Η παραλία του Sainte Adresse του Κλωντ Μονέ

Αγαπημένοι μου,
Αύγουστος ακόμη, αν και είναι πολλοί αυτοί που γύρισαν από τις διακοπές, τις όποιες και τις όσες διακοπές τους... Ο καιρός, όμως, είναι ακόμη ζεστός -μερικές φορές επικίνδυνα ζεστός- και οι επισκέψεις στη θάλασσα εξακολουθούν να μας τραβούν.
Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, παρά να σας δείξω έναν πίνακα με θάλασσα, καραβάκια και ανθρώπους, έναν αριστουργηματικό πίνακα του Μονέ που δεν είναι και τόσο γνωστός στους πολλούς. Είναι μια ελαιογραφία σε μουσαμά, 75 x 101 εκ. και εκτίθεται στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο.

L.A.V Θέραπι

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πριν από ένα χρόνο (όσοι) διαβάσαμε το Greek Θέραπι της Θάλειας Κουνούνη και γίναμε το επίκεντρο της προσοχής σε παραλίες, πλατείες και καφέ -ή όπου την αράζει ο καθένας τα καλοκαίρια του- από τα τρανταχτά με ήχο γέλια.
Φέτος, η ίδια επιστρέφει με ένα ακόμα θέραπι, το L.A.V Θέραπι [άδικα θα περιμένετε να σας το εξηγήσω, πρέπει να το διαβάσετε μόνοι σας· αλλιώς χάνει το γούστο του] ανταποκρινόμενη πλήρως σε ό,τι υπόσχεται: χαλάρωση, διασκέδαση, μοναδικοί ήρωες, απίθανες σκηνές απείρου κάλους, γέλια, γέλια, γέλια...

Η μαύρη κάντιλακ

Στην υπόθεση, στη σύγχρονη Αθήνα, ο αστυνόμος Σεβαστιανός αναζητεί το δράστη μιας περίεργης δολοφονίας συναντώντας παλιούς γνώριμους ενώ μια σειρά από δολοφονίες περιπλέκουν το σκηνικό. Ένα τυχαίο περιστατικό όμως θα προσφέρει τη λύση.

Ο συγγραφέας γράφει εκτονώνοντας τη δημιουργικότητά του επειδή αυτό γεμίζει την ψυχή του και όχι για να βγαίνει φωτογραφίες με θαυμαστές και ακόλουθους ή να κάνει περιοδείες παρουσιάσεων και δημόσιες σχέσεις. Ο Τειρεσίας Λυγερός ασχολείται μόνο με ό,τι τον αφορά και τον γεμίζει· δε θα τον δεις να ποστάρει στα κοινωνικά δίκτυα πώς πήγε η μέρα του/φιλοσοφήσεις, δε θα τον συναντήσεις στο κέντρο -δε ξέρω αν κατεβαίνει ποτέ στο κέντρο, αλλά κι άμα κατέβαινε δε θα τον συναντούσες καθώς δε θα έκανε τσεκ ιν ή/και δε θα τον αναγνώριζες. Είναι η προσωποποίηση του αντικοινωνικού με την έννοια που έδωσε η ηλεκτρονική εποχή στον όρο.
Καλά κάνει. Αφήνει το έργο του να μιλήσει για εκείνον, που είναι και το ζητούμενο, παρά οι έξυπνες ατάκες του στο τουίτερ.

Στο Αγγέλων Βήμα...

Άρχισαν να έρχονται τα νέα για τις παραστάσεις που θα φιλοξενηθούν στο θέατρο Αγγέλων Βήμα τη δημιουργική σεζόν 2017-2018. Η ανάρτηση εμπλουτίζεται καθημερινά με καθετί που αφορά τον χώρο.

Άραγε τι θα κάνατε εσείς για ν’ αποκτήσετε μια καλύτερη ζωή;

Η πλοκή της ιστορίας μας περιστρέφεται γύρω από την πάλη των ηθικών αξιών: Της αγάπης και του εγωισμού. Της στοργικής και ανθρώπινης βοήθειας και της επιτηδευμένης αγνόησης του παρελθόντος.

