Η Δήμητρα Τράκα Μέσα από τα μάτια σου

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Δ.Τ.: Η αφορμή για να ξεκινήσει ένα βιβλίο είναι πάντα μια στιγμή που θα ζήσω πολύ έντονα στη ζωή μου. Αυτή τη φορά για το βιβλίο που φέρει τον τίτλο «Μέσα από τα μάτια σου», η αφορμή ήταν μια συνάντηση που είχα στη μέση του δρόμου, μ’ έναν άγνωστο άνθρωπο.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Δ.Τ.: Αυτό το βιβλίο, όσο κι αν ακουστεί παράξενο, γράφτηκε στα πιο παράξενα μέρη. Οι πρώτες λέξεις γράφτηκαν στον υπολογιστή κι από εκεί κι έπειτα συνέχισα άλλες φορές σε μια καφετέρια, στην αυλή του σπιτιού μου στο χωριό, πλάι στην παραλία σε κάποιες διακοπές (συνήθως νύχτα), στην αυλή ενός ξενοδοχείου, στη γέφυρα ενός πλοίου, στο κατάστρωμα ενός άλλου πλοίου, αμέτρητες ώρες στο γραφείο μου, ώσπου ολοκληρώθηκε σ’ έναν θάλαμο νοσοκομείου. Αυτό συμβαίνει πάντα όταν γράφω. Οπουδήποτε γεννιούνται σκέψεις, καταγράφονται…

Ο Βαγγέλης Μαργιωρής και οι Τουρίστες στην ομίχλη

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Β.Μ.: Από μία φωτογραφία μερικά χρόνια πριν. Μέσα στο χάος μιας διαδήλωσης, από εκείνες τις μεγάλες, τις ωραίες του 2012, είχαν εγκλωβιστεί μερικοί Ασιάτες τουρίστες. Μέσα από τους πυκνούς καπνούς, που είχαν δημιουργήσει οι φωτιές και τα δακρυγόνα, εκείνοι προσπαθούσαν να ξεφύγουν, σέρνοντας και τις βαλίτσες τους. Αυτό ήταν το έναυσμα!

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Β.Μ.: Σπίτι μου, στον υπολογιστή μου! Δεν αποκόβομαι ποτέ από το περιβάλλον μου όταν γράφω.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Β.Μ.: Από τη στιγμή που διαμορφώθηκε μέσα μου το βιβλίο και αποφάσισα για το τέλος, λιγότερο από ένα έτος. Αυτή είναι μια παραξενιά που έχω. Ξεκινάω να γράφω αφού έχω βρει πως θα τελειώνει η ιστορία μου!

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Β.Μ.: Έχω μάθει να αποφεύγω τους χαρακτηρισμούς!

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Β.Μ.: Είναι η ιστορία πέντε φίλων από τη Νέα Υόρκη που έρχονται στη χώρα μας για να κάνουν διακοπές και έναν γάμο. Η Ελλάδα της κρίσης προσφέρεται για πολλά πράγματα, όχι όμως και για οργανωμένη εκδρομή! Φυσικά το χάος που εμείς αποκαλούμε καθημερινότητα, υπάρχει πίσω από κάθε γωνία. Το ίδιο όμως και ο έρωτας που προσπαθεί να επιβληθεί στο χάος και -γιατί όχι- να επωφεληθεί από αυτό!

Η Ευδοξία, ο Μίμης και τα Κοράκια

Η πλοκή του μυθιστορήματος «Η Ευδοξία, ο Μίμης και τα κοράκια» έχει ως αφετηρία την δύσκολή κατάσταση που έχει περιέλθει ο τριανταεννιάχρονος ιστορικός καθηγητής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτης Γραβάνης.

Όλα ξεκινούν όταν έρχεται αντιμέτωπος με ένα εξαιρετικά δύσκολο ηθικό δίλημμα για τα πιστεύω του: Να γράψει επί πληρωμή για την εφημερίδα «Παρόν και Μέλλον» μια προσωπογραφία του στρατιωτικού και δικτάτορα, Δημήτριου Ιωαννίδη.

Ο Στέλιος Κανάκης και οι Ιερές βλακείες

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Σ.Κ.: Απ’ τις Κυριακάτικες καμπάνες. Είπα αντί να βρίζω να γράψω ένα βιβλίο. Είχα κι ένα κακό προηγούμενο με την χριστιανική εκκλησία. Έφηβο με είχαν αποβάλει από το κατηχητικό, έχασα την Αργυρούλα και χάθηκε ένας μεγάλος έρωτας.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Σ.Κ.: Στην Αθήνα. Στο γραφείο μου. Στον υπολογιστή. Καθισμένος.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Σ.Κ.: Περίπου δύο χρόνια. Ενδιάμεσα έκανα κι άλλα ενδιαφέροντα πράγματα.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Σ.Κ.: Ένα ευχάριστο ανάγνωσμα για τις ιερές βλακείες που μας ταλανίζουν. Ανοσιούργημα κατά τους μεγαλοπαπάδες. Ένας μάλιστα, ο κος Μεντζελόπουλος (μητροπολίτης Πειραιά) έχει ζητήσει την ποινική μου δίωξη.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Σ.Κ.: Διαστάσεις 14 x 21 cm, 352 σελίδες, χαρτί σαμουά 80 gr, εξώφυλλο 300 gr, τετραχρωμία και ματ πλαστικοποίηση. Στο εξώφυλλο, σε σκίτσο, απεικονίζεται μια στρέβλωση της εξελικτικής διαδικασίας λόγω χριστιανισμού. Αλλά μάλλον εσείς ρωτάτε κάτι άλλο.

