Η Σπυριδούλα Σπυριδοπούλου και το Ταμείο Express

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Σ.Σ.: Αυτό που βασικά με ώθησε στη συγγραφή του βιβλίου μου είναι η αίσθηση του χιούμορ που διαθέτω και ήθελα να μεταδώσω μέσα από τις σελίδες του στους αναγνώστες για να διαπιστώσουν ότι και οι ίδιοι χωρίς να το ξέρουν θα προκαλούσαν χιούμορ στο χώρο του super market.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Σ.Σ.: Ευχάριστο.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Σ.Σ.: Η ανάγνωση θα τον κάνει να διασκεδάσει και να χαρεί... μια ευχάριστη νότα σε κάποια στιγμή χαλάρωσης και βασικά να του φύγει το στρες και το άγχος της καθημερινότητας.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Σ.Σ.: Θα ήταν ένα όμορφο ταξίδι γιατί θα περνούσαμε πολύ όμορφα με γέλια και χαρές. Το γέλιο πάντα ανεβάζει την ψυχολογία του ανθρώπου. Ο προορισμός σίγουρα θα ήταν ο Όμορφος Κόσμος του Super Market και οι μέρες θα έφευγαν γρήγορα γιατί θα περνούσαμε πολύ ευχάριστα.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Σ.Σ.: Στο προσκήνιο έχουμε τον Πολυκράτη με την Πολυξένη. Ένα φοβερό ζευγάρι ηλικιωμένων. Παραδοσιακός παππούς με... σώας τας φρένας εκείνος κι εκείνη πρόβατο στον κόσμο της με άνοια. Έρχεται μπροστά στο ταμείο μου η Πολυξένη κρατώντας μια παμπάλαια απόδειξη πληρωμής κατακίτρινη και μου λέει: Κάτι κέρδισα εδώ. Δεν κερδίσατε τίποτα της λέω. Όχι καλέ, κέρδισα. Δώσε μου το δώρο μου. Τι να απαντήσω τώρα; Απάντησε όμως ο Πολυκράτης. Σηκώνει τη μαγκούρα, την τεντώνει μπροστά της και της φωνάζει. Μωρή Πολυξένη δεν κέρδισες τίποτα, άστην την κοπέλα ήσυχη. Δεν είσαι καλά, θυμίζοντάς της το πρόβλημά της. Λυπημένη η Πολυξένη, φοβούμενη την απειλητική μαγκούρα του Πολυκράτη αποχώρησε προς την έξοδο του μαγαζιού.
Η συλλογή διηγημάτων της Σπυριδούλας Σπυριδοπούλου, Ταμείο Express, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίαμβος.

Χριστόφορος Νέζερ

Κορυφαίος αυτοδίδακτος ηθοποιός και θιασάρχης, μια από τις σημαντικότερες και εμβληματικότερες παρουσίες του ελληνικού θεάτρου και όχι μόνο. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1889 και υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού Μερόπης Μερκούρη, ξαδέλφης της Μελίνας Μερκούρη. Καταγόταν από τη βαυαρική οικογένεια Νέζερ που είχε έρθει στην Ελλάδα μαζί με τον Όθωνα. Μάλιστα ο συνονόματος πρώτος πρόγονος στην Ελλάδα είχε διοριστεί ως ο πρώτος χριστιανός φρούραρχος της Ακρόπολης! Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου 1970.

Ο Λουκάς Κατσώνης και το Ψημένο κάστανο

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Λ.Κ.: Από μικρός μου άρεσε να δημιουργώ ιστορίες και φανταστικούς ήρωες. Την ιστορία αυτή, την είχα σκεφτεί πριν πολλά χρόνια, πριν καν σκεφτώ ότι θα μπορούσα μια μέρα να την κάνω βιβλίο. Δεν ξέρω τι ακριβώς με επηρέασε, ίσως καμιά φορά να γεννιέται κάτι από το πουθενά, χωρίς συγκεκριμένο λόγο και εκεί μέσα κρύβεται η μαγεία της δημιουργίας.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Λ.Κ.: Το βιβλίο γράφτηκε στο σπίτι μου. Λόγω του φορτωμένου μου προγράμματος, γράφω μόνο πρωινές ώρες συνήθως 05:30 – 07:00, γιατί δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος ελεύθερος χρόνος.