Δρόμος στο φεγγαρόφως

Γράφει ο Χρήστος Δημούλας

Ο δρόμος μας που τυλίγει η συνήθεια
και το άστρο μας που το σκεπάζει η λήθη
αντοχής δρομέας και στην πλάτη του η αλήθεια
που την πετροβολούνε τα ψέματα κι οι μύθοι.
Μέσα στο φεγγαρόφως προχωρά, κι η σκοτεινιά ξωπίσω
πορεία ατελείωτη με παπούτσια ξεσκισμένα
η σκέψη συνεχής, ''τι παίρνω, τι θ' αφήσω''
σε αδιέξοδους οδούς, σοκκάκια προδομένα.
Τα μάτια μέσα στην ψυχή, σκότος και φανάρι
ένα φως ολόπλευρο που γρονθοκοπούνε μπράβοι
όλο στο παιχνίδι να μαντεύεις ποιο το σκάρτο ζάρι
να τρομάξουνε γερά της ζωής σου οι εργολάβοι.
Σπιτικό να θωρακίσεις, άριχτο, παλικαρίσιο
μωρά να θεμελιώνεις, να γεννάς ποτάμια
στο αγέρι το αντίθετο, νάχεις βλέμμα ίσιο
στο δέντρο της ζωής να ξεπετάς πλοκάμια.

🌕

Copyright © Χρήστος Δημούλας All rights reserved, 2017
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από πίνακα του Stanislaw Maslowski με τίτλο "Ανατολή σελήνης" (1884, λάδι σε μουσαμά, Εθνικό Μουσείο, Βαρσοβία)

Από τον ίδιο:

Το ραντεβού

Κάθε φορά που διαβάζω πρωτόλειο έργο κάνω μοιραία μια σειρά συλλογισμών όπως: αν θα αντεπεξέλθει των προσδοκιών μου, αν θα αξίζει το χρόνο μου, αν θα με "προτρέψει" να διαβάσω ξανά τον ίδιο συγγραφέα, κ.ο.κ. Το ραντεβού είναι ένα τέτοιο βιβλίο και, ομολογώ, αν δεν έφτανε στα χέρια μου ύστερα από πρωτοβουλία της Αφροδίτης Φραγκιαδουλάκη το πιθανότερο που θα είχε συμβεί θα ήταν να μη το διαβάσω ποτέ. Όχι επειδή διαθέτω κάποια προκατάληψη απέναντι στα "πρωτάκια" -καμία σχέση, κάθε άλλο, μου αρέσει να διευρύνω τους ορίζοντές μου γνωρίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερους δημιουργούς- αλλά διότι κυκλοφορούν τόσες χιλιάδες τίτλοι που, με μαθηματική ακρίβεια, είναι πιθανότερο να μη "πέσεις" πάνω του παρά το αντίθετο.

Το παρελθόν που δεν λησμόνησα

Στο βιβλίο της η κυρία Δέσποινα Λάππα-Κόντου μας συστήνει μία κλασική ελληνική οικογένεια στις αρχές του εικοστού αιώνα. Ο ξενιτεμένος υιός επιστρέφει στα πάτρια εδάφη μετά από χρόνια και, εκτός από μια τέχνη, φέρνει στις αποσκευές τους και την νύφη, την ξένη. Μάταια προσπαθεί να ενσωματωθεί και να γίνει δεκτή από την οικογένεια του άντρα της. Γι’ αυτούς θα είναι πάντα η ξένη. Χρόνια αργότερα ένας ακόμα ξένος, ένα ψυχοπαίδι, θα αποτελέσει λόγο για έριδες, για δολοπλοκίες, για πράξεις ανέντιμες με σκοπό πάντα το ίδιο. Να μην περάσει η περιουσία στα ξένα χέρια.

