ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, ο Θίασος Αντάμα και το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας συνδιοργανώνουν μια παράσταση του έργου «Γυναίκες» της Γαλάτειας Καζαντζάκη με ελεύθερη είσοδο για το κοινό την Δευτέρα 19 Νοεμβρίου και ώρα 21.00 στο θέατρο «Βαφείο - Λάκης Καραλής ** Η επόμενη παρουσίαση του βιβλίου του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, Η φωνή μέσα μου, θα γίνει στις 24/11/2018 στις 19.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Νίκαιας, Παν. Τσαλδάρη 10, 1ος όροφος *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks: Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκι * Οι Άγιοι με τα πορφυρά μάτια, Μ. Μητσόπουλος * Ανένταχτα, Ν. Καββαδία * Αναρχικός τραπεζίτης, Φ. Πεσσόα * Άπαντα, Κ. Καβάφη * Άπαντα, Κ. Καρυωτάκη * Η πτώση, Α. Καμύ * Ημιτόνια και Μπουλούκια, Μ. Φωτόπουλου * Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ: Σήμερα ξύπνησα παιδί * Αυτοκράτωρ Αδριανός * Μουσική εκδήλωση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το δάκρυ της Μάντισσας * Hippie * Υπόθεση Μανδραγόρας * Η αγαπητικιά * Η αναζήτηση, Η ανατροπή, Η αναλαμπή * Οι ψυχές μας τη νύχτα * Μέχρι τον Αύγουστο * Ταξίδι στην Ανεμούσα * Σκοτεινός παράδεισος * Ο χάρτης του κόσμου στο μυαλό σου * Το άνθος της ζωής * Γαμήλιο συμβόλαιο * Ερωτευμένες πόρνες * Μαύρα σύννεφα σε λευκό ουρανό ** Περιπλάνηση: Η συμφωνία της Αθήνας ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Ποίηση: Σκιρτήματα του νου ** Διηγήματα: Η συνωμοσία της Χιονάτης * Έρωτες υπέρ μεν άγαν... * Οι συνοδοιπόροι * Το κίτρινο δάνειο * Κόκκινη κλωστή δεμένη

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Αδυναμία

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Όλα μπορείς να τα δεχτείς, αυτά που είναι να ’ρθουν,
προκλήσεις και προβλήματα, όσα κι αν καταφτάσουν.

Ένας είναι ο φόβος σου, ετούτη η αδυναμία
τον θάνατο ν’ αποδεχτείς, την τόση αδικία.

Όταν στον άλλο κόσμο πάει άνθρωπος δικός σου,
λυγίζεις, λιώνεις, χάνεσαι, τρέμεις το είδωλό σου.

Κάθε φορά που ο θάνατος, χτυπά δικού σου πόρτα,
τα μάτια σου αγριεύουνε, δεν είναι σαν και πρώτα.

Το θυμωμένο αυτό θεριό, που βλέπεις στον καθρέπτη,
να το μερώσεις δεν μπορείς, κι ας ξέρεις ότι πρέπει.

Πρέπει, σου λεν όλοι, να βρεις έναν τρόπο δικό σου
να ξεχαστείς κι ύστερα να γεμίσεις το κενό σου.

Μα το κενό είναι εκεί, απέραντο και μαύρο
κι είσαι γεμάτος απ’ αυτό, στο τώρα και στο αύριο.

Ο φόβος για το μέλλον πια, θεριεύει στο μυαλό σου.
Αν η ορφάνια έρχεται; Αν μείνεις μοναχός σου;

Ποιος θα σου δίνει δύναμη, αγάπη πώς θα παίρνεις;
Πώς σ’ ένα κόσμο εσύ θα ζεις, που δεν καταλαβαίνεις;

Από παιδί το ήξερες πως δυνατός δεν είσαι.
Τούτο το παραδέχεσαι εξάλλου, δεν τ’ αρνείσαι.

Συνάμα με τους φόβους σου, τα αισθήματα είναι κείνα
που αδύναμο σε έκαναν, δικό τους είν’ το κρίμα.

Όσο κι αν προσπαθείς να βρεις μια δικαιολογία,
ο πόνος δε μετριάζεται, ούτε η μελαγχολία.

Μελαγχολείς και κλαις κρυφά κι είν’ τόση η στεναχώρια
που γύρω σου βλέπεις οχτρούς, παντού θωρείς εμπόδια.

