Η Σταυρούλα Δεληντζόγλου για Μια χούφτα πετράδια

Πως μετράμε... την ευτυχία;
Σ.Δ.: Σε φωτεινά χαμόγελα!

Την δημιουργία;
Σ.Δ.: Σε οποιαδήποτε εμπνευσμένα έργα…

Την επιτυχία;
Σ.Δ.: Στη διάδραση με τους γύρω μας!

Πως ένιωσες όταν ολοκλήρωσες το πρώτο σου έργο, ποιο είναι αυτό και σε ποια ηλικία συνέβη;
Σ.Δ.: Ξαναγεννημένη! Στα 32 μου όταν ολοκλήρωσα το παρόν μυθιστόρημα ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΠΕΤΡΑΔΙΑ.

Αν η ζωή σου ήταν... μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή;
Σ.Δ.: Δεν υπάρχει μια ταινία και συγκεκριμένα μια σκηνή που να αντιπροσωπεύει τη ζωή μου.  Ωστόσο στην περίοδο που διανύω τους τελευταίους μήνες υπάρχουν στιγμές που η σκηνή από την ταινία CITY OF ANGELS με τη Meg Ryan και τον Nicolas Cage, κατά την οποία διαβάζεται απόσπασμα από το διήγημα A MOVEABLE FEAST του Ernest Hemingway, περιγράφοντας την υφή του αχλαδιού, με εκφράζει…

...μια μουσική σύνθεση, τι θα ακούγαμε;
Σ.Δ.: Στην παρούσα φάση Vanessa Mae "Storm" (Vivaldi Techno) να εναλλάσσεται  με Ed Sheeran "Thinking Out Loud"!

Ο Κρητικός

Για την παράσταση Ο Κρητικός (Ύμνος εις τον Έρωτα) τα είχαμε ξαναπεί. Μετά τον Καθεδρικό Ναό της Ζυρίχης όπου έκανε πρεμιέρα, την Αίθουσα Καλλιτεχνών στο Μόναχο, το Great Hall του Λονδίνου, το Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, το Λόφο Στράνη στη Ζάκυνθο, το ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας, τα Αισχύλεια κ.ά, το έργο παρουσιάζεται στο Μέγαρο Δουκίσσης Πλακεντίας στην Πεντέλη το Σάββατο 24 Ιουνίου 2017 στις 21:00.

Ο Μάριος Ιορδάνου και η Σοφία Καζαντζιάν ανεβάζουν για πρώτη φορά σε θεατρική σκηνή το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού, Ο Κρητικός, ως φόρο τιμής στον εθνικό μας ποιητή συνδυάζοντας ποικίλες μορφές έκφρασης στη σκηνή: ποίηση, φιλοσοφία, χορό, τραγούδι και εικαστικά, μεταξύ άλλων. Μέσα από την παράσταση, ο σκηνοθέτης Μάριος Ιορδάνου επιθυμεί να δώσει μια αλληγορία για το ταξίδι της ζωής, το ανυπέρβλητο του έρωτα και τη μη αποδοχή της απώλειας. Οι δύο καλλιτέχνες βραβεύτηκαν από την Unesco το 2016 για την ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού εκτός συνόρων με τις παραστάσεις τους τόσο για το έργο του Διονύσιου Σολωμού όσο και για του Νίκου Καζαντζάκη και Γιάννη Ρίτσου.
Το ποίημα Ο Κρητικός συναντά και άλλα αριστουργήματα της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας όπως οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, ο Ερωτόκριτος, η Οδύσσεια, ο Φάουστ, ο Ματωμένος Γάμος...

