Η Έλενα Χ. Στανιού και Ο πίνακας

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Ε.Σ.: Από την επαφή με την καθημερινότητα και τα σύγχρονα προβλήματα. Ήθελα να δείξω ότι και η τραγικότητα μπορεί να αποτελεί μέρος της ζωής του ανθρώπου, αλλά, τελικά, πολλά πράγματα μπορεί να είναι μέσα στο μυαλό μας.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Ε.Σ.: Στο σπίτι μου, στο Βόλο.

Πόσο χρόνο σάς πήρε η συγγραφή;
Ε.Σ.: Πάνω από ένα χρόνο, γιατί οι γύρω υποχρεώσεις μου είναι πολλές.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Ε.Σ.: Ως μία μελέτη της ψυχής και του υποσυνείδητου.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Ε.Σ.: Η πρωταγωνίστρια του έργου, η φιλόλογος Μαρία Ανδρέου, παλεύει μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, χωρίς να φαίνεται ότι το γνωρίζει. Στ’ αλήθεια, δεν μπορεί να καταλάβει για μεγάλο διάστημα, τι είναι αλήθεια και τι όχι. Για κείνη, όλα όσα βιώνει είναι μία τραγική πραγματικότητα, η πραγματικότητα της απώλειας του παιδιού της.
Μαζί της πάσχει και ο αναγνώστης και προσπαθεί να βρει, αν αυτό είναι δυνατόν, μια αχτίδα φωτός, για να πάρει μια ανάσα. Και η αχτίδα φαίνεται να έρχεται σιγά σιγά μέσα από το πρόσωπο του ψυχιάτρου της, Κωνσταντίνου Παπαποστόλου, που κάνει ό,τι μπορεί να τη βοηθήσει.
Τα παιχνίδια του μυαλού, τελικά, μπορεί να είναι πάρα πολλά, γιατί το υποσυνείδητο έχει τεράστια δύναμη.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Ε.Σ.: Τα πάντα! Από την πρώτη λέξη ως την τελευταία, πραγματικά το χάρηκα πάρα πολύ! Ιδιαίτερα ευχαριστήθηκα το τραγούδι «Όνειρο μέσα σ’ όνειρο» από Τα Διάφανα Κρίνα!

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Ε.Σ.: Φυσικά η Μαρία! Είναι μια μάνα, σύζυγος, γυναίκα που παλεύει με όλα όσα της έτυχαν να σταθεί στα πόδια της. Δεν είναι καθόλου εύκολο και οι στιγμές αδυναμίας είναι πολλές. Όμως είναι εκεί για όλους. Η Μαρία Ανδρέου δεν είναι απλά ένας χάρτινος ήρωας, είναι η γνωστή μας, η φίλη μας, είμαστε όλοι εμείς.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Ε.Σ.: Συγκίνηση, αναπόληση, λύπη, αγωνία, χαρά, ανακούφιση, έκπληξη, ανατροπές! Ποικίλα ανθρώπινα και καθημερινά συναισθήματα.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
Ε.Σ.: Να είναι καλά τα παιδιά μου.

Φοβάστε...
Ε.Σ.: Τα αεροπλάνα.

Με τις δεκαεφτά συλλαβές του είναι...

Η πιο σύντομη ποιητική φόρμα στον κόσμο είναι το χαϊκού* κι αυτήν επέλεξε η Αθηνά Μελή ως εκφραστικό τρόπο στις αναζητήσεις της. Και καθώς ένα χαϊκού αποτελείται από δεκαεπτά συλλαβές, καταλαβαίνουμε την ύπαρξη του αριθμού στον τίτλο του βιβλίου -παρά το γεγονός ότι η ποιήτρια έδωσε νέα δομή στα έργα της βρίσκοντας έναν τρόπο να απελευθερωθεί από τη δέσμευση των δεκαεπτά συλλαβών αλλά χωρίς να αλλοιώσει την ιαπωνική παράδοση.

Διάσπαρτος στο βιβλίο ο ρομαντισμός. Σα να γράφει με το χέρι, μολύβι και χαρτί. Και ψυχή. Και μια καλαισθησία τόσο στους όμορφους διάκοσμους των σελίδων όσο και στις εικόνες. Σε αυτές βλέπουμε ιαπωνικά έργα του 19ου και 20ου αιώνα συμπληρώνοντας έτσι τον ιαπωνικό αέρα του βιβλίου σε ό,τι αφορά στην παράδοση και την αισθητική.

Φθινοπωρινή δολοφονική βροχή

Γράφει ο Πέτρος Βαζακόπουλος
Όλα άρχισαν με ένα περίεργο βουητό.
Είχε πάρει το αμάξι της και κοίταζε το ηλιοβασίλεμα σε ένα ύψωμα.
Από κάτω γκρεμός και μετά η άγρια θάλασσα.
Στο χέρι της κρατούσε ζεστό καφέ που είχε ετοιμάσει από το σπίτι μέσα σε θερμό και καθώς τον άνοιξε η μυρωδιά πλημμύρισε το εσωτερικό του αυτοκινήτου.
Την διαπέρασε η δυνατή γεύση του νοιώθοντας μια μικρή ανατριχίλα στο σώμα της.

