Το μουσείο των αποξηραμένων συναισθημάτων

Το μουσείο των αποξηραμένων συναισθημάτων τιτλοφορείται το νέο λογοτεχνικό πόνημα του συγγραφέα Θοδωρή Κούκια. Είναι το 2ο του μυθιστόρημα του συγγραφέα. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος και ανήκει στη σειρά «Big Bang Books». Πρόκειται για ένα κατά κύριο λόγο εφηβικό μυθιστόρημα. Μυθιστόρημα όμως που διαβάζεται απνευστί με αμείωτο ενδιαφέρον και τεράστια άνεση από κάθε αναγνώστη ανεξαρτήτου ηλικίας, γιατί όλοι μας κρύβουμε βαθιά μέσα μας ένα παιδί.
Προσωπικά, ξεκίνησα το συγκεκριμένο βιβλίο με όρεξη κι ανυπομονησία να συναντήσω μέσα στις σελίδες του τους ήρωες που αναφέρονται έξυπνα στο οπισθόφυλλο του!

…γιατί μια προσωπικότητα, ένα έργο, μια ιδέα, πρέπει να αγγίζουν αυθόρμητα τη ψυχή σου…

Μια προσωπικότητα, ένα έργο, μια ιδέα, πιστεύω πως πρέπει να αγγίζουν αυθόρμητα τη ψυχή σου με ποικίλους τρόπους ώστε να χαρακτηριστούν ως αληθινά, διατηρώντας τη δική τους διαχρονική αξία. Ένας από τους ανθρώπους που θα συμπεριλάμβανα σίγουρα στην παραπάνω κατηγορία, θα βρισκόταν με βεβαιότητα και η ποιήτρια Λίτσα Μοσκιού.

Μια δημιουργός που το έργο της μελοποιήθηκε και αναπαράχθηκε εν μέρει σε θεατρική αναπαράσταση, προωθώντας έτσι την ουσία της ποίησης σε εποχές που αυτού του είδους η λογοτεχνική έκφραση δε τυγχάνει της αναγνώρισης που της αρμόζει.

Κάτι που μου φέρνει στο νου κάποιους απ’ τους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη, που τους έγραψε για την ατελέσφορη αγάπη, μα πιστεύω πως συνάδουν απόλυτα και στη κατάσταση που περιγράφω:

Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς*

«Λατρεύω να εξερευνώ μονοπάτια», Σμαραγδή Μητροπούλου

Τι εστί έρως;
Σ.Μ.: Έρως είναι να ονειρεύεσαι με τα μάτια ανοιχτά. Έρως είναι κι ένα άγγιγμα κι ένα φιλί κάτω από τη βροχή.

Πιστεύεις στα ζώδια;
Σ.Μ.: Όχι, αλλά μην το πεις πουθενά!!

Τι δώρο θα έκανες σε έναν εχθρό σου;
Σ.Μ.: Τη συγχώρεση και τη λησμονιά.

Έχεις κατοικίδιο;
Σ.Μ.: Eίχα κάποτε έναν γατούλη με άσπρη και γκρι γούνα.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ομάδα;
Σ.Μ.: Εθνική Ελλάδος.

Καραμελάκια ή σοκολατάκια;
Σ.Μ.: Σοκολατάκια με γέμιση λικέρ... γεύση μεθυστική που λιώνει στο στόμα.

Μαύρο ή άσπρο;
Σ.Μ.: Άσπρο σαν τα σύννεφα του ουρανού και σαν το χιόνι το απάτητο.

Τι πρέπει να συμβεί μια τέλεια μέρα;
Σ.Μ.: Να χιονίσει κι εγώ καθισμένη δίπλα στο παράθυρο συντροφιά με ένα σημειωματάριο κι ένα στυλό και μια κούπα αχνιστό τσάι να αγναντεύω το βουνό και να καταγράφω τις σκέψεις μου.