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης και Ο χορός των νεκρών

Το ταξίδι του άντρα ολοκληρώνεται στην πόλη όπου γεννήθηκε, πριν από σχεδόν σαράντα χρόνια. Οι σωματικές του αντοχές έχουν σχεδόν στερέψει, όχι όμως κι αυτές της καρδιάς του. Η πόλη έχει αλλάξει. Το ίδιο κι εκείνος. Πώς δεν θα μπορούσε, άλλωστε; Το μόνο που παρέμενε ίδιο ήταν η μονότονη μουντάδα που τον έπνιγε, κάθε φορά που τα σύννεφα, οι σκουρόχρωμοι νταήδες του ουρανού, στραγγάλιζαν τον ήλιο, εμποδίζοντας το φως του να φτάσει στο έδαφος. Ο άντρας τράβηξε μία τελευταία ρουφηξιά από το τσιγάρο και το πέταξε, βήχοντας, κάτω. Η γόπα τσιτσίρισε με το που άγγιξε το χιόνι που έλιωνε, σχηματίζοντας ένα στρώμα λάσπης, η οποία απειλούσε κάθε καθαρό παρκέ αυτής της καταραμένης πόλης. Ήξερε πως κάποια μέρα θα επέστρεφε. Ένας χρησμός, τον οποίο ο ίδιος είχε δώσει, το επέβαλλε. Δεν ήταν όνειρο, σαν κι αυτά που έβλεπε τα τελευταία τριάντα χρόνια, ήταν πλέον πραγματικότητα. Τα πάντα γύρω του είχαν σάρκα και οστά. Είχε φροντίσει να αδειάσει το κουφάρι του από κάθε ίχνος ψυχής που του είχε απομείνει, αντικαθιστώντας το από μία καταστροφική ορμή, η οποία θα έπνιγε τα πάντα στο πέρασμά του. Σαν άλλος πρωταγωνιστής της δικιάς του Θείας Κωμωδίας, θα ακολουθούσε την πορεία του από την Κόλαση στον Παράδεισο. Πρώτα, όμως, έπρεπε να περάσει από το Καθαρτήριο. Παίρνοντας μία βαθιά ανάσα, έκανε το πρώτο βήμα.[1]
Βαγγέλης Γιαννίσης
Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Β.Γ.: Όπως σχεδόν πάντοτε, η ανάγκη να πω μία ιστορία, την οποία είχα μέσα μου.

Χρήστος Πάρλας

Γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1936 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη στην Αθήνα, από όπου αποφοίτησε το 1957, καθώς και κινησιολογία στη Σχολή Χορού Κώστα Νίκολς. Παντρεύτηκε τις ηθοποιούς Νανά Σκιαδά και Λία Μανουσάκη-Πάρλα. Το χόμπυ του ήταν η κατασκευή βιτρώ. Πέθανε στις 4 Απριλίου 2012. Η φωτογραφία είναι από την τηλεοπτική σειρά «Οι κληρονόμοι» (ΕΡΤ, 1981).

Η Μαίρη Παναγιώτου Για μια καλύτερη ζωή

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Μ.Π.: Έγραψα αυτό το βιβλίο θέλοντας να μιλήσω για την προσφυγιά. Πού βρίσκονται οι έφηβοι πρόσφυγες που έφτασαν στα νησιά μας; Ζουν; Υπάρχουν; Χάθηκαν; Εμείς οι Έλληνες έχουμε δική μας προσφυγιά; Σαφώς έχουμε. Πόντος, Μικρά Ασία, Ιωνία, Αιολίδα, Κωνσταντινούπολη, Κύπρος. Εγώ ασχολήθηκα με την περίπτωση εκείνων των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν απ' την Πόλη με το οργανωμένο πογκρόμ της νύχτας της έκτης Σεπτεμβρίου 1955. Χάθηκαν οι περιουσίες τους κι έφθασαν στην Ελλάδα ρακένδυτοι, ψάχνοντας από κάπου να πιαστούν και να συνεχίσουν την πορεία της ζωής τους. Το κατόρθωσαν; Ποια είναι η μοίρα που τους σημάδεψε και ποια μυστικά κρύβουν στην καρδιά τους;

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Μ.Π.: Ευαισθησία.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Μ.Π.: Θα του έλεγα να το πιάσει με αγάπη και τρυφερότητα, να το διαβάσει με υπομονή και να μην βιαστεί να βγάλει συμπεράσματα, διότι κρύβει ανατροπές.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Μ.Π.: Θα ταξιδεύαμε στην Κωνσταντινούπολη και το ταξίδι θα κρατούσε τόσες ημέρες, όσες χρειάζονται να περπατήσουμε είκοσι επτά χιλιόμετρα με τα πόδια από το Πέραν στον Κεράτιο, στην Αγιά Σοφιά και στο Φανάρι, όλες τις εκκλησιές-μοναστήρια, τη Λευκοφρούσα Παναγιά, έξω απ' τα τείχη στην Ζωοδόχο πηγή να διαβάσουμε ονόματα αποθανόντων πάνω στις πλάκες με τις οποίες είναι στρωμένη η αυλή της και στο παρακείμενο κοιμητήριο με τα προγονικά ονόματα. Το ταξίδι με τα πόδια ίσως κρατούσε δέκα μέρες, με την ψυχή όμως για πάντα.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μια φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Μ.Π.: "Θυμάσαι τι σου είπα;" "Ναι" έγνεψε η Σωτηρία. "Ε αυτά είναι. Όπως πορεύτηκες έως τώρα, έτσι κι από 'δω και πέρα. Κράτα όσα μας είπε το φεγγάρι. Τίποτα άλλο."