Στο θέατρο ΕΝ-Α

Δείτε το πρόγραμμα των παραστάσεων της δημιουργικής περιόδου 2017-2018. Η ανάρτηση ενημερώνεται με ό,τι νεότερο. Τα στοιχεία του θεάτρου βρίσκονται στο τέλος.
Ο ενήλικος Σιμιγδαλένιος του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, ο Πέερ Γκυντ του Ερρίκου Ίψεν και το Κάποτε ένας πυροβολισμός… του Γιάννη Παπάζογλου, ψυχολογικό θρίλερ που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο, είναι οι τρεις παραγωγές που θα παρουσιάσει -σε σκηνοθεσία Ελπίδας Αμίτση- η Ομάδα ΕΝ-Α.

Η Σίλια Κατραλή Μινωτάκη και η Διάσπαση προσευχής

Πώς μετράμε... την ευτυχία; 
Σ.Κ.Μ.: Σε στιγμές.

Την δημιουργία;
Σ.Κ.Μ.: Σε αμφιβολίες.

Την επιτυχία;
Σ.Κ.Μ.: Σε λάθη.

Πώς ένιωσες όταν ολοκλήρωσες το πρώτο σου έργο, ποιο είναι αυτό και σε ποια ηλικία συνέβη;
Σ.Κ.Μ.: Ένοιωσα γεμάτη. Ήμουν 19 ετών όταν έγραψα την παράσταση Μνήμες Περίστροφα η οποία παρουσιάστηκε μετά από ένα χρόνο σε γνωστό αθηναϊκό θέατρο.

Αν η ζωή σου ήταν... μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή;
Σ.Κ.Μ.: Η επόμενη.

...μια μουσική σύνθεση, τι θα ακούγαμε;
Σ.Κ.Μ.: Stairway to heaven – Led Zeppelin.

...μια στιγμή στο χρόνο, πότε θα ζούσες;
Σ.Κ.Μ.: 1970s. Mία γενιά αξιοζήλευτη πολιτισμικά και κοινωνικοπολιτικά – Τεχνολογικά. Θα ήθελα να ζήσω την δημιουργία απ΄την αρχή. Όλα όσα είναι σήμερα δεδομένα θα ήθελα να τα δω να χτίζονται μπροστά μου. Επαναστατική εποχή, πρωτότυπες ιδέες, απελευθερωμένοι άνθρωποι.

Ποιο χρώμα έχει... η χαρά;
Σ.Κ.Μ.: Γαλάζιο.

Η λαχτάρα;
Σ.Κ.Μ.: Κόκκινο.

Η φλόγα;
Σ.Κ.Μ.: Μαύρο.

Πιστεύεις...
Σ.Κ.Μ.: Στον άνθρωπο.

Πονάς...
Σ.Κ.Μ.: Συχνά και πολύ.

Ζωή Φυτούση

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Σεπτεμβρίου 1933 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου Μιχάλη Κουνελάκη, από όπου αποφοίτησε το 1957. Η φωτογραφία είναι από το θεατρικό πρόγραμμα της παράστασης «Σκάνδαλο στο Μουλέν-Ρουζ» (θέατρο Διονύσια, 1959-1960).

Ταξιδεύοντας με την γριά βαλίτσα του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη

Το βιβλίο «Η γριά βαλίτσα» του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, θεωρώ πως αποτελεί ένα πρωτότυπο συγγραφικό εγχείρημα, καθώς όπως δηλώνει και ο τίτλος, κεντρική ηρωίδα είναι μια γέρικη βαλίτσα!
Στις σελίδες του έργου λοιπόν, περιηγούμαστε στην… αυτοβιογραφία της, ζώντας ξανά όσα την σημάδεψαν, μες από τις ιστορίες που βίωσε στα χέρια των κατόχων της.