Καίτη Παπανίκα

Γεννήθηκε στο Μενίδι το 1942 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1964, και κλασικό τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών.
Ήταν δημοτική σύμβουλος της Νέας Φιλαδέλφειας. Υπήρξε δεύτερη σύζυγος του ηθοποιού Θόδωρου Κατσαδράμη. Το ανωτέρω πορτραίτο της φιλοτεχνήθηκε από τον Κ. Τσέλιο της Ε. Φ. Ε. και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ελληνική Φωτογραφία (Οκτώβρης 1963).

Κανείς δεν θα μάθει

Γράφει η Μαίρη Τσίλη
Αγάπη μου αλμυρή στα κόκκινα ντυμένη αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν ένα καλοκαίρι ολόκληρο να χωράει μέσα στην δική σου αγκαλιά. Κι όμως ξέρεις κάτι; Για μένα αν ήσουν εποχή, ένα γλυκό φθινόπωρο θα ήσουν. Σου ταιριάζουν τα χρώματα του. Το σώμα σου από άμμο φτιαγμένο σε μια αμμουδιά αφημένο μόνο η θάλασσα κάθε βράδυ να το χαϊδεύει και να το γεμίζει με φιλιά. Σε ερωτεύομαι και μου κόβεται η αναπνοή και δεν θέλω κάνεις να το μάθει.
Σε φαντάζομαι να στριφογυρνάς στο κρεβάτι σου. Να ζεσταίνεσαι, να ιδρώνεις να διψάς και μέσα στον ύπνο σου να χαμογελάς. Δεν θα προσπαθήσω να μαντέψω τα όνειρα που βλέπεις. Ό,τι ονειρεύεσαι δικό σου μόνο είναι. Μου αρκεί να αναπνέω την μυρωδιά σου έτσι όπως την σκορπάει ένα αεράκι ξαφνικό που μέσα από τα ανοιχτά παράθυρά σου λαθραία μπαίνει. Κι αυτό ακόμα δεν θέλω κανείς να το μάθει.
Έχεις κοιτάξει τα μάτια μου πιο πολύ από όσο έχω κοιτάξει τα δικά σου μάτια. Κι όμως είσαι από τα σώματα εκείνα που το σώμα μου αγάπησαν πιο πολύ από αυτό που είμαι εγώ. Θέλω οι λέξεις μου να χαρακώσουν τα δυο σου χείλη και να στάξει κόκκινο γλυκό κρασί ή αλλιώς του έρωτα το αίμα. Να έρθω να σε φιλήσω στο στόμα για να μην πονάς. Γιατί έτσι ερωτεύομαι εγώ.
Σε έχω αγαπήσει μέσα σε μέρες τόσο ανόητες και καθημερινές. Είπα ότι μισώ τον εαυτό μου τον μισό όταν χωρίς εσένα, κοιτώ στον ουρανό ένα φεγγάρι μισό. Δεν θα σου πω ποτέ σ' αγαπώ. Το μόνο που αντέχω να σου πω είναι ότι: σε θέλω!
Αν ήσουν χρώμα μόνο κόκκινο θα ήσουν. Εκείνο το κόκκινο το γλυκό, το ερεθιστικό, το βιαστικό που με κάνει άνευ όρων να έχω σε εσένα παραδοθεί πριν να το καταλάβω. Θυμάμαι ένα μεσημέρι Κυριακής που άρχισες να με καις προσπαθώντας από έρωτα να με σβήσεις. Τα κατάφερες.
Αγάπη μου αλμυρή στα κόκκινα ντυμένη, σε ερωτεύτηκα. Σε κρύβω και μέσα από τις λέξεις μου σε ζω έτσι ακριβώς όπως θέλω εγώ. Μα αυτό κανείς ποτέ δεν θα το μάθει.

Υ.Σ.: Αφιερωμένο σε μια αγάπη μου αλμυρή που με έκανε να δω τον έρωτα αλλιώς.

Copyright © Μαίρη Τσίλη All rights reserved, 2017
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από τον πίνακα (καλοκαιρινά λουλούδια/λάδι) Triple red της Laurie Pace

Της ίδιας:

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Άννα ΓαλανούΓιώργος ΓιαντάςVictoria HislopΜιχαήλ ΆνθηςΣτέλιος ΚανάκηςΈλσα ΜαγγανάρηΓιάννης Βεντούρας
Όλγα Κανελλοπούλου-ΝτινοδήμουΓιάννης ΦιλιππίδηςΈλενα ΑκρίταΦώτης ΣιμόπουλοςVal O' TeliΚαλλιόπη ΒελόνιαΒασίλης Τσικάρας
Συλλογή διηγημάτωνΧριστόφορος ΤριάντηςΣτέλιος ΜοίραςΒαγγέλης ΜαργιωρήςΘανάσης ΛιακόπουλοςΓιάννης ΜπερούκαςΘεόφιλος Γιαννόπουλος