τη χρονιά που την παρακολούθησα)
Παρακολουθούμε τη διαδρομή του Κλέωνα Τριανταφύλλου, κατά κόσμον Αττίκ, αφού επισκεφθούμε τη Μάντρα όπου τραγουδάμε με τη Δανάη, τη Σούρα, τη Μαρίκα και όλες τις γυναίκες της ζωής του.
Παίζουν και τραγουδούν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Κίκλης, Ελίζα Τζίτζη, Κάτια Τραπελλίδη, Γιάννης Στραπέλης
Φιλική συμμετοχή: Αννίτα Μαυρομιχάλη
Από την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016 ως την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, κάθε Τετάρτη και Κυριακή στις 20:15

***

Ο Καραγκιόζης και οι περιπέτειές του
Την παιδική σκηνή του Τσάι στη Σαχάρα εγκαινιάζει ο Καραγκιόζης με δύο ιστορίες του που προσφέρουν πολύ γέλιο από τον μετρ του είδους Γιώργο Κοντογιάννη ο οποίος υπογράφει τα κείμενα αλλά και πρωταγωνιστεί.
Απευθύνεται σε παιδιά από 3 ετών και πάνω.
Από το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου και κάθε Σάββατο στις 17:00

***

Τσάι στη Σαχάρα
Λαοδικείας 18 Ιλίσια, Αθήνα
Τηλ. 2110120936

Κώστας Παπαχρήστος

Γεννήθηκε στον Βόλο το 1916, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Ήταν μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και συμμετείχε στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος-Ακροάματος, στη ΓΣΕΕ και στο Εργατικό Κέντρο Αθηνών. Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού Δήμητρας Σερεμέτη. Αδελφός του ηθοποιού Νίκου Παπαχρήστου. Πέθανε το 1995. Τιμήθηκε για την ανδρεία που επέδειξε στον πόλεμο του 1940.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ηλίας Λ. ΠαπαμόσχοςΘάνος ΚαριάςΈφη Καγξίδου και Λίνα ΣπεντζάρηΤέσσερα βιβλία σε έναν τυχερό!Άνα ΖάχαρηΜαγδαληνή Αρτεμισία ΚαμπούρηΝανά Μπροδήμα
Φωτεινή ΑζαμοπούλουΓιάννης ΑποστολόπουλοςΝεκτάριος ΚαλογήρουΒασίλης ΚουτσιαρήςΑγγελίνα ΡωμανούΝικολίτσα Μπλούτη ΚαράτζαληΘάνος Κονδύλης
Τζίνα ΚατσάτουΓιάννος ΛαμπήςΔήμητρα ΣωκράτουςΣμαραγδή ΜητροπούλουΜαρία ΓαβριελάτουΌλγα ΛυμπεροπούλουΜαρίνα Γιώτη