Κερδίστε πέντε νέα μυθιστορήματα

Καλοκαίρι, Αύγουστος, διακοπές, χαλάρωση και τα λοιπά -τα ξέρετε- αλλά, εδώ στο koukidaki, έρχεται ένα σούπερ δώρο να σας ξεσηκώσει. Συχνά σας ερωτώ μέσω των φορμών που συμπληρώνετε για να λάβετε μέρος στις δωροθεσίες να βαθμολογήσετε τα δώρα ή τα θέματα και άλλες φορές να γράψετε τα αγαπημένα σας βιβλία ενώ παράλληλα διαβάζω με προσοχή τα μηνύματα που μου αφήνετε όπου, μεταξύ άλλων, μου γράφετε και τους αγαπημένους σας συγγραφείς και τίτλους. Με αυτά τα στοιχεία σάς βρήκα πέντε νέες εκδόσεις που γνωρίζω ήδη ότι θα λατρέψετε και μάλιστα -το διαφορετικό της συγκεκριμένης διαδικασίας- μπορείτε να κερδίστε και τις πέντε.(!)
Και ορίστε πώς θα γίνει αυτό:
Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώνετε τη φόρμα που ανοίγει στην οθόνη σας. Εκεί, πέρα των γνωστών στοιχείων (όνομα, επώνυμο, κ.λ.π.) θα βρείτε και επτά ερωτήσεις πολιτισμού και λογοτεχνίας. Οι απαντήσεις βρίσκονται όλες στο koukidaki στις αναρτήσεις που αφορούν αυτά τα έργα ή πρόσωπα -αν έχετε ισχυρό κίνητρο και με λίγη υπομονή μπορείτε να τις αναζητήσετε και να τις βρείτε όλες, άρα να απαντήσετε και σε όσες δε γνωρίζετε. Αν κληρωθείτε θα κερδίσετε τόσα βιβλία όσες και οι σωστές απαντήσεις που έχετε δώσει! (ιδού το κίνητρο) Κι επειδή είμαι αρκετά καλή και θέλω να κερδίσετε όλα τα βιβλία, έχω θέσει επτά ερωτήσεις που σημαίνει ότι και με δύο λάθη διεκδικείτε όλο το πακέτο. (ιδού πώς σας χρυσώνω το χάπι για την βαβούρα) Η κλήρωση έχει προγραμματισθεί για τις 9 Οκτωβρίου 2017 και τα βιβλία -όσα αντιστοιχούν στις σωστές απαντήσεις του τυχερού- θα αποσταλούν ταχυδρομικά. Αν περισσέψουν κάποια θα διατεθούν σε νέα δωροθεσία μετά τη λήξη της τρέχουσας. Διαβάστε οπωσδήποτε τους όρους και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Στην ίδια σελίδα θα αναρτηθούν και οι σωστές απαντήσεις μετά την κλήρωση.
k
Καλή τύχη να έχετε!
Συμμετέχοντας σε αυτή την κλήρωση μπορείτε να κερδίσετε τους παρακάτω τίτλους:
𝟙 Το νέο μυθιστόρημα της Ελευθερίας Μεταξά, Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια; που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός
𝟚 Το νέο μυθιστόρημα του Κώστα Κρομμύδα, Φως μέσα στη θύελλα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα
𝟛 Το νέο μυθιστόρημα της Κατερίνας Κουτουκάκη, Μοίρνα, το κόκκινο γλυκό κρασί της μοίρας, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη
𝟜 Το νέο μυθιστόρημα του Σπύρου Πετρουλάκη, Το τελευταίο δαχτυλίδι, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας και
𝟝 Το μυθιστόρημα της Paullina Simons, Ο μπρούντζινος καβαλάρης, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Υ.Γ.: Καλά το καταλάβατε. Οι ερωτήσεις δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα παραπάνω βιβλία. Έτσι για την αλητεία -και την ομορφιά του πράγματος.

Εκεί που ο ήλιος άργησε να λάμψει

Ένα κάπως σπανιότερο είδος μυθογραφίας για την ελληνική εκδοτική παραγωγή αποτελεί το μυθιστόρημα του Παναγιώτη Ντούσκα. Πρόκειται για μεταφυσικό θρίλερ με κυρίαρχο ερωτισμό και γοτθική ατμόσφαιρα.
Πολύ γρήγορα ανακαλύπτεις την ατμοσφαιρικότητά του και την πλανόμενη μαγεία του -κι αν μη μιλάει για μάγια. Μια αύρα μυστηρίου καλύπτει τις σελίδες ενώ η μυσταγωγική εισαγωγή υπόσχεται έναν άξιο εκπρόσωπο του είδους -που είναι!

