Γιατί μου κατσικώθηκες. Ο θίασος.

Τι λένε οι ίδιοι οι συντελεστές για το έργο και τους ρόλους τους;
Όλες οι δηλώσεις τους σε μία σελίδα που θα εμπλουτίζεται όσο έρχονται νέα δεδομένα. Ρίχνουν φως στους ήρωες που υποδύονται, στους χαρακτήρες του Στρατή Λιμνιού και πολλές φορές, πέρα από την επιφάνεια, κοιτούν σε βάθος...

Αναζητήστε το δελτίο τύπου, άλλο υλικό και πληροφορίες σχετικά ακολουθώντας αυτόν τον σύνδεσμο.

Ο θίασος, λοιπόν, με τυχαία σειρά
H Κυριακή Τέλλου είναι η...
Εύα. Φίλη του Ορέστη που του είχε κατσικωθεί όπως και οι υπόλοιποι ενώ αυτός ήταν ένα αγρίμι που το μοναδικό πράγμα που αποζητούσε ήταν η ελευθερία. Είχε ευαισθησίες, γιατί ο Ορέστης πάντα πήγαινε σπίτι της και αυτή τον είχε στα ώπα ώπα, μη του λείψει τίποτα. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα ότι κρατά επτασφράγιστο μυστικό ό,τι κι αν της πεις. Τάφος. Απλά ανοιχτός. Αν της πεις κάτι σου λέει ότι δε θα το πει σε κανέναν και κάθεται και το γράφει στη σελίδα της στο facebook.
   Η Εύα κατσικώθηκε και στον πρώην άντρα της, έμεινε έγκυος κι εκείνος την παντρεύτηκε για το παιδί. Μετά το χωρισμό τους πήγε με τον Ορέστη, ο πρώην σύζυγος, κι εκείνη του το φύλαγε, του Ορέστη, παρόλο που είχε συναισθήματα για εκείνον.
   Το να υποδυθώ τον ρόλο μιας κουτσομπόλας ήταν κόντρα γιατί ουδέποτε ασχολήθηκα με τα προσωπικά και τις ζωές των άλλων. Ποτέ δεν υπήρξα φίλη-φίδι όπως αποκαλεί την Εύα ο Ορέστης στο μονόλογό του. Ο βαθμός δυσκολίας που είχα ήταν σε σχέση με το βιωματικό κομμάτι αλλά ξεπεράστηκε με τις χρήσιμες οδηγίες και συμβουλές του σκηνοθέτη μου, του κ. Μενέλαου Τζαβέλλα.
Ο χαρακτήρας της Εύας συναντάται συχνά στη ζωή. Την εμπιστεύεσαι και σου σκάβει το λάκκο περίτεχνα, σε κουτσομπολεύει πίσω από την πλάτη σου.
   Το έργο καυτηριάζει σύγχρονα θέματα και καταστάσεις, βγάζει στο φως χαρακτήρες ανθρώπων που τους συναντάς στην καθημερινότητα, πάθη και ένοχα μυστικά... Ένα έργο αξιόλογο από έναν επίσης αξιόλογο άνθρωπο, δημοσιογράφο και συγγραφέα -πλέον και ηθοποιό- τον Στρατή Λιμνιό.
   Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον σκηνοθέτη μου που χρειάστηκε να με αλλάξει τελείως για τις ανάγκες του ρόλου, στον Στρατή για την απίστευτη ενέργειά του και σε όλους τους συναδέλφους μου που είμαστε μια αγαπημένη ομάδα. Επίσης, σε εσάς. Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς.
Ο Γιάννης Τριανταφύλλου είναι ο...