Τι νούμερο παπούτσι φοράς;
Σ.Μ.: 39

Έχεις χόμπι;
Σ.Μ.: Λατρεύω να εξερευνώ μονοπάτια ξεχασμένα στο χρόνο και να περπατώ σε παραλίες ερημικές το χειμώνα.

Ο Γιώργος Μπελαούρης σε Ψυχοπλάνης φαινόμενα

Πως ξεκινήσατε να γράφετε; Υπήρξε κάποιο περιστατικό που σας ώθησε ή τελικά πρόκειται για μια εσωτερική ανάγκη;
Γ.Μ.: Μεγάλωσα σε μια υπερπροστατευτική οικογένεια και σπάνια έβγαινα, οπότε το καταφύγιό μου έγινε το γράψιμο από πολύ νεαρή ηλικία. Αυτό που ίσως να με ώθησε ήταν το γεγονός ότι συχνά με έπαιρνε ο ύπνος από τον ήχο της γραφομηχανής της μητέρας μου, η οποία είναι ποιήτρια. Ήδη από δευτέρα δημοτικού όμως πάλευα τα πρώτα μου σκαριφήματα, τις πρώτες μου περιπέτειες. Αυτό στον πυρήνα του δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα: γράφω πιθανολογικά σενάρια, κρύβομαι πίσω από τους ήρωές μου και η φαντασία μου με πηγαίνει όπου εκείνη θέλει.

Από που εμπνέεστε; Τι σας προσφέρει ή αποτελεί την πηγή της έμπνευσης; Θα μπορούσε και μία εικόνα, ένα άρωμα;
Γ.Μ.: Για να είμαι ειλικρινής, η μέγιστη πηγή έμπνευσης για εμένα, είναι ο έρωτας και ο θάνατος. Είναι δύο μοτίβα που έχουν εμπνεύσει τόσους ανά τους αιώνες κι εγώ δεν είμαι εξαίρεση στο κανόνα. Οι δυνατές ιστορίες που περιστρέφονται γύρω από την απειλή του θανάτου και την σαγήνη του έρωτα με συγκινούν και με ιντριγκάρουν αρκετά ώστε να με κρατήσουν κατά την χρονοβόρα διαδικασία της γραφής τους. Οι εικόνες κλασσικών καλλιτεχνών με βοηθούν να σχηματίσω ή να προχωρήσω μια σκηνή που δεν τρέχει, μα δεν μπορώ να πω ότι κάτι τόσο φευγαλέο θα με οδηγούσε από μόνο του να γράψω κάποιο μακροσκελές κείμενο.

Στην εργογραφία σας περιλαμβάνονται αρκετά θεατρικά έργα στα οποία υπογράφετε και τα κείμενα αλλά και τη σκηνοθεσία. Τι σημαίνει για σας το θέατρο; Θεωρείτε ότι ο θεατρικός λόγος σας εκφράζει περισσότερο;
Γ.Μ.: Το θέατρο μπήκε στη ζωή μου όταν ήμουν 22 ετών και έγινε ένας έρωτας που δεν περίμενα ποτέ ότι θα με συγκλονίσει. Έχουν ανέβει μέχρι στιγμής 10 μονόπρακτα, 2 μονόλογοί μου, δύο σκετσάκια μου και δύο παραστάσεις κανονικής διάρκειας και με συγκρατεί η αμεσότητά του. Οι αντίδραση και η κριτική από το κοινό είναι άμεση, το κείμενο βασίζεται στο διάλογο οπότε ρέει και γράφεται πιο εύκολα, βλέπεις ανθρώπους να κάνουν τα λόγια σου δικά τους και κάτι που ονειρεύτηκες όσο το έγραφες να έρχεται στη ζωή. Είναι ανατριχιαστικό, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς την αίσθηση… Το μέσο που με εκφράζει περισσότερο όμως είναι το μυθιστόρημα: το ταξίδι κρατάει περισσότερο και μπορείς να επεκταθείς όσο θες, δίχως το φόβο να κουράσεις το κοινό ή να χάσεις τον θεατή.

