ΚΕΡΔΙΣΤΕ: Προσκλήσεις: Αυτοκράτωρ Αδριανός *** Μυθιστορήματα: Το χνάρι που δεν έσβησε * Μικρό λευκό κοχύλι * Maestra * Εφαπτόμενες ζωές * Ξέχνα τις αναμνήσεις * Το τριανταφυλλάκι * Ο δρόμος για την κόλαση * Οι γρίφοι του θανάτου * Τζεμίλα Άγια * Η γριά βαλίτσα * Το 8ο αμάρτημα * Μέτσενγκερσταϊν

ΑΛΜΑΝΑΚ

Σε μια μικρή μινιμαλιστική σκηνή, στο studio Μαυρομιχάλη, κάπου στα Εξάρχεια, ο θίασος εν Εξάλλω, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κωσταντή Μπαρμπούρη ανεβάζει την θεατρική παράσταση ΑΛΜΑΝΑΚ, που αποτελεί έργο της ηθοποιού-σκηνοθέτη Μαριάννας Κάλμπαρη.
Όπως αναφέρεται και στο δελτίο τύπου της παράστασης, Αλμανάκ είναι ένα βιβλίο αναμνήσεων, μια καταγραφή ημερομηνιών που αξίζει να μείνουν στην ιστορία, το οποίο με πολύ έξυπνο τρόπο χρησιμοποιούν οι ηθοποιοί της παράστασης για να αναφερθούν σε σημαντικά γεγονότα, γεγονότα ιστορικά και όχι μόνο, γεγονότα που σημάδεψαν την εξέλιξη της πορείας του ανθρώπου, γεγονότα του παρελθόντος μα και γεγονότα σχετικά πρόσφατα που αφορούν την Ελλάδα και την κατάσταση την οποία βιώνει...
Μέσα από παραγωγικούς συλλογισμούς, συλλογισμούς δηλαδή που βαίνουν από το γενικό στο ειδικό, οι θεατές αρχικά γίνονται δέκτες γενικών, στατιστικών και όχι μόνο πληροφοριών από τους ηθοποιούς της παράστασης σχετικά με τον αυξανόμενο αριθμό των ανέργων, των αυτοκτονιών κλπ στη χώρα μας, ενώ καταλήγουν στο να παρακολουθούν μικρά, ας μου επιτραπεί η λέξη, “σκετσάκια” που αφορούν τα δυσβάσταχτα οικονομικά, ηθικά, οικογενειακά προβλήματα που διαβρώνουν τους σύγχρονους Έλληνες.
Με αρκετά λοιπόν αληθοφανείς ερμηνείες, ερμηνείες μεστές, ισορροπημένες, ερμηνείες καθόλου επιτηδευμένες ή υπερβολικές, οι ηθοποιοί του θιάσου “εν Εξάλλω” διαδραματίζουν ρόλους εμπνευσμένους από την καθημερινότητα, ζευγάρια, αδέρφια, κι οικογένειες που προβληματίζονται μπροστά στο κοινό για τις δυσκολίες που έχει φέρει στη ζωή τους η κρίση που διανύουμε τα τελευταία χρόνια, σε υλικό και πνευματικό επίπεδο.
Διαδραματίζουν επίσης και τους ρόλους των “σωτήρων” της χώρας αυτής, που είναι αμέτρητοι... Είναι πολιτικοί, αστρολόγοι, διανοούμενοι, άνθρωποι της εκκλησίας, ρόλους διαποτισμένους με αρκετό πηγαίο χιούμορ, πετυχαίνοντας σε απόλυτο βαθμό τον σκοπό τους, που δεν είναι άλλος από το να σατιρίσουν όλους αυτούς τους “ειδήμονες” της κρίσης, που ενώ δεν βρίσκονται στη θέση του ελληνικού λαού που πλήττεται διαρκώς από οικονομικά και μη προβλήματα και το μεγαλύτερο μέρος αυτού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας, θεωρούν πως είναι κατάλληλοι να μιλήσουν γι' αυτά τα προβλήματα...
Πραγματικά, όλοι οι ηθοποιοί της παράστασης άπλωσαν γενναιόδωρα τα χέρια τους και κατάφεραν να με πάρουν μαζί τους και να με παρασύρουν σε ένα συγκλονιστικά σκληρό ταξίδι, ένα ταξίδι κυρίως ενδοσκοπικό, ένα ταξίδι αυτογνωσίας κι αυτοκριτικής, αφού μέσα από τους ρόλους τους, καθρεφτίζουν κάθε σύγχρονο Έλληνα πολίτη που βιώνει την αβάσταχτη ελληνική πραγματικότητα... 