Πόσο χρόνο σάς πήρε η συγγραφή;
Λ.Κ.: Περίπου ένα χρόνο.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Λ.Κ.: Μια ιστορία αγάπης, με πολλά, σημαντικά και ξεχωριστά μηνύματα.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Λ.Κ.: Ένα τυχαίο γεγονός, ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα θα φέρει κοντά τρεις νέους ανθρώπους και θα αλλάξει τη ζωή τους.
Πενήντα χρόνια μετά, ένας εκ των τριών πρωταγωνιστών, ο Χάρης, αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή του μετά το συμβάν, τη γνωριμία με τη γυναίκα του, τα χρόνια που έζησαν μακριά, τη μοίρα που τους ένωσε ξανά, ύστερα από καιρό. Σκοπός του είναι να γνωρίσουν τα παιδιά του και τα εγγόνια την ιστορία της οικογένειας τους. Γράφοντας αλλάζει η ζωή του Χάρη. Ξαναζεί το παρελθόν του και κυνηγά τα ανεκπλήρωτα όνειρά του.
Το βιβλίο κινείται σε δυο χρόνους, στο παρόν του ηλικιωμένου Χάρη και στο παρελθόν, στα νεανικά του χρόνια. Η ιστορία ξεκινάει στην Θεσσαλονίκη και εξελίσσεται στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Λ.Κ.: Πάρα πολλά. Σίγουρα τους ήρωες μου με τις ξεχωριστές και πολυσύνθετες προσωπικότητες τους. Τις τοποθεσίες που διαδραματίζεται η ιστορία -αγαπημένες πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη, το Παρίσι, η Κωνσταντινούπολη και η Νέα Υόρκη. Αγάπησα όμως και την ίδια την διαδικασία της γραφής του, την αγωνία της συνέχειας, τις δύσκολες στιγμές που το μυαλό μπλοκάρει αλλά και εκείνες τις υπέροχες ημέρες που η σκέψη έτρεχε πολύ πιο γρήγορα από την πένα.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Λ.Κ.: Ο αγαπημένος μου ήρωας είναι ο Καπετάν Νικόλας. Δεν είναι πρωταγωνιστής, τον γνωρίζουμε στην μέση περίπου του βιβλίου και μέσα από τη συγκλονιστική του ιστορία, συνειδητοποιεί ο Χάρης πολλά για την ζωή του και αλλάζει ο τρόπος που βλέπει τον κόσμο και τους ανθρώπους.

Ο Γιώργος Καριώτης και ο Χιονισμένος μαυροπίνακας

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Γ.Κ.: Πηγαινοερχότανε πολλά χρόνια. Τελικά τα βρήκαμε.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Γ.Κ.: Στην Αθήνα και τους Ζάρακες της Εύβοιας κυρίως.

Πόσο χρόνο σάς πήρε η συγγραφή;
Γ.Κ.: Ποιήματα είναι. Όποτε έρθει η ιδέα κι όσο χρόνο πάρει η επεξεργασία μετά. Γενικά δεν κάνω πολλές παρεμβάσεις. Πάντως τα περισσότερα από τα ποιήματα του «Χιονισμένου μαυροπίνακα» είναι της τελευταίας πενταετίας.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Γ.Κ.: Ένα ποίημα είπε ψέματα, το πιστέψαμε, την πατήσαμε.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Γ.Κ.: Ταξίδια είναι τα ποιήματά του, στον χώρο και τον χρόνο. Ο χώρος παραμένει περίπου αμετάβλητος, ο χρόνος δυστυχώς συρρικνώνεται.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Γ.Κ.: Την διαδικασία της γραφής μέσα στο μετρό ή μπροστά από το τζάκι, που περιλάμβανε αργότερα τις απόψεις καλών φίλων, και της έκδοσης που περιλάμβανε απόψεις επί των απόψεων και πάει λέγοντας.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Γ.Κ.: Αυτός που περιφέρεται σε κάμποσα ποιήματα του βιβλίου. Μινώταυρος, Ζατρίκιο, Αποτυχίες για παράδειγμα. Το alter ego μου δηλαδή.