Ο μπρούντζινος καβαλάρης

Όταν έπιασα στα χέρια μου το ογκώδες βιβλίο της Paullina Simons, η αλήθεια είναι ότι είχα ακούσει ήδη γι’ αυτό πολλές τοποθετήσεις. Και σχεδόν όλες οι γνώμες που είχαν φτάσει στα αυτιά μου ήταν θετικές.

Εσείς θ’ ακολουθήσετε το παράδειγμα της Ελένης;

Ομολογώ πως δεν τυγχάνει να έχω συχνά την ευκαιρία να αφεθώ σε μυθιστορήματα που να με ταξιδεύουν συγχρόνως σε τόσα μακρινά κι ανεξερεύνητα μέρη, μα ταυτόχρονα και σε μια εσωτερική περιπλάνηση στις απόκρυφες σκέψεις της ψυχής μου!
Εάν μου ζητούσαν να περιγράψω το έργο με λίγες μονάχα λέξεις, μονάχα έτσι θα μπορούσα να χαρακτηρίσω την «Ελένη» του συγγραφέα Κώστα Θερμογιάννη. Κι ενώ η πλοκή ξεκινά παρουσιάζοντάς μας την μικρή ηλιαχτίδα Ελένη που γεννήθηκε σ’ ένα πλανητικό σύστημα μακριά από εδώ, εντούτοις στο ανατρεπτικό της ταξίδι μπλέκονται πλήθος συλλογισμών, βιωμάτων και αναπάντεχων γεγονότων, που αυθόρμητα θα μας θυμίσουν πολλά και από την δική μας πορεία στη ζωή.

Alike

...που στα ελληνικά σημαίνει ομοίως. Η πολυβραβευμένη μικρού μήκους ταινία animation πραγματεύεται το πως η κοινωνία πνίγει την δημιουργικότητά μας (ή πως η ρουτίνα μάς αφαιρεί κάθε πρωτοβουλία) και σε δεύτερο επίπεδο, πως προγραμματιζόμαστε μέσα από τις κοινωνικές δομές ώστε να μοντελοποιηθούμε σε ό,τι επιβάλλεται ως πρέπον, σωστό και αρεστό. Πως ομογενοποιούμαστε δηλαδή ή, αν θέλετε, πως χάνουμε την αυθεντικότητά μας, την διαφορετικότητα, τον χαρακτήρα μας... στο βωμό μιας ήδη προγραμματισμένης καθημερινότητας που καλούμαστε να ακολουθήσουμε ρομποτικά.
Στην υπόθεση, ένας πατέρας προσπαθεί να δείξει στον γιό του το σωστό δρόμο. Είναι όμως αυτός ο σωστός δρόμος;