Τζίμης. Ένας άνθρωπος δυναμικός, κοινωνικός, θα τολμούσα να πω και νάρκισσος. Φοβάται τα γηρατειά και κυρίως τη μοναξιά, παρόλο που είναι μοναχικός άνθρωπος. Προσέχει την εικόνα του και θέλει πάντα οι άλλοι να έχουν καλή εντύπωση για εκείνον. Θα έλεγα πως είναι επιρρεπής σε διάφορες ουσίες, μακριά από τον κύκλο του όμως, και αρκετά εγωιστής. Δεν ξεχνά ποτέ όσους τον πλήγωσαν.
   Υπήρξε σημαντικό πρόσωπο στη ζωή του Ορέστη και κάποια στιγμή υπήρξαν και ζευγάρι αλλά ίσως το νεαρό της ηλικίας και ο ζήλος για τη ζωή δεν τους έδωσαν το περιθώριο να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησαν.
   Ο Ορέστης Χριστοδούλου είναι από τους τυχερούς ανθρώπους που του έρχονταν όλα απλόχερα και φυσικά, το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο, όπως λέει και η Έφη.
   Θέλω να ευχαριστήσω τον Στρατή Λιμνιό, πρώτα από όλα, γιατί μου γνώρισε το έργο του και μου έδωσε την ευκαιρία να μπω σε μια ψυχολογία ανθρώπου που σαφώς υπάρχει αλλά είναι και κάτι το πρωτόγνωρο για μένα να υποδύομαι έναν τύπο σαν αυτόν. Χάρη στον Τζίμη μπήκα σε έναν καινούργιο κόσμο.
Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Μενέλαο Τζαβέλλα για τη βοήθειά του και τη γραμμή που έδωσε σε όλο αυτό το εγχείρημα, από τη σκηνοθεσία μέχρι την πιο απλή συμβουλή.
Και τέλος, να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου για το υπέροχο κλίμα των προβών αλλά και τη βοήθειά τους, καθώς είμαι νέος ηθοποιός.
Ευχαριστώ την Τζένη για το βήμα και το ενδιαφέρον που έδειξε για το έργο.
 Ο Γιώργος Δαρείος είναι ο...
Ανακριτής. Ο άνθρωπος κλειδί στην υπόθεση. Από αυτόν περιμένουμε να ξεκλειδώσει το μυστήριο και να διαλευκάνει το έγκλημα. Μέσα από την ανακριτική διαδικασία, θα φέρει στο φως -θα αναδείξει- κρυφές και φανερές πτυχές της υπόθεσης, των χαρακτήρων-μαρτύρων και φυσικά του πρωταγωνιστή. Εκτός όμως από το σκληρό, επαγγελματικό του προφίλ, έχει κι ένα άλλο, επιμελώς κρυμμένο: το ανθρώπινο. Κι αυτό, το αφήνει να φανεί όπου και όποτε επιλέγει και στο βαθμό που εκείνος θέλει. Εκτός από την περίπτωση της Παναγιώτας που τον παρασύρει, τρόπον τινά, στο σαγηνευτικό της παιχνίδι, ευτυχώς μόνο για κάποιες στιγμές. Η εμπειρία και η αυτοπειθαρχία του θα επιβληθούν!
   Νομίζω ότι  ήμουν κοντά στο να αντιληφθώ την ψυχολογία και τα «θέλω» του ρόλου. Έτσι, σχετικά γρήγορα, άρχισα να μπαίνω στην ουσία του ρόλου και συνεχίζω, καθώς, όπως θα ξέρεις, η θεατρική πράξη είναι μια ζωντανή, καθ' εξέλιξη πράξη!
   Ο ανακριτής είναι καταρχήν επαγγελματίας. Η επαγγελματική του κρίση, η σταθερότητα και η εμπειρία του με τη διττή ανθρώπινη φύση δεν του επιτρέπουν παρεκτροπές και ιδιαίτερους συναισθηματισμούς. Στοχεύει στην ανίχνευση της αλήθειας και της αντικειμενικής γνώσης μέσα από αποδεδειγμένα, διασταυρωμένα στοιχεία. Όμως έχει πάντα την αίσθηση της «κοινωνικής» δικαιοσύνης -κοινή λογική-, κάτι που τον καθιστά και δημιουργό στην ακροαματική διαδικασία. Εν ολίγοις η συναισθηματική του φύση παίζει και αυτή το ρόλο της.
