Συναισθηματική Διαλεκτική, με τον Στέλιο Καλαθά.


Μια εκδήλωση εκείνου και της ομάδας του -με αποκριάτικο χρώμα,  standup-comedy διάθεση και με πολλή μουσική, χορό, τραγούδι- έγινε η αφορμή να γνωριστούμε, κάπου στο γραφικό Μοναστηράκι. Εκεί πρωτοπήρα μια τζούρα από τις δραστηριότητες του Στέλιου Καλαθά και των μαθητών του. Επειδή, λοιπόν, μου άρεσε αυτό που γνώρισα, αιτήθηκα μία κατ' ιδίαν συνάντηση για να μάθω περισσότερα.
Η κουβέντα που ακολουθεί έγινε στο χώρο των μαθημάτων [σε έναν από τους χώρους που χρησιμοποιεί] στον Πολυχώρο Τέχνης 104, στο Γκάζι. Η θεατρική αύρα του κτιρίου σε συνδυασμό με το κουλτουριάρικο προφίλ του και τον ενθουσιασμό τού Στέλιου για αυτά που κάνει δημιούργησαν το κατάλληλο σκηνικό για να σταθεί μια συζήτηση γύρω από τη Συναισθηματική Διαλεκτική του. Ο όρος Συναισθηματική Διαλεκτική αφορά μια μέθοδο που έχει σκοπό να "ξεδιπλώσει τα συναισθήματα αρχικά μέσα από λόγο-διάλογο ανακαλύπτοντας την "θερμή" επικοινωνία των λέξεων χρησιμοποιώντας και τις 5 αισθήσεις", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το διαφημιστικό έντυπο και να διδάξει σωστή επικοινωνία, γλώσσα σώματος, υποκριτική, αυτοσχεδιασμό, κ.ο.κ.

Οι άνθρωποι που δε μένουν στα τετριμμένα, στα "κλασσικά" και στα "γνωστά" μού αρέσουν ιδιαίτερα. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο ανακαλύπτω δράσεις της ομάδας +αίσθημα και παίρνω πληροφορίες (από αυτές τις αναζητήσεις προέρχονται και οι φωτογραφίες της ανάρτησης). Ο Στέλιος Καλαθάς πήρε το έναυσμα και το εξέλιξε. 
Αφήνω τον ίδιο να περιγράψει καλύτερα τη μέθοδό του και, αφού καθόμαστε αναπαυτικά στον όμορφο κήπο του 104, μου λέει χαρακτηριστικά...

Εδώ και οκτώ χρόνια έχω ξεκινήσει να διδάσκω αυτή τη μέθοδο η οποία βασίζεται στα επτά βασικά συναισθήματα. Όλο αυτό το ταξίδι άρχισε από ένα σεμινάριο που είχα παρακολουθήσει στο Κέντρο Μελέτης Αρχαίου Δράματος στους Δελφούς με έναν φοβερό Ιάπωνα σκηνοθέτη (Σουζούκι). Πήρα από εκεί τους πρώτους πόρους, την πρώτη ιδέα να δημιουργήσω μια μέθοδο όπου ουσιαστικά να χρησιμοποιούμε τους κώδικες της υποκριτικής [κάνουμε ορθοφωνία, δουλεύουμε το σώμα, δουλεύουμε τα εκφραστικά μας μέσα] αλλά όχι για να βγούμε στο θέατρο αλλά για τους ρόλους που ερμηνεύουμε κάθε μέρα στην καθημερινότητά μας.
Πιστεύω πως οτιδήποτε κάνουμε είναι "ρόλος". Όταν μάθουμε να διαχειριζόμαστε σωστά τα εκφραστικά μας μέσα, να ακούμε σωστά, να μάθουμε αυτό που έχουμε στο μυαλό μας και στην ψυχή μας να το εκφράζουμε έτσι όπως θέλουμε εμείς και όχι όπως μας επιβάλλουν άλλοι, να μάθουμε να μιλάμε σωστά, τη γλώσσα του σώματος, να αποκωδικοποιούμε τους ανθρώπους που είναι γύρω μας... τότε η ζωή μας γίνεται πολύ πιο εύκολη και η επικοινωνία μας πολύ πιο ουσιαστική και αποτελεσματική.
Αυτό με πολύ λίγα λόγια είναι η Συναισθηματική Διαλεκτική. Πρέπει να σου πω ότι αν δεν έρθει κάποιος να δει τι ακριβώς κάνουμε ίσως να το ακούει λίγο περίεργο. Είναι και θέατρο, είναι και θεατροθεραπεία, είναι και στοιχεία που βοηθούν ανθρώπους που ασχολούνται με επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με κόσμο ώστε να είναι πιο αποτελεσματικοί στην επικοινωνία τους, να πουλάνε καλύτερα το προϊόν τους. Έχουμε δικηγόρους, ασφαλιστές... Ο πυρήνας είναι να μάθουμε να ρίχνουμε φως στα συναισθήματά μας για να τα διαχειριστούμε.