Αναρωτιέσαι αν τάχα μου μπορείς να την νικήσεις,
ετούτη την αδυναμιά, ώστε να προχωρήσεις.

Η ανασφάλεια τ’ άγνωστου, τα πόδια σου πετρώνει
κι αυτό σου το ελάττωμα το δίλημμα τελειώνει.

🌾

Copyright © Τζωρτζίνα Κουριαντάκη All rights reserved, 2018
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από πίνακα της Frida Kahlo με τίτλο Girl wiht death mask (she plays alone)

Της ίδιας:
Μαύρο θεριό
Ονείρου ανάμνηση

Ακόμα περισσότερα έργα

Ο Γιάννης Βλαχάκης για τα Μαύρα σύννεφα σε λευκό ουρανό

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Γ.Β.: Τον Σεπτέμβριο του 2017 και με αφορμή την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόμουν, ωρίμασε για τα καλά μέσα μου η ιδέα να γράψω το βιβλίο που είχα θέσει ως στόχο από μικρότερη ηλικία να κάνω.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Γ.Β.: Σε μια καφετέρια κυρίως κάθε μεσημέρι στο διάλειμμα από την κύρια εργασία μου και στο γραφείο μου στο σπίτι.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Γ.Β.: 3 μήνες από τον Σεπτέμβριο ως τον Δεκέμβριο 2017. Έπειτα ακολούθησε η φιλολογική επιμέλεια μέχρι την έκδοση του.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Γ.Β.: Ένα ταξίδι στο όνειρο με όχημα τα πιο δυνατά ανθρώπινα συναισθήματα.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Γ.Β.: Όταν αληθινά πιστεύεις σε κάτι δε φοβάσαι και όταν δε φοβάσαι τίποτε δε μπορεί να σε αφανίσει.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Γ.Β.: Το γεγονός πως κατάφερα να το τελειώσω. Ίσως επειδή μέσα από την διαδικασία γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου, τον προκάλεσα και ανταποκρίθηκε.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Γ.Β.: Αναμφίβολα ο Αλέξης. Με βοήθησε να βγάλω προς τα έξω όλη μου την ευαισθησία.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Γ.Β.: Πάρα πολλά. Οι ήρωες και οι καταστάσεις που βιώνουν είναι ο καθρέπτης της ζωής κάθε αναγνώστη. Δυνατά μηνύματα και σκέψεις.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
Γ.Β.: Να νιώσω πως δε με φτάνει ο χρόνος.

Φοβάστε...
Γ.Β.: Το τέλος.

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Ο Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος και ο Μακιαβέλλι

Μ’ έμπνευση τον Ηγεμόνα, το πολυσύνθετο και κομβικό έργο της νεώτερης πολιτικής σκέψης, γίνεται σκηνική αναδρομή για το ίδιο το φαινόμενο της εξουσίας -απ’ την Αρχαιότητα ως σήμερα: Πολιτείες αρχαίες και νεώτερες, λαοί ελεύθεροι και δουλωμένοι, τύραννοι και ηγέτες συνταγματικοί, πράξεις μεγαλείου κι ευγένειας μαζί μ’ άλλες που προκαλούνε φρίκη στο άκουσμά τους... παρελαύνουν μεσ' απ’ το λόγο του έμπειρου κι υποψιασμένου διπλωμάτη Μακιαβέλλι· γιατί, όπως λέει αυτός, δεν καθορίζει την πραγματικότητα, αλλά την περιγράφει ως έχει κι όχι όπως θα έπρεπε ή θα θέλαμε να έχει· έρχεται ν’ αποκαλύψει ό,τι συνήθως υποκρύπτεται και καλλωπίζεται, για διάφορους λόγους.

Ο ερμηνευτής και δημιουργός του μονολόγου, Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος μάς μιλάει για την παράσταση και το έργο:

Ο Στράτος Πόντης, ο Σκοτεινός παράδεισος και Το ημερολόγιο ενός ονειροπόλου

Πότε ξεκίνησα να γράφω; Πώς δημιουργήθηκαν αυτά τα βιβλία; Πώς βρίσκει κανείς έμπνευση στους πρόποδες του Έρεβος;
Κάποια από αυτά τα ερωτήματα, ίσως και περισσότερα που φωτογραφίζουν μια ψυχοσύνθεση, μπορεί να απαντηθούν σε αυτό το μικρό απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Σκοτεινός Παράδεισος».