Η Μαρία Ιορδανίδου Η μάγισσα Μουρ Μουρ και το Πλατύ Παπούτσι

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Μ.Ι.: Το σχολείο είναι ένα πολύχρωμο παζλ. Ένας χώρος συνάντησης διαφορετικών, μοναδικών, ξεχωριστών χαρακτήρων και προσωπικοτήτων. Υπάρχουν παιδιά που αν δεν κοιτάξεις πίσω απ' αυτό που βλέπεις, πίσω από τις ταμπέλες που είναι καρφιτσωμένες στο στήθος τους, θα περάσουν από τα χέρια σου χωρίς να έχεις κατανοήσει πόσο σπουδαία είναι. Χωρίς να μπορέσεις να τα βοηθήσεις να συνειδητοποιήσουν τη δική τους αξία.
Αρχικά, η προσωπική μου ανάγκη να μιλήσω γι΄αυτό το θέμα είχε τη μορφή σκέψεων που τριβίλιζαν το μυαλό μου. Σκέψεις που χοροπηδούσαν μέσα μου λαχταρώντας να γεννηθούν. Γρήγορα και χωρίς να μπορώ πλέον να το ελέγξω πήραν τη μορφή συναισθημάτων που πασχίζοντας να βγουν από μέσα μου, έγιναν λέξεις και εικόνες, διάλογοι και μουσικές, χρώματα και μονοπάτια. Κι εκεί μέσα συνάντησα, συνομίλησα, ένιωσα αυτά τα παιδιά που για κάποιο λόγο ντρέπονται γι' αυτό που είναι και κρύβονται σε μια γωνιά του εαυτού τους, μες την αδυναμία να δουν την δική τους ωραία πραγματικότητα.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Μ.Ι.: Στην αγαπημένη μου πολυθρόνα του σπιτιού μου, με μολύβι, στο αγαπημένο μου τετράδιο, πάνω σ' ένα ουράνιο τόξο που με τα επτά του διαφορετικά χρώματα φώτιζε τις σκέψεις μου και με πήγαινε από σύννεφο σε σύννεφο κι από ουρανό σε ουρανό.

Πόσο χρόνο σάς πήρε η συγγραφή;
Μ.Ι.: Μήνες και ώρες απίστευτου σβησίματος και γραψίματος και πάλι απ'; την αρχή. Εκείνο που με δυσκόλεψε ήταν ότι έπρεπε να μιλήσω σε παιδιά, με λόγο που θα τους ήταν οικείος και ένα ύφος που θα ήταν κατανοητός και ταυτόχρονα ελκυστικός. Μόνο έτσι θα μπορούσε το βιβλίο να τα κάνει να χωθούν μέσα στον εαυτό τους και να μπορέσουν να μπουν στα παπούτσια του άλλου με ευκολία.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Μ.Ι.: Πραγματικό, ενδιαφέρον, με έξυπνους διαλόγους και αστεία γραφή.

Τσάι βατόμουρο

Το πρωτόλειο της Konstandina Alberti έχει στο εξώφυλλό του πολύ ρομαντισμό, κάτι το αριστοκρατικό και πολύ ροζ δηλωτικό της γυναικείας του απεύθυνσης ενώ στο οπισθόφυλλο γράφει:
Τρία γράμματα, ένας αποστολέας. Μια παιδική υπόσχεση που θα εκπληρωθεί εικοσιπέντε χρόνια μετά. Η Μαντώ, η Αγγελική, η Ηρώ και η Έλλη θα βρεθούν αντιμέτωπες με τον ίδιο τους τον εαυτό, με τον έρωτα, το ψέμα και την απώλεια. Εκείνο το απόγευμα θα πιουν τσάι βατόμουρο και η επόμενη μέρα δεν θα είναι ίδια για καμία από τις τέσσερις.

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τζίνα ΨάρρηΙωάννης ΠαπουτσάκηςΣοφία_Ιόλη ΜπούνταΜαρία ΙορδανίδουΕλένη ΓαληνούΓιώργος ΓιαντάςΔήμητρα Παπαναστασοπούλου
Ντίνος ΠετράκηςΝατάσσα ΚαραμανλήΑντώνης ΚαράςΆννη ΠαπαθεοδώρουΣπυριδούλα ΣπυριδοπούλουΛουκάς ΚατσώνηςΣυλλογικό έργο-Διηγήματα
Αλκυόνη ΠαπαδάκηΓιάννης ΖαραμπούκαςΜαρία ΠάλλαΜιχάλης Κατσιμπάρδης
Μαρίνος ΜαρσέλοςΜαρία ΣτρίγκουΤειρεσίας Λυγερός