Υπάρχει αυτός ο φοβερός δείκτης -ο οποίος μετριέται- και είναι ο δείκτης της συναισθηματικής μας ηλικίας και της συναισθηματικής μας νοημοσύνης. Κάθε άνθρωπος εκτός από τη βιολογική του ηλικία έχει και την συναισθηματική του ηλικία. Μπορεί να δεις κάποιον πενηντάρη, πολύ επιτυχημένο, με καριέρα και όλα τα σχετικά, αλλά να μην είναι ικανός να δημιουργήσει ουσιαστικές σχέσεις γύρω του γιατί δεν έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτό το τεράστιο κεφάλαιο που ονομάζεται συναισθηματική νοημοσύνη και συναισθηματική ηλικία. Στις αποφάσεις που παίρνουμε στη ζωή μας, ως επί το πλείστον, επιδρούν τα συναισθήματα για να τις πάρουμε. Άρα αν δεν μάθουμε να ελέγχουμε έτσι όπως θέλουμε εμείς τα συναισθήματά μας και τα αφήνουμε να μας παλαντζάρουν αυτά, είμαστε ένα φτερό στον άνεμο.  Και μετά μας φταίνε όλοι οι άλλοι. Μας φταίνε οι γύρω μας, μας φταίνε οι άνθρωποι που δε μας έδωσαν ευκαιρίες, οι άνθρωποι που δεν μας αγάπησαν όσο έπρεπε... Αλλά τελικά, εμείς είμαστε υπεύθυνοι για όλα. Και για το χώρο που δίνουμε στους άλλους να μας καπελώνουν και για το τιμόνι που δίνουμε στους άλλους να οδηγούν τη ζωή μας.



Εκτός από τα μαθήματα κάνετε κι άλλα πράγματα και δραστηριότητες...

Στο τέλος κάθε περιόδου, κάθε Ιούνιο, κάνουμε και μια θεατρική παράσταση. Αυτό, όχι επειδή είμαστε δραματική σχολή, αλλά επειδή θεωρώ ότι μπαίνοντας μέσα σε μια διαδικασία να ανεβάσεις μία παράσταση, άρα να ερμηνεύσεις και έναν ρόλο, περπατάς όλο αυτό το μαγικό μονοπάτι της υποκριτικής που πρέπει να σε προβληματίσει, να σε κάνει να δεις τι γεννιέται... Σε κάποιους ανθρώπους, όταν τους δείχνεις το πρόσωπό τους απευθείας στον καθρέφτη, λίγο τους αγριεύει. Όταν όμως δουν τον καθρέφτη ενός άλλου -του ρόλου- μπορούν πολύ πιο εύκολα να δουν και να καλυτερέψουν τα δικά τους ελαττώματα.
Φέτος ανεβάζουμε, εδώ στο 104, μια παράσταση που θα έχει αφορμή τα ταξίδια. Τα ταξίδια που δεν κάναμε, που φοβηθήκαμε να κάνουμε, που δεν έπρεπε να κάνουμε... και οι αποσκευές που παίρνουμε ή που αφήνουμε και τελικά, τι βγάζουμε από την προσωπική μας βαλίτσα, τι κρατάμε στη ζωή μας και τι μας είναι απαραίτητο. Αυτό θα είναι το concept της παράστασης συν κάποια τραγούδια που θα ακουστούν ενδιάμεσα, πάλι με θέμα τα ταξίδια. Θα παιχτεί το δεύτερο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου.


Αλλά δεν είναι μόνο η θεατρική παράσταση που θα κλείσει τη χρονιά...

Κάνουμε διάφορα πράγματα ακόμα και φιλανθρωπικό έργο. Γιατί ζούμε την εποχή του "εμείς" και ο κάθε καλλιτέχνης πρέπει και οφείλει αυτό να το καταλάβει και να βρει το χρέος του απέναντι στην κοινωνία, η οποία δεν είναι εκεί μόνο για να μας ταΐζει και να μας χειροκροτεί! Με ό,τι δυναμείς έχουμε πρέπει να βοηθάμε αυτήν την κοινωνία να περνάει όσο καλύτερα γίνεται.