«… Έμεινα πίσω και περίμενα για πολλή ώρα εκεί, αφήνοντας το νου μου να πλανιέται από τη μια ανάμνηση στην άλλη. Εκείνο το κρύο δωμάτιο αναμονής του ιατρείου, μου είχε ξυπνήσει, κάποιες κρυμμένες εικόνες του παρελθόντος, που περιείχαν στίγματα απομόνωσης και παρέμεναν καλά ξεχασμένες.
Εγκληματικές, εφηβικές ευαισθησίες, σε συμπεριφορά ενηλίκων για στοχασμούς, που δεν είχαν σταθερές βάσεις σοβαρών προβλημάτων. Κι όμως φάνταζε τότε, άκρως γοητευτικό ως σκηνικό, λες και η διατήρηση και περαιτέρω πίεση στον πόνο, χάριζε ωριμότητα και πιο γρήγορη
μετάβαση στον κόσμο των μεγάλων.
Κι είχα χαθεί, για άλλη μια φορά, σε θυμίσεις που πήρανε ζωή κι η δομή της πραγματικότητας έκανε στην άκρη σαν πέπλο, ώστε να δω καλύτερα μέσω ενός οράματος, που έδειχνε έναν έφηβο κρυμμένο στη νύχτα, σε ένα παγκάκι ενός πάρκου που όλο έγραφε κι έγραφε σε κάτι πρόχειρες κόλλες χαρτί, για συναισθήματα που πρόδιδαν τη καρδιά, για ταξίδια κι αγάπες φανταστικές. Για πάθη που έπαιρναν ζωή μέσα του και για μια, μόνο, ξεχωριστή στιγμή, έμενε ολομόναχός κι ένιωθε λίγη από τη σοφία του κόσμου, που ήταν θεσπέσια γοητευτική.
Τέτοιες ονειροπολήσεις ήταν η μαγιά και πλάθοντάς τες, ως ατελείς μνήμες, φούσκωνε ένα ζυμάρι, που ήταν η κύρια τροφή μου. Η τροφή ενός πεινασμένου ανθρώπου, με απελπισμένη λαχτάρα, να ενώσει όλα τα υλικά που είχε ανάγκη η ψυχή…»

Τα δυο πρώτα αυτά βιβλία μου «Σκοτεινός Παράδεισος» και «Το Ημερολόγιο Ενός Ονειροπόλου» είναι η εμμονή ενός μικρού παιδιού να φαντάζεται ανεμόσκαλες στα δέντρα της αιωνιότητας. Να κάνει το όνειρο, ένα απέραντο μακρύ μονοπάτι. Να εκφράζει, αφυπνισμένος, τα μηνύματα της καρδιάς, που ποτέ δεν σωπαίνουν.[1]
Στράτος Πόντης
Τα βιβλία του Στράτου Πόντη, Σκοτεινός παράδεισος και Το ημερολόγιο ενός ονειροπόλου, κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Για το μυθιστόρημα Σκοτεινός παράδεισος (έχει γράψει ο συνεργάτης του koukidaki, Θεόφιλος Γιαννόπουλος). Βρείτε το εδώ.
Περισσότερα για την ποιητική συλλογή Το ημερολόγιο ενός ονειροπόλου εδώ.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Το αμάρτημα της μητρός μου

Πολλοί είχον κατηγορήσει την μητέρα μου, ότι ενώ αι ξέναι γυναίκες εθρήνουν μεγαλοφώνως επί του νεκρού του πατρός μου, εκείνη μόνη έχυνεν άφθονα, πλην σιγηλά δάκρυα. Η δυστυχής το έκαμνεν εκ φόβου μήπως παρεξηγηθή, μήπως παραβή τα όρια της εις τας νέας ανηκούσης σεμνότητος. Διότι, καθώς είπον, η μήτηρ μας εχήρευσε πολύ νέα.
  Όταν απέθανεν η αδελφή μας, δεν ήτο πολύ γεροντοτέρα. Αλλ’ ούτε εσκέφθη καν τώρα τι θα ειπή ο κόσμος διά τους σπαραξικαρδίους της θρήνους.
Απόσπασμα από το διήγημα Το αμάρτημα της μητρός μου, Γεώργιος Βιζυηνός

🌹
📥 Κατεβάστε ή διαβάστε ηλεκτρονικά το διήγημα του Γεώργιου Βιζυηνού, Το αμάρτημα της μητρός μου

Το διήγημα «Το αμάρτημα της μητρός μου» δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό La Nouvelle Revue της Juliette Lamber-Adam στο τεύχος Μαρτίου-Απριλίου 1883 (σ. 632-653) και μετά στην Εστία σε δύο συνέχειες (10 και 17 Απριλίου 1883).