Ποια είναι η Λενόρ Κορπς; Πείτε μας λίγα λόγια για το κόνσεπτ
Γ.Μ.: Η Λενόρ Κορπς είναι μια νεαρή καλλιτέχνιδα, η οποία ερχόμενη αντιμέτωπη με το θάνατο του παππού της, ξεκλειδώνει την δύναμη όσα ζωγραφίζει να έρχονται στη ζωή. Αυτή η ιδιότητα είναι η ψυχοπλάνη (οι μεταφυσικές προεκτάσεις της Τέχνης δηλαδή και το γεγονός ότι κάθε δημιουργός είναι ένας μικρός θεός). Η ψυχοπλάνη αποτελεί ένα κομμάτι της μυθολογίας μου που μου φανερώθηκε πριν δύο χρόνια και ήξερα από την αρχή ότι είναι απλά αχανές και πολυδιάστατο, οπότε αποφάσισα να μην το κρατήσω μόνο για εμένα. Ανάρτησα την σελίδα της Λενόρ και έκανα μία ανοιχτή πρόσκληση σε καλλιτέχνες πάσης φύσεως να μοιραστούμε αυτό τον κόσμο, να ονειρευτούμε όλοι μαζί. Μέσα σε ενάμισι έτος 54 καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μου (μουσικά κομμάτια, φωτογραφία, artworks, 3d videos κ.λ.π.) καθώς και 7 διηγήματα ψυχοπλάνης που επέκτειναν τον κόσμο πέρα από την Λενόρ. Κάθε καλλιτέχνης ή συγγραφέας που θέλει να συμμετέχει στην σελίδα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου και να τον πληροφορήσω σχετικά.

Ποια τα άμεσα μελλοντικά σας σχέδια;
Γ.Μ.: Αν και δεν μου αρέσει να σχεδιάζω, θα ήθελα δύο στόχους να καταφέρω φέτος: να κυκλοφορήσει η Λενόρ ή κάποια άλλη προσωπική έκδοση, ενώ στο μπλογκ μου φέτος σκοπεύω να αναρτήσω 50 διηγήματα μου, γραμμένα τα τελευταία τρία χρόνια.
Μέσα σε δύο χρόνια που τρέχει το μπλογκ, έχω ήδη ανεβάσει κατά καιρούς κεφάλαια από νουβέλες μου καθώς και 50 άλλα διηγήματά μου, μα σκέφτηκα ότι αφού 100 έχω γράψει συνολικά, γιατί να μην τα ανεβάσω όλα;

Μοιραστείτε ένα μεγάλο σας όνειρο, απραγματοποίητο ακόμη...
Γ.Μ.: Κάποια στιγμή στο μέλλον να καταφέρω να οργανώσω ένα event με όλους τους καλλιτέχνες που έχουν κάνει γκεστ στη σελίδα της Λενόρ, για να συναντηθούμε όλοι μαζί, να μας γνωρίσει ο κόσμος και να περάσουμε μία όμορφη μέρα συνομιλώντας και ανταλλάσσοντας απόψεις για την δημιουργική διαδικασία μας. Αυτό θα ήταν υπέροχο!

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Θοδωρής ΚούκιαςΑνδρομάχη ΚοκόσηΤζορτζ ΧόρτονΘεοφάνης ΘεοφάνουςΜιχαήλ ΆνθηςΆννα ΣπανογιώργουΤάκης Κούρβας
Χρίστος ΒούζαςΚαίτη ΘηραίουM.J. ArlidgeΛένα ΤερκεσίδουΓιάννης ΚαλπούζοςJennifer DonnellyΕλένη Γαληνού
Ιωάννα ΝοταράΒιβλία με τα ΣτρουμφάκιαΘάνος ΚονδύληςΤο κορίτσι του μόλουΛότε & Σόρεν ΧάμερΤάσος Αγγελίδης ΓκέντζοςΆννα Γαλανού