   Ο Στρατής έγραψε μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη και αρκετά ρεαλιστική. Οι χαρακτήρες του φέρνουν στην επιφάνεια κρυμμένες, αντικρουόμενες και αντιφατικές πλευρές μιας κοινωνίας που προτιμά να σκεπάζει κάτω απ' το χαλί τις αδυναμίες και τα πάθη της.
Η Μαρία Ρήγα είναι η...
Έφη. Η καλύτερη φίλη του Ορέστη, τουλάχιστον έτσι πιστεύει. Ζει στην επαρχία με το σκύλο της και τις τριανταφυλλιές της, της αρέσει να φροντίζει ό,τι αγαπά. Σχεδίαζε να παντρευτεί αλλά την πρόλαβε η κρίση, τώρα προσπαθεί να διατηρήσει τη σχέση της από απόσταση.
Με τον Ορέστη γνωρίζονται πολλά χρόνια. Στην αρχή τον είχε ερωτευτεί, αλλά όταν κατάλαβε ότι ο Ορέστης δεν ήταν… αυτό που έψαχνε στη ζωή της, αντί να το εκδηλώσει και να ζήσει μια σύντομη περιπέτεια, αποφάσισε να γίνει η πιο έμπιστή του φίλη.
Στην διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας ανακαλύπτει πράγματα που την πληγώνουν, όμως επιμένει πεισματικά να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα.
   Για να βρω την Έφη ξεκίνησα με μια παραδοχή: ξέρει την σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων, αλλά επιλέγει να βλέπει μόνο το καλό. Από κει και πέρα τα υπόλοιπα έρχονται σιγά σιγά και βρίσκουν τη θέση τους.
   Το έργο του Στρατή, αποκαλυπτικό και καλογραμμένο, κινείται σε έναν βασικό άξονα: δοθείσης της ευκαιρίας, όλοι είναι ικανοί να εκδηλώσουν τα πιο σκοτεινά τους ένστικτα. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι αυτό για τους χαρακτήρες του και αν τελικά ακολουθούν τα ένστικτα τους ή όχι είναι κάτι που μένει να φανεί.
   Ευχαριστώ το Στρατή που με εμπιστεύτηκε, όπως και τον Μενέλαο, που του αρμόζουν εύσημα για τον τρόπο που ανέδειξε το έργο και για το ότι κατάφερε να καθοδηγήσει όλους αυτούς τους διαφορετικούς χαρακτήρες. Ευχαριστώ επίσης όλα τα παιδιά για την όμορφη συνεργασία και ιδιαίτερα τη Φιλίτσα Καλογεράκου που με γνώρισε με τον Στρατή και τον Μενέλαο. Επίσης, ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε σένα Τζένη για τη στήριξή σου.


Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι . . . 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Νικολία ΠανίδουΔημήτρης ΛάμπρουΜαίρη ΤσίληΧρήστος ΝομικόςΒασίλης ΚαραναστάσηςΝτενί ΕμορίνΑθηνά Τερζή
Μάριος ΔημητριάδηςΚερδίστε τρία μυθιστορήματαΓιώργος ΧατζηκυριάκοςΜαρία ΖαχαράκηΧαράλαμπος ΒοΐδηςΤειρεσίας ΛυγερόςΧριστίνα Παναγιώτα Γραμματικοπούλου
Λιλή ΓάτηΠαναγιώτης ΑσημεόνογλουΒαρβάρα ΣεργίουΝίκος ΒαρδάκαςΠέτρος ΖήκοςΒαθμολογήστε και κερδίστεΑλέξανδρος Ακριτόπουλος