ΕΝΥΠΝΙΟ


Οι λέξεις μού φωνάζουν ξανά τα μεσάνυχτα
να σηκώσω τη μελαγχολία τους
και υποψιάζομαι το φινάλε.


Τόσες αγνές ησυχίες μέσα στη νύχτα
λύνουν τη σιωπή τους και με πυροβολούν.
Τόσοι άγραφοι φόβοι
αναμένουν αστάθμητοι
την προσαρμογή τους.


Μη θλίβεσαι 
που μεταναστεύει η ώρα 
το κεκοιμημένον ουδέποτε τίκτει.


Καλλιόπη Δημητροπούλου


Copyright © Καλλιόπη Δημητροπούλου All rights reserved, Νοέμβριος 2015

Περισσότερα από/για την Καλλιόπη Δημητροπούλου:
«Δε χορταίνω τη θάλασσα», Καλλιόπη Δημητροπούλου [συμμετοχή στην στήλη Λευκόιστος και βιογραφικό]

2 σχόλια:

  1. θα απαντήσω λακωνικά.
    Τα ποιήματά σου Λίτσα δεν είναι για σχόλιο αλλά για Σχολείο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σάντυ Κυριακή ΗλιάδουΝατάσσα ΕξάρχουΓιώργος ΓιαντάςΚέλλυ ΚαϊμάκηΣτέλιος ΜοίραςΜαρία ΚατσούπηMo Hayder
Γιάννης ΦιλιππίδηςΕυδοκία ΣταυρίδουΠαναγιώτης ΝτούσκαςPaullina SimonsΒασιλική ΦράγκουΓεώργιος ΤζιτζικάκηςΠόλυ Μοσχοπούλου
Κερδίστε ως και πέντε μυθιστορήματαΧρυσούλα ΒακιρτζήΧρήστος ΠαπουτσήςΜαριάνα ΝικολιδάκηΧριστόφορος ΤριάντηςΓρηγόρης ΤριγλίδηςKate Saunders