ΚΕΡΔΙΣΤΕ: Διπλές προσκλήσεις: Ο πλανήτης *** Μυθιστορήματα: Το κέρδος της αμφιβολίας * Τατιάνα και Αλεξάντερ * Κάποτε στη Μυτιλήνη * Εκείνος που άκουγε τις επιθυμίες των άλλων * Το αγκάθινο στέμμα * Η Εκάτη της νύχτας * Το τρίπτυχο των ευχών * Νολάιδερς, Οι χαράκτες του πεπρωμένου * Επάγγελμα γραμματέας * Η μήτρα του κακού * Η φυλή των Μασάει-Πεινάει και ο δράκος * Ο σύντομος χειμώνας της ληστοκρατίας * Προδομένες αγάπες * Ερωτευμένο αίμα + Μέσα από τα μάτια σου + Ένοχη απόλαυση

Η Μανίνα Ζουμπουλάκη και τα Αόρατα κορίτσια

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Μ.Ζ.: Οι ιστορίες που λένε οι άνθρωποι και που όταν χάνονται (οι άνθρωποι) αν δεν γραφτούνε κάπου, χάνονται κι αυτές. Κι είναι κρίμα.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Μ.Ζ.: Αισιόδοξο.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Μ.Ζ.: Τίποτα, να διαβάζει όσο το απολαμβάνει. 

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Μ.Ζ.: Θα ήταν ο γύρος του κόσμου και θα κρατούσε εκατό χρόνια.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Μ.Ζ.: «Οι άνθρωποι είναι μπελάς, σε στεναχωρούν πάρα πολύ, σου σφίγγουν το στομάχι συνέχεια, είναι ταλαιπωρία οι άνθρωποι και δε γίνεται να τους περιορίσεις πίσω από μία κάμερα για να σε πλησιάζουν λιγότερο.»

Από το οπισθόφυλλο...
Τα κορίτσια διασχίζουν τις θάλασσες του χρόνου.
Τα κορίτσια αγωνίζονται, βαδίζουν, ελπίζουν.
Επιζούν χάρη σε συμπτώσεις, χάρη στη συμπόνια αυτών που δεν τα βλέπουν.
Παλεύουν για να μην ξεχωρίσουν, να μη σκαλώσει πάνω τους κανένα βλέμμα.
Κουρνιάζουν μέσα στο πλήθος και γίνονται μητέρες και γιαγιάδες άλλων κοριτσιών.
Σμαρώ, Ελπίδα, Ζωή. Τρεις γενιές γυναικών αφηγούνται αριστοτεχνικά τις μικρές ιστορίες τους, από την Μικρά Ασία του '22 μέχρι την Ελλάδα του μέλλοντος. Η πρώτη είναι ηθοποιός, η δεύτερη σεναριογράφος, η τρίτη κάμεραγουμαν. Το κοινό τους σημείο είναι ότι κρύβονται πίσω από ανδρικές ταυτότητες για να επιβιώσουν, είτε στον χώρο του θεάματος είτε στην απλή καθημερινότητα...
Τα κορίτσια είναι αόρατα μέσα στα αόρατα καραβάνια των ξεριζωμένων της Ιστορίας, είναι όμως ζωντανά στο νέο μυθιστόρημα της Μανίνας Ζουμπουλάκη, που διατρέχει στο ρυθμό τους το δρόμο που οδηγεί από το μακρινό παρελθόν στο αόρατο αύριο.

Σχεδιασμός εξωφύλλου: Θάνος Κακολύρης. Περιέχεται φωτογραφία της Μαρίκας Γεωργοπούλου, το γένος Κωνσταντινίδη, γιαγιάς της συγγραφέως.

Η Μανίνα Ζουμπουλάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καβάλα. Γράφει από τα 10. Σπούδασε στην Αμερική Ιστορία της Τέχνης και Σωματική Αγωγή. Στα περιοδικά γράφει από την αρχή της δεκαετίας του '80 μέχρι και σήμερα ασταμάτητα. Έχει μεταφράσει αρκετά βιβλία και έχει δουλέψει ως ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει γράψει επίσης σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος κυκλοφορούν τα βιβλία της: Πώς να γράψεις, Ευτυχία, Φερμουάρ και Αόρατα κορίτσια.

Περισσότερα για/από την Μανίνα Ζουμπουλάκη:
Φερμουάρ
Η Μανίνα Ζουμπουλάκη για το Φερμουάρ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Νικολία ΠανίδουΔημήτρης ΛάμπρουΣωτηρία ΙωαννίδουΧρήστος ΝομικόςΆννα ΣελίδουΑθηνά ΤερζήΠαναγιώτης Σταυρόπουλος
Γιάννης ΦιλιππίδηςΚερδίστε τρία μυθιστορήματαΓιώργος ΙωαννίδηςΘεόφιλος ΓιαννόπουλοςΧρήστος ΧτιστόπουλοςΧαράλαμπος ΒοΐδηςΟ πλανήτης
Ασημίνα ΞηρογιάννηΝίκος ΚρίκαςΠαναγιώτης ΑσημεόνογλουMargaret DalkourΝάντια ΠαπαθανασοπούλουΠέτρος ΖήκοςΓιώργος Δάμτσιος