ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους: Μυθιστορήματα: Το θηρίο στο πιάνο * Η εξόριστη πριγκίπισσα * Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα * Εγώ, ο Σίμος Σιμεών * Το κορίτσι από τη Γερμανία * Ο θάνατος του συλλέκτη * Στεφάνι για εννέα μούσες * Η σκιά * Μυρωδιά από σανίδι * Μες στη νύχτα του κόσμου * Ποτέ δεν θα σ' αφήσω * Ματωμένη Κυριακή * Στα μονοπάτια του έρωτα * Περίμενέ με, θα γυρίσω * Το μεγαλείο της ψυχής * Θύελλα στη Μακεδονία (ιστορικό θρίλερ) * Της πλατείας τα μυστικά * Γιατί; * Ωρέλια * Το ρ της ερωμένης * Ξεχασμένο άλογο

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Χιόνι



Η οικογένεια συγκεντρώνεται κάθε χρόνο την ίδια μέρα -στις 2 Δεκεμβρίου- για να δειπνίσουν όλοι μαζί τιμώντας την επέτειο του θανάτου ενός μέλους της, του τετράχρονου Κωνσταντίνου. Πρόκειται για κάτι σαν ένα ιδιαίτερο μνημόσυνο στη μνήμη εκείνου του αδικοχαμένου παιδιού.
Αυτή τη χρονιά το δείπνο θα είναι κάπως διαφορετικό. Η βαλίτσα που φέρνει ο γιος θα οδηγήσει σε αποκαλύψεις και κρυμμένα μυστικά που κρατάνε όλοι για όλους και περισσότερο, για τους ίδιους τούς εαυτούς τους. Αποκαλύψεις πού θα αλλάξουν ριζικά τη ζωή των μελών της οικογένειας, αλλά και των επιβατών μιας διαδρομής του μετρό.


Σύγχρονο έργο με ανατροπές και έντονες στιγμές. Ο Μιχάλης Παλίλης παίζει μια σκληρή παρτίδα πόκερ με τα μέλη μιας οικογένειας, βγάζοντας στην επιφάνεια συναισθήματα κρυμμένα, κάνοντας αποκαλύψεις που βασανίζουν και σοκάρουν, ποντάροντας στην ψυχολογία τους.
Σε έναν παγωμένο χώρο τοποθετείται το δωμάτιο του δείπνου. Παγωμένος χώρος, παγωμένα όνειρα, παγωμένα συναισθήματα, παγωμένες ελπίδες, παγωμένα πάθη, παγωμένες σκέψεις... παγωνιά παντού. Τόσο μέσα τους, όσο και έξω στον κόσμο. Μόνο κρύο θα μπορούσε να κάνει μια τόσο χειμωνιάτικη μέρα. Και ζεστασιά πουθενά.
Έτσι το είδε ο συγγραφέας και σκηνοθέτης του έργου. Έτσι το βιώνουν και οι ήρωές του, αλλά και οι θεατές της παράστασης.
Χιόνι.
Άσπρο, ολόλευκο σαν την αγνότητα ενός τετράχρονου παιδιού. Κρύο, σαν την παγωνιά του χειμώνα και τις κενές ψυχές εκείνων που ξέχασαν να αισθάνονται για να μη πονάνε. Πάγος, για να διατηρηθεί η μνήμη [ζωντανή;] και να συντηρηθεί η ψευδαίσθηση ότι όλα είναι καλά.
Μόνο το κόκκινο χρώμα του κρασιού σπάει το άσπρο του χιονιού και την παγωνιά του. Κόκκινο σαν το αίμα που ρέει ακόμη στις φλέβες τους ζεστό, παρά το "κρύο" που έχει απλωθεί στα κορμιά τους. Και μόνο το ζεστό αίμα μπορεί να λιώσει τώρα πια τόσο πάγο...

Όμορφη παράσταση με πολλούς συμβολισμούς και έντονους διαλόγους. Καλές ερμηνείες και ανατροπές.
Με τους: Δημήτρη Γκουτζαμάνη, Ντέπυ Πάγκα, Νίκο Παντελίδη και Βάσια Πασπάλη.


Να πας: αν αντέχεις το "κρύο" και είσαι εκπαιδευμένος θεατρόφιλος σε σύγχρονες παραστάσεις.
Να μη πας: αν δεν αντέχεις το "κρύο" ή θέλεις να συνδυάζεις τη διασκέδαση με το θέαμα.






2 σχόλια:

  1. ευχές για όμορφα, ζεστά Χριστούγεννα φίλη μου... να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. **Για τον Αντώνη Μυκονιάτη - Νημερτής...
      Ευχαριστώ πολύ πολύ
      Χαρά και ευτυχία πάντα.
      Υγεία, χαμόγελα και δημιουργία.
      Αυτά τα Χριστούγεννα να είναι τα πιο φωτεινά.

      **Για όλους τους φίλους της σελίδας...
      Διαβάστε για εκείνον και το έργο του, εδώ: http://koukidaki.blogspot.gr/2012/11/blog-post_25.html

      Διαγραφή


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τζίμμυ ΚορίνηςΚώστας ΚρομμύδαςΙωάννα ΔαμηλάτηΠαναγιώτης ΚωνσταντόπουλοςΘεόδωρος ΘεοδωρήςΠέτρος ΦούρναρηςΣίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά και Γιώργος Ρουκάς
Βαγγέλης ΓιαννίσηςΙσμήνη ΧαρίλαΕιρήνη ΒαρδάκηΜαγδαληνή ΘωμάNicci FrenchArmando Lucas CorreaΑγγελική Κακανιάρη
Κώστας ΡαμπόταςChevy StevensΑσημίνα ΣτασινοπούλουΒάσω Ζαφειροπούλου
Μαρία ΚαλύβαΈφη Καγξίδου και Λίνα ΣπεντζάρηΣτάθης Νικολαΐδης