Το μυθιστόρημα της Μαίρης Παναγιώτου, Για μια καλύτερη ζωή, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός. Βρείτε το βιβλίο εδώ!

Στο οπισθόφυλλο λέει μεταξύ άλλων:
Η ζωή του Ανδρέα καθώς και η επιχείρησή του στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης θα καταστραφεί ολοσχερώς με το οργανωμένο πογκρόμ της νύχτας της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955. Ο ερχομός του στην Ελλάδα, περιπετειώδης. Το ίδιο και ο γάμος του...
Η περιπέτεια τη ςθετής του κόρης, η οικογενιακή της κατάσταση, η αρρώστια, ο χωρισμός, η μοναξιά, η βιοπάλη, το ψάξιμο για την αληθινή μητέρα, είναι τα γεγονότα που θα χαράξουν τη ζωή του.
Ποιος είναι άραγε ο νεαρός εκείνος άνδρας που τόσο τον αντιπαθεί; Τι γιρεύει απ' αυτόν;

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Ωκεανός προσφέρει το μυθιστόρημα σε έναν τυχερό αναγνώστη. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση αλλά και για να στείλετε το μήνυμά σας στην Μαίρη Παναγιώτου κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες σχετικές πληροφορίες για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση έχει προγραμματιστεί στις 13 Ιουλίου 2017 και το βιβλίο θα αποσταλεί ταχυδρομικά.
k
Καλή τύχη!

Χωρίς αερόσακο

Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο που αφορά στη μυθιστορηματική βιογραφία του συγγραφέα του -το δεύτερο είναι το Χάριτας όπου συνεχίζεται η ιστορία του ήρωα, του Αλέξανδρου- ενώ τα δύο βιβλία μπορούν να διαβαστούν ανεξάρτητα και αυτόνομα. Καθώς όμως μου αρέσει να διαβάζω τα βιβλία με τη σειρά -τη συγγραφική σειρά ώστε να βλέπω και την εξέλιξη στη γραφή- ξεκίνησα από αυτό. Εννοείται ότι θα περιμένετε ν' ακολουθήσει επόμενη ανάρτηση για το Χάριτας όπως και συνέντευξη του Γαβριήλ Αλεξάνδρου όμως, προς το παρόν, διαβάστε τί εισέπραξα από το Χωρίς αερόσακο.
Στην υπόθεση... ο Αλέξανδρος, που μεγαλώνει στην Αμερική, βρίσκεται στο δρόμο στα δεκαοκτώ του χρόνια. Παλεύει με κάθε αντιξοότητα για να επιβιώσει ενώ μια γνωριμία του τον ωθεί στη μουσική. Διάφοροι άνθρωποι περνούν από τη ζωή του σαν από μηχανής θεοί αναπληρώνοντας το κενό του απόντα πατέρα ενώ δέκα χρόνια μετά ανακαλύπτει την πικρή αλήθεια που κρύβεται στο επίθετό του.
Διαβάζοντας το πρώτο βιογραφικό μυθιστόρημα του Γαβριήλ Αλεξάνδρου, Χωρίς αερόσακο, ξεπηδούν ζωντανές εικόνες και όμορφες ιστορίες με πλούσιο λεξιλόγιο· όχι χάριν εντυπωσιασμού αλλά για λογοτεχνική αρτιότητα και καλαισθησία. Ο συγγραφέας μάς ταξιδεύει στην Αμερική των Ελλήνων μεταναστών και στην περιπλάνηση του Αλέξανδρου που αποκτά εμπειρίες ενώ μαθαίνει την επιβίωση μέσα από το πιο συναρπαστικό και μεθυστικό ταξίδι όλων: τη ζωή.

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Άννα ΓαλανούΑγγελίνα ΡωμανούΘανάσης ΛιακόπουλοςΈρη ΜαυρογιάννηΜιχαήλ ΆνθηςΜαίρη ΠαναγιώτουM.J. Arlidge
Ελίνα ΒαρβαγήρουΓεωργία Καραβέργου-ΓκριμούλαΓρηγόρης ΤριγλίδηςΟ ΚρητικόςΜάριος Καρακατσάνης και Εύα ΠαυλίδουΦωτεινή ΝαούμΤάσος Αγγελίδης Γκέντζος
Τούλα ΜπαρνασάΣήφης ΖερβουδάκηςΕλένη ΚοτσόβολουΓιώργος ΣακκάςΒάσια ΑκαρέπηΘεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΓιώργος Φάκος