Όλοι τους κατάφεραν να αγγίξουν τις πιο βαθιές και λεπτές ψυχικές μου χορδές! Κατάφεραν να με κάνουν να θυμώσω... Να γελάσω... Να σκεφτώ και να προβληματιστώ βαθιά... Να συγκινηθώ και να μελαγχολήσω...
Μα πάνω απ' όλα κατάφεραν να αναζωπυρώσουν μέσα μου, τα ελάχιστα, σχεδόν νεκρά ψήγματα ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, αύριο το οποίο μπορεί να έρθει μέσα από την ενεργή συμμέτοχη και ατέλειωτη προσπάθεια όλου του κόσμου...
Κλείνοντας, το λέω με κάθε ειλικρίνεια πως το ΑΛΜΑΝΑΚ είναι μία εξαιρετική παράσταση, είναι ένα πολιτικό-κοινωνικό “μανιφέστο” που ξυπνά το θεατρικό κοινό από την αδράνεια, τον λήθαργο και την παθητικότητα των ημερών και του δίνει κάθε κίνητρο για να προσπαθήσει να οικοδομήσει απ' την αρχή μία νέα πραγματικότητα...
Είναι μία παράσταση που κάθε Αθηναίος θεατρόφιλος επιβάλλεται να επισκεφθεί, κι αυτό γιατί τα παιδιά έχουν την πραγματική στόφα του καλλιτέχνη, αφού ένας που θέλει να λέγεται καλλιτέχνης δεν μπορεί να ζει αποκομμένος από την πραγματικότητα. Αντίθετα, μέσα από το έργο του θα πρέπει να μιλά για τα τεκταινόμενα της εποχής του και να προβληματίζει το κοινό του για όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, κάτι που τα παιδιά καταφέρνουν με μεγάλη επιτυχία!
Κλικ εδώ για περισσότερα του Γιάννη
Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Κωσταντής Μπαρμπούρης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Βασιλοπούλου
Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης
Κοστούμια: Αμαλία Καραμπά
Φωτισμοί: Κωσταντής Μπαρμπούρης
Φωτογραφίες: Γιώργος Μαρινάκης
Βίντεο: Μιχαήλ Μαυρομούστακος
Παίζουν (αλφαβητικά): Μαρία Βασιλοπούλου, Έλενα Γιαννακάκη, Ορέστης Ζακυνθινός, Θάνος Καπρέλης, Γιώργος Λαμπρόπουλος, Βέρα Μακρομαρίδου, Σοφία Σαμαρά, Ιωάννα Τριανταφυλλίδη
Προβολή - Επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Στο δελτίο τύπου αναφέρεται μεταξύ άλλων...
Ύστερα από μεγάλη ζήτηση του κοινού, ο θίασος «εν Εξάλλω» επιστρέφει με το θεατρικό έργο της Μαριάννας Κάλμπαρη, για δεύτερη συνεχή χρονιά, στο Studio Μαυρομιχάλη (Μαυρομιχάλη 134, Αθήνα, τηλέφωνο για κρατήσεις: 2106453330)
Τι θα γράφουν για εμάς τα τεύχη του μέλλοντος; Τι θα πρέπει να θυμόμαστε και τι όχι; Στην Ελλάδα που ξημερώνει, ποιες ημερομηνίες αξίζει να φυλάξουμε και ποιες επετείους να γιορτάσουμε; Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης, της μνήμης και της ιστορίας σε μια χώρα όπου χάνονται τα πάντα;
...Οι προβλέψεις μπορούν να ανατραπούν αν οι πληθυσμοί αντιδράσουν διαφορετικά απ' ό,τι προβλέπεται. Όμως, καμιά ημερομηνία δε μένει αξιομνημόνευτη για ένα λαό που αποφασίζει να κοιμάται για εκατό χρόνια.
Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Πρεμιέρα: Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2016 ως την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2016, κάθε Τρίτη στις 21:00
Στην παράσταση ακούγεται το τραγούδι «Κάτι Ελλάδες» σε μουσική του Νίκου Μερτζάνου και στίχους του Νίκου Μωραΐτη. Πρώτη εκτέλεση: Δάφνη Λέμπερου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Κωνσταντίνος ΙωακειμίδηςΘανάσης ΛιακόπουλοςΝτιάνα ΠαλαιολόγουΦώτης ΣιμόπουλοςΜιχαήλ ΆνθηςΒασίλης ΤσικάραςΗλιάδα Γκανά
Γκρέτα ΧριστοφιλοπούλουL.S. HiltonΛιλή ΓάτηΧάρης ΛιαντζίρηςΧρίστος ΒούζαςΛογοτεχνικές πένες 2016Αγγελική Μαρίνου
Jennifer DonnelliΣήφης ΖερβουδάκηςΒασίλης ΤσικάραςΚατερίνα ΧλωροκώσταΝοέλ ΜπάξερΚατερίνα ΘεοδώρουΑλεξάνδρα Μυλωνά