ΚΕΡΔΙΣΤΕ: Προσκλήσεις: Αυτοκράτωρ Αδριανός * Ο Fellini και τα όνειρα των κλόουν *** Μυθιστορήματα: Το χνάρι που δεν έσβησε * Μικρό λευκό κοχύλι * Maestra * Εφαπτόμενες ζωές * Ξέχνα τις αναμνήσεις * Το τριανταφυλλάκι * Ο δρόμος για την κόλαση * Οι γρίφοι του θανάτου * Τζεμίλα Άγια * Η γριά βαλίτσα * Το 8ο αμάρτημα * Μέτσενγκερσταϊν

Και τα αγόρια κλαίνε

Boys do cry

Πηγαίνω την πρώτη εβδομάδα μαζί με καλό συνεργάτη -έχω κι εγώ τους "δικούς" μου, τι να κάνουμε; Προσωπικά, έχω διαβάσει εξονυχιστικά το δελτίο τύπου και γνωρίζω τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια αλλά ο φίλος μου, που δεν έχει καταιγισμό από μέιλς στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο -είναι και το έργο πρωτόπαιχτο!- με ακολουθεί "τυφλά". Όσο παρακολουθούμε την παράσταση... εκείνος εισέπραττε τη μία έκπληξη μετά την άλλη, καθώς δεν είχε το παραμικρό στοιχείο για την υπόθεση ή εξέλιξη ενώ εγώ έκανα νοερές "συγκρίσεις" με αυτά που είχα διαβάσει, ήξερα τί να περιμένω, γνώριζα από το πρώτο λεπτό το προφίλ του ήρωα κ.ο.κ. και ειλικρινά, κατέληξα ότι η εμπειρία για αυτόν τον μονόλογο πολλαπλασιάζεται θετικά όσο λιγότερες είναι οι πληροφορίες σου -το homework. Αργότερα, όταν θα είσαι σπίτι, θα έχεις το χρόνο να αναλύσεις τον χαρακτήρα μαζί με τη βοήθεια του προγράμματος που περιέχει τη βιογραφία του και όλο το έργο  -επιδιώξτε να το πάρετε/ζητήστε το στην είσοδο- και να εξακριβώσεις κάθε πτυχή της ψυχοσύνθεσής του.
Έτσι, λοιπόν, τα λίγα που θα ήθελα να αναφέρω για την υπόθεση συμπυκνώνονται στην ακόλουθη φράση: Πρόκειται για το δραματικό μονόλογο του Μιχάλη Παπαδόπουλου που βασίστηκε στη ζωή του Τζον Γουέην Κέισυ, ενός υποδειγματικού Αμερικανού πολίτη της δεκαετίας του 60, ερμηνευμένο αριστοτεχνικά από τον Γιώργη Κοντοπόδη σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου.
Μόνο αυτό;
Κατά τη γνώμη μου αρκεί. Τα υπόλοιπα θα τα ανακαλύψεις λεπτό προς λεπτό καθώς θα δομείται μπροστά σου η ιστορία του Τζον. Αυτός θα σου μιλήσει για τα παιδικά του βιώματα, για την εφηβεία του, τους γάμους, τα παιδιά του, για το μεγάλο πάθος του... εκείνος θα σου συστήσει τον Πόγκο, τον κλόουν, σε μια ομολογία ψυχής και απολογισμού, μια εξομολόγηση ακόμα και των πιο ενδόμυχων σκέψεων.