Με λίγα λόγια, θέλω να σου πω ότι η Συναισθηματική Διαλεκτική δεν είναι ένα πηγαινέλα δύο φορές την εβδομάδα. Αλλάζει η ζωή σου.

Πριν από λίγες μέρες κάναμε μια εκδρομή στην Επίδαυρο. Επισκεφτήκαμε το θέατρο, κάναμε εκεί ασκήσεις, πήραμε όλη αυτήν την μαγική ενέργεια.

Είναι ένα ζωντανό κύτταρο η Συναισθηματική Διαλεκτική. Είμαστε μια καλή παρέα και δεν είμαστε βέβαια κλειστή, συνέχεια έρχονται άτομα. Μεγαλώνουμε και κοιτάμε πρώτα να περάσουμε εμείς καλά και μετά όλοι όσοι είναι γύρω μας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι και τα events που κάνουμε.


Σε ποια σημεία της πόλης γίνονται τα μαθήματα;

Στην Αθήνα έχω τέσσερις ομάδες. Δύο στο Γκάζι, άλλη μία στο Μαρούσι σε έναν υπέροχο χώρο -μια σοφίτα- κι άλλη μία στο Πέραμα. Παράλληλα, από φέτος αποφάσισα να πηγαίνω και σε πόλεις εκτός Αθηνών για μονοήμερα ή διήμερα σεμινάρια και είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε ομάδα ή σύλλογο που θα τον ενδιέφερε να δει τι είναι αυτό και να ασχοληθεί λίγο με τα συναισθήματά του.

Έμαθα για αυτές τις δραστηριότητες σχετικά πρόσφατα σε σχέση με τα οκτώ χρόνια που μετράει η Συναισθηματική Διαλεκτική...

Έχεις δίκιο. Στις συνεντεύξεις πάντα έλεγα για το θέατρο, για τα σήριαλ και δεν έκανα αναφορά σε αυτό το κομμάτι. Τα τελευταία τρία χρόνια το έχω βγάλει στο φως. Ίσως επειδή ήθελα κι εγώ να δω πρώτα πως θα χτιστεί όλο αυτό. Και αφού είδα ότι πάει καλά και είναι αυτό που είχα στο μυαλό μου άρχισα να το επικοινωνώ περισσότερο.

Είναι κάτι βιωματικό, δεν έχει να κάνει με πληροφορίες το μάθημα. Κάνουμε όλοι μαζί ασκήσεις και ανακαλύπτουμε πράγματα. Αυτό που κάνω εγώ είναι να σου αποκαλύψω, να σου δείξω το δρόμο,  να σου γεννήσω τη σκέψη. Από κει και πέρα είναι δουλειά του καθενός να πάρει αυτόν τον σπόρο, να τον ποτίσει και να τον βγάλει στον ήλιο για να πάρει ανθό. Δεν είναι μάθημα θεωρίας.

Μια αναζήτηση δεν είναι;

Έτσι! Ένα ταξίδι, μια διαδρομή.

Τυπικά είναι τρεις κύκλοι, ανά τρεις μήνες, αλλά κανείς δεν έχει σταματήσει στους τρεις κύκλους γιατί όσο σκάβεις, τόσο ανακαλύπτεις, και όσο ανακαλύπτεις, τόσο σου αρέσει και θέλεις να πας και λίγο παρακάτω.

Είναι και ψυχοθεραπεία...

Βέβαια! Είναι πάρα πολύ ευχάριστο. Το μάθημα αυτό γίνεται μέσα από παιχνίδια, ασκήσεις με το σώμα μας και μουσικές, είναι ψυχαναλυτικό. Και σε μια χώρα που αυξάνει τις καταθλίψεις και τις αυτοκτονίες της, το να στραφούμε λίγο προς τα μέσα μας και να πάρουμε δύναμη και να δώσουμε αξία στο προσωπικό μας υλικό -κατ' αρχήν- για να μπορέσουμε να κρατηθούμε, δεν είναι πολυτέλεια. Νομίζω, είναι αναγκαίο για όλους.

Μίλησέ μου για τον Στέλιο.