Να κοιτά τον ορίζοντα που διαχωριζόταν με τη θάλασσα με μια οριζόντια πινελιά.
Χαμογέλασε και δεν ήθελε να σκέφτεται τίποτα άλλο.
Ένοιωθε μια ολοκληρωμένη μικρή σφαίρα χαμένη στο σύμπαν.
Όλα ήταν τακτοποιημένα τώρα και η ζωή της θα κύλαγε όμορφα.

Κοίταζε τα σύννεφα να παίρνουν σχήμα, αργά, σε μια μορφή, σα κάποιος θεός να την κοιτάει επίμονα στα μάτια.
Μαυρίλα μαζεύτηκε και τώρα δίπλα από τη μορφή εκείνη μέσα στα σύννεφα, εμφανίστηκαν στρόβιλοι γύρω του με κεραυνούς να τους συνοδεύουν.
Το ηλιοβασίλεμα είχε πεθάνει.

Ψωμί

Διηγήματα αυτοτελή και σπονδυλωτά συνθέτουν τη συλλογή του Χρίστου Τσιαήλη με τον περιεκτικό τίτλο «Ψωμί», μια λέξη που κρύβει μέσα της μια ολόκληρη διεργασία: την προπαρασκευή, τη ζύμωση, την προσφορά, την ανάγκη για επιβίωση.

Η αληθινή απολογία του Σωκράτη

Κώστα Βάρναλη
Στις 1 Φεβρουαρίου 2018 συναντηθήκαμε τα μέλη της φιλαναγνωσίας στη βιβλιοθήκη της Ορέστου να συζητήσουμε για ένα βιβλίο ευανάγνωστο, ευχάριστο και σύντομο που έδεσε με τον διαθέσιμο χρόνο που είχαμε για την ανάγνωσή του. Πρόκειται για την αληθινή απολογία του Σωκράτη κατά τη βαρναλική εκδοχή. Είναι ένα βιβλίο που προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις και συζητήσεις, γιατί καυτηριάζει την ανισότητα στις κοινωνικές τάξεις, την κοινωνική εκμετάλλευση των απονήρευτων πολιτών από τους επιτήδειους γλωσσοπλάστες και τους έχοντες πολιτική εξουσία.

Ο Χάρης Γαντζούδης και τα Κλικ δευτερολέπτων

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Χ.Γ.: Ένας πολύ καλός μου φίλος, αρκετό καιρό πριν, μου χάρισε ένα όμορφο σημειωματάριο το οποίο κουβαλάω πάντα μαζί μου. Σιγά-σιγά οι σελίδες του άρχισαν να γεμίζουν με σκέψεις, εικόνες της πόλης, ανθρώπους που ψάχνουν να βρουν λύσεις ώστε να χτίσουν ένα καλύτερο αύριο μιας και το σήμερα, οι καταστάσεις που βιώνουν, τους πληγώνει. Τον περασμένο Αύγουστο οι ιστορίες αυτές ήρθαν στα χέρια του εκδότη Δημήτρη Τσουκάτου και σήμερα, μέσα από τις Εκδόσεις Λέμβος εύχομαι στα χέρια αρκετών αναγνωστών.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Χ.Γ.: Αναζήτηση.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Χ.Γ.: Κάποιες από τις ιστορίες είναι σκληρές, κάποιες αισιόδοξες κι άλλες όχι. Κάποιες χαρούμενες και κάποιες θλιβερές. Κάποιοι ήρωες τα καταφέρνουν και κάποιοι άλλοι όχι. Όπως συμβαίνει και στη ζωή. Αυτό λοιπόν που θα συμβούλευα τον αναγνώστη είναι να σταθεί με κατανόηση απέναντι τους.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Χ.Γ.: Σίγουρα θα κρατούσε 50 μέρες, όσες και οι ιστορίες του βιβλίου. Τώρα για τόπους δε μπορώ να πω μιας και οι ιστορίες αναφέρονται σε ψυχές που βασανίζονται από κάτι και έχουν ως τελικό προορισμό την προσωπική τους λύτρωση.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Χ.Γ.: «...Μα τώρα το αύριο λιγοστεύει. Το νιώθει στις κινήσεις του. Το βλέπει στις ρυτίδες του προσώπου του. Έσπασε τον καθρέφτη να μην βλέπει. Έσπασε τη ζωή του να μη νιώθει».
Η συλλογή μικρών πεζών του Χάρη Γαντζούδη, Κλικ δευτερολέπτων, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λέμβος. Περισσότερα για το βιβλίο θα βρείτε εδώ.

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Sarah MacLeanΧάρης ΓαντζούδηςΙωάννα ΚοσιώρηΑθηνά ΜελήΤζένη ΚουτσοδημητροπούλουΚωνσταντίνα ΦραντζεσκάκηΚώστας Σιμενός
Παρασκευή Κοψιδά-ΒρεττούPaullina SimonsΔήμητρα ΠαπαδημητρίουΠαναγιώτης ΜπαρμπαγιάννηςΓιώργος ΜολέσκηςΠάνος ΜυρμιγγίδηςΙσίδωρος Ζουργός
Αλέξανδρος ΑκριτόπουλοςPeter SwansonΠασχαλία Τραυλού Jonas BonnierΑλεξάνδρα ΨαραδέλληΜαντέψτε το δολοφόνο και κερδίστε το αστυνομικό που θέλετε!Χαρά Παπαελευθερίου-Μπαρδώση