«Πιστεύω στον αληθινό, συναρπαστικό, υπέροχο και διαρκή έρωτα», Ρένα Γέρου

Πώς μετράμε... την ευτυχία;
Ρ.Γ.: Η ευτυχία μετριέται σε γέλια τρανταχτά σαν εκείνα τα παιδικά που ξεκαρδιζόμασταν με το αστείο του συμμαθητή μας ή με την ζαβολιά που σκαρώναμε. Την μετράμε με αναμνήσεις όμορφες που μας στηρίζουν στις δύσκολες στιγμές. Την μετράμε σε Newton, την μονάδα μέτρησης της δύναμης στην Φυσική, γιατί η ευτυχία είναι που μας δίνει δύναμη να κάνουμε κουράγιο στον αγώνα της ζωής.

Την δημιουργία;
Ρ.Γ.: Νομίζω την δημιουργία δεν την μετράμε. Συμβαίνει ερήμην μας αν είναι από έμφυτο ταλέντο και μας προσπερνά και μας συνεπαίρνει. Πώς να μετρήσεις τον χείμαρρο της έμπνευσης;

Την επιτυχία;
Ρ.Γ.: Την επιτυχία την μετράμε σε χαμόγελα και δάκρυα συγκίνησης . Σε σφιχταγκαλιάσματα ανθρώπων που δεν μας γνωρίζουν αλλά μέσα από τα γραπτά μας βρήκαν παρηγοριά και κουράγιο. Βρήκαν έναν φίλο κι έναν αδερφό και γέμισαν την μοναξιά τους με τις λέξεις μας.

Πώς ένιωσες όταν ολοκλήρωσες το πρώτο σου έργο, ποιο είναι αυτό και σε ποια ηλικία συνέβη;
Ρ.Γ.: Το πρώτο μου έργο ήταν ένα παραμύθι που το ολοκλήρωσα σε ηλικία δέκα ετών. Ένιωσα τεράστια χαρά γιατί το διάβασα στην μικρότερη αδερφή μου κι εκείνη με πρόσεχε με ευλάβεια σχεδόν. Από τότε μου ζητούσε να της το διηγούμαι σχεδόν κάθε μέρα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες
Αναρχικός τραπεζίτης, Φερνάντο ΠεσσόαΗ συμφωνία της Αθήνας, Γ.ΚαραντώνηςΟι συνοδοιπόροι, Χρίστος ΣοροβέληςΗ συνωμοσία της Χιονάτης, Κώστας Στοφόρος, μικρά πεζάΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΤο κίτρινο δάνειο, Νίκη Μπλούτη-ΚαράτζαληΗ πτώση, Αλμπέρ Καμύ
Κόκκινη κλωστή δεμένη, Ζωρζ ΣαρήΟι ψυχές μας τη νύχτα, Κεντ ΧαρούφΗ αναζήτηση, Η ανατροπή, Η αναλαμπή, Νίκος ΘέμεληςΑδερφοί Καραμαζόβ, Φιοντόρ ΝτοστογιέβσκιΣκοτεινός παράδεισος, Στράτος ΠόντηςΤο ταξίδι στην Ανεμούσα, Σοφία Κατάρα-ΞυλογιαννανοπούλουΤο άνθος της ζωής, Ιωάννα Γκανέτσα
Ο χάρτης του κόσμου στο μυαλό σου, Λίλα ΚονομάραΤο αμάρτημα της μητρός μου, Γεώργιος ΒιζυηνόςΜέχρι τον Αύγουστο, Θάνος ΛουτριώτηςΧρήστος Φλουρής, Υπόθεση ΜανδραγόραΓαμήλιο συμβόλαιο, Richmont Michelle
Ερωτευμένες πόρνες, Μαίρη ΤσίληΜαύρα σύννεφα σε λευκό ουρανό, Γιάννης Βλαχάκης