Ο Στέλιος ταξιδεύει πάρα πολύ. Του αρέσουν τα ταξίδια και οτιδήποτε έχει να κάνει με ταξίδι και μάλιστα τόσο πολύ που αρχίζω να πιστεύω ότι στην προηγούμενη ζωή μου ήμουν γλάρος! Ένα ταξίδι είναι ένα ολόκληρο σχολείο, δεν είναι απλά αναψυχή. Προσπαθώ όποτε μου δίνεται η ευκαιρία και μπορώ, να είμαι με μια βαλίτσα και να βλέπω καινούργιους τόπους, ανθρώπους, σκέψεις... και βέβαια, όλο αυτό είναι καλό υλικό για τη δουλειά μου που το χρησιμοποιώ και με γοητεύει... Να μάθω αυτό το καινούργιο, να ανακαλύψω δρόμους που δε περπάτησα,  να γνωρίσω ανθρώπους...

Ακόμη και με τους χιλιάδες φίλους του facebook έχω σχεδόν καθημερινή επαφή -πολλοί απορούν- και μου αρέσει αυτή η προσωπική επαφή με τους ανθρώπους.
Έχω κάνει δε και πολύ σημαντικές φιλίες μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Έχω γνωρίσει ανθρώπους πραγματικά πολύ σημαντικούς σαν προσωπικότητες. Είναι μια γέφυρα που φέρνει κοντά τους ανθρώπους αρκεί να ξέρεις να κάνεις καλή χρήση.

Είμαι πολύ αισιόδοξος άνθρωπος. Η εποχή μας είναι δύσκολη αλλά θεωρώ ότι θα μας βγάλει κάπου, σε κάτι καλό. Θα έχει απώλειες, αλλά μήπως και το άλλο που ζούσαμε ήταν αλήθεια; Όλη αυτή η φούσκα;
Στο χώρο μου έβλεπα συναδέλφους με λευκάνσεις, με τις πλαστικές στα στήθη και τις σιλικόνες... ένα ψέμα δηλαδή για να ξεγελάσεις ό,τι μπορείς.
Ας είμαστε πιο ουσιαστικοί κι ας κοιτάμε το "φως" αισιόδοξα.

Κλείνοντας τη κουβέντα μας και καθώς κατευθυνόμαστε προς τον εσωτερικό χώρο, στην αίθουσα του μαθήματος, μου μιλάει για αυτό το τόσο όμορφο κτίριο.

Το 104 -πλέον το έχουν πάρει οι εκδόσεις Καστανιώτη- είναι ένας πυρήνας πολιτισμού. Στα δύο θέατρα που διαθέτει... -παλαιότερα στέγαζε το θέατρο του Γιώργου Κιμούλη και ήταν χωρισμένο στην κεντρική του σκηνή και στη δραματική σχολή- στις όμορφες αίθουσες με τους καθρέφτες και τα ξύλινα πατώματα γίνονται πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, πολλές παρουσιάσεις βιβλίων, εκδηλώσεις πολιτιστικές, κ.ο.κ. Ένα ζωντανό κύτταρο όπου συνέχεια μπαινοβγαίνει κόσμος που ασχολείται με πολιτισμό, με πνεύμα, με σκέψη... Είμαι πολύ χαρούμενος που ήρθα εδώ.


Επικοινωνία για τα μαθήματα:
Στον Πολυχώρο Τέχνης 104 (Ευμολπιδών 41 Γκάζι) με την υπεύθυνη της Συναισθηματικής Διαλεκτικής και των Θεατρικών Ομάδων, Κα Σοφία Ρίζου, στο 6946105520 ή στο synaisthimatikhdialektikh@hotmail.gr
Στο ΚΕ.ΨΥ.ΠΑ (Αλέκου Παναγούλη 7 Μαρούσι) καλέστε στα 2106129316 και 6945424824 ή στο kepsypa.info@gmail.com
Τέλος, για να επικοινωνήσετε με τον Στέλιο Καλαθά (όσοι έχετε λογαριασμό στο facebook) ακολουθήστε τους παρακάτω συνδέσμους πατώντας εδώ ή εδώ και στη σελίδα τής Συναισθηματικής Διαλεκτικής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τερέζα ΚουρούκληΧάρης ΒασιλάκοςΓιώργος ΓιαντάςΣτέλιος ΚανάκηςΣτέλιος ΜοίραςΈλσα ΜαγγανάρηΓιάννης Βεντούρας
Γεωργία ΚραββαρίτηΓιάννης ΦιλιππίδηςΚωνσταντίνα ΚαντζιούΠαναγιώτης ΝτούσκαςVal O' TeliΚαλλιόπη ΒελόνιαΠόλυ Μοσχοπούλου
Κερδίστε ως και πέντε μυθιστορήματαΧρυσούλα ΒακιρτζήΧρήστος ΠαπουτσήςΒαγγέλης ΜαργιωρήςΒασίλης ΤσικάραςΜαρία ΙατρίδηΘεόφιλος Γιαννόπουλος