Απόψε είναι μια ξεχωριστή νύχτα, απόψε δεν θα κοιμηθώ μόνος σε ένα κελί...
Είμαι ένας επιτυχημένος, ευτυχισμένος πατέρας, έτσι όπως το ονειρεύτηκε ο μπαμπάς μου, και το 1965 είναι η χρονιά μου.
Τζον Γουέην Κέισυ
Στην παράσταση... ο Γιώργης Κοντοπόδης απέδειξε πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι, πόσο άνετα(;) μπορεί να ερμηνεύσει την κάθε μια ψυχοσωματική κατάσταση, από τις πιο λεπτές αποχρώσεις μέχρι τις αβίαστες εντάσεις και να περάσει από την χαλαρότητα -ακόμα και από το αστείο- ως στον πιο βαθύ όλεθρο της ψυχής σε απειροελάχιστο χρόνο... πόσο ιδανικά αλλάζει πρόσωπα-προσωπεία ξανά και ξανά εκφράζοντας τις πολυσύνθετες πτυχές ενός πολυεπίπεδου ήρωα. Ακάματος εισχωρεί στη σάρκα του Τζον (και του Πόγκο) ενώ το άψογα δομημένο κείμενο του Μιχάλη Παπαδόπουλου σκιαγραφεί με αρτιότητα τόσο τα βιογραφικά στοιχεία του ήρωα όσο και τον ψυχισμό του, σε όλες τις φάσεις της ζωής του και σε κάθε ηλικία, σκύβοντας με σεβασμό πάνω στην άρρωστη(;), προβληματική(;) προσωπικότητά του επιτρέποντάς του να γίνει θύτης και θύμα, κατηγορούμενος αλλά και κατήγορος ενώ του παρέχει το δικαίωμα να υπάρχει διαφορετικός χωρίς να πρέπει να ντρέπεται. Τον δικαιώνει και τον καταδικάζει ταυτόχρονα και ιδανικά, ισορροπώντας πάνω στο μέτρο. Συμπληρωματικά, η παράσταση έτυχε εξαιρετικών σκηνικών ευρημάτων από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο που υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Η μεγάλη εμπειρία του στην σκηνοθεσία θεατρικών έργων πρόσθεσε ένα ακόμη ατού στο σύνολο που μάλλον αποτελεί ένα δυνατό χαρτί για το Τσαί στη Σαχάρα και σημείο αναφοράς για κάθε μελλοντική παρουσίαση του έργου. Σαν επίλογο, αξίζει να αναφερθώ στις ιδανικές μουσικές επιλογές που έντυσαν την παράσταση από τον Γιώργη Κοντοπόδη.
Συνοπτικά, το συναίσθημα ή η ένταση ή ο προβληματισμός που δημιουργείται από μια θεατρική σύμπραξη δε μπορούν να μεταφερθούν στο χαρτί, ακόμα κι αν κρατά την πένα ο μεγαλύτερος συγγραφέας του κόσμου. Όχι μόνο επειδή ο κάθε θεατής είναι διαφορετικός, άρα εισπράττει με διαφορετικό τρόπο, αλλά κυρίως επειδή η ατμόσφαιρα είναι θέμα στιγμής. Κι αυτήν την αίσθηση την κερδίζεις μόνο αν πας εκεί που συμβαίνει.
Να πάτε.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Προγραμματισμένες παραστάσεις: μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου 2016, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30, στο Τσάι στη Σαχάρα, Λαοδικείας 18, Ιλίσια, 2110120936
Δείτε το πλήρες πρόγραμμα του χώρου.

Ταυτότητα παράστασης:
Συγγραφέας: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Σκηνοθεσία - Σκηνικό: Αλέξανδρος Λιακόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γωγώ Φάκου
Μουσική επένδυση: Γιώργης Κοντοπόδης

Στο ρόλο του Τζον Κέισυ: Γιώργης Κοντοπόδης

Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
Ακατάλληλο για ανηλίκους

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Κωνσταντίνος ΙωακειμίδηςΘανάσης ΛιακόπουλοςΝτιάνα ΠαλαιολόγουΦώτης ΣιμόπουλοςΜιχαήλ ΆνθηςΒασίλης ΤσικάραςΗλιάδα Γκανά
Γκρέτα ΧριστοφιλοπούλουL.S. HiltonΛιλή ΓάτηΧάρης ΛιαντζίρηςΧρίστος ΒούζαςΛογοτεχνικές πένες 2016Αγγελική Μαρίνου
Jennifer DonnelliΣήφης ΖερβουδάκηςΒασίλης ΤσικάραςΚατερίνα ΧλωροκώσταΝοέλ ΜπάξερΚατερίνα ΘεοδώρουΑλεξάνδρα Μυλωνά