Η Μάρθα Πατλάκουτζα και Το μερτικό των αγγέλων

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Μ.Π.: Υπάρχουν ιστορίες που σου έχουν διηγηθεί κάποιοι άνθρωποι πριν πολλά, πολλά χρόνια κι ακόμα τις θυμάσαι λες και τις άκουσες χθες. Κάτι τέτοιο συνέβη σε μένα με την ιστορία του Κωσταντή. Κι έτσι ένα καλοκαίρι πλάι στο κύμα ήρθε η ιδέα, αλλά ταυτόχρονα ξεκίνησε και η συγγραφή του.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Μ.Π.: Ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο στο εξοχικό μου στη Χαλκιδική, αλλά το ολοκλήρωσα στη Θεσσαλονίκη.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Μ.Π.: Η συγγραφή του μου πήρε περίπου δύο χρόνια. Ο Κωσταντής ήταν ιδιαίτερα απαιτητικός χαρακτήρας. Τον έδιωχνα από κοντά μου, αλλά αυτός πάντα ξαναγυρνούσε μέχρι να πάρει από μένα το μερτικό του.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Μ.Π.: «Το μερτικό των αγγέλων», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Έξη, είναι ένα ταξίδι ψυχής.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Μ.Π.: Το βιβλίο αυτό είναι η ιστορία του Κωσταντή. Ορφανός από μάνα, μεγάλωσε στα δύσκολα χρονιά της εποχής και του εμφυλίου σε ένα προσφυγοχώρι. Σαν αντρώθηκε κατάλαβε πως έπρεπε να φύγει, να ζήσει τη ζωή του για να βρει τον εαυτό του. Μετανάστης στη Βαυαρία. Ανθρακωρύχος στη Λιέγη. Με τσέπη αδειανή και με πυξίδα το άγνωστο φτάνει στο Παρίσι. Αναζητά τον έρωτα… μα βρίσκει την αγάπη και τη γυναίκα που θα του στιγματίσει τη ζωή. Χάνεται στα μάτια της, στο βελουδένιο κορμί της, όμως το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κλέψει στιγμές από τη ζωή της. Όμηρος της ανεκπλήρωτης αγάπης, βρίσκει καταφύγιο στη θάλασσα. Για το κυνήγι τού ενός και μοναδικού ονείρου θα ρισκάρει τα πάντα. Η αγάπη θα μπορούσε ποτέ να νικήσει τον εγωισμό του;

Δωρεάν ebooks

Αύγουστος, κατακαλόκαιρο, περισσότερος ελεύθερος χρόνος, διακοπές... κι αν ψάχνετε ανέξοδες αναγνωστικές προτάσεις, το λοιπόν, σας έχω μία. Επισκεφθείτε τη σελίδα των αυτοεκδόσεων easywriter.gr και αφού κάνετε εγγραφή (τρία πραγματάκια: email, όνομα και password) μπαίνετε στην καρτέλα δωρεάν ebooks και κατεβάζετε όσα θέλετε.
Έκανα βέβαια και μια επιλογή με κριτήριο να καλύψω όσο το δυνατόν περισσότερα γούστα και σας προτείνω κάποια. Κι αν το δικό σας, επόμενο, αγαπημένο βιβλίο δε βρίσκεται στα κάτωθι, μπείτε στο site και αναζητήστε το ανάμεσα σε δεκάδες ελεύθερα ψηφιακά βιβλία.
Τα λουλούδια της ευτυχίας είναι ένα παραμύθι του Θοδωρή Μόσχου όπως και Η Κοκκινοκαπελού του Παναγιώτη Μαβίδη.
Τα Αστρόνειρα της Τάνιας Φέρρη περιλαμβάνουν έξι ιστορίες φαντασίας.

Η Θώμη Μπαλτσαβιά γράφει ερωτική ποίηση (μόνο αν είστε άνω των 18) και ανάμεσα στα βιβλία θα βρείτε τους Ονειροβάτες της και την συλλογή Λίγη ψυχή ακόμη. Επίσης, οι άνω των 18 μπορείτε να κατεβάσετε τις ιστορίες απ' τις θάλασσες του Δημήτρη Σιμσιρίκη, Πέλαγα και πεσκάδες και στην ίδια κατηγορία το Προσωπείο της Ελένης Χριστοφοράτου.

Η πτήση

Διασκεδαστική, διδακτική και πολυβραβευμένη ταινία, 3D animation μικρού μήκους, για τους λάτρεις των πτήσεων στην οποία ένα κορίτσι πρέπει να βοηθήσει ένα μικροσκοπικό αγόρι να πιλοτάρει το ιπτάμενο σπίτι του προτού να είναι πολύ αργά.
Το Soar -όπως τιτλοφορείται η ταινία- δημιουργήθηκε από την Alyce Tzue στα πλαίσια σχολικού project και κατέληξε να εντυπωσιάζει σε δεκάδες φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο μεταδίδοντας το μήνυμά πως όταν αφιερώνεσαι σε έναν σκοπό μπορείς να πετύχεις περισσότερα από όσα είχες ποτέ σκεφθεί.
Συγγραφή και σκηνοθεσία: Alyce Tzue
Μουσική: Jack Gravina
Παραγωγή: Anson Yu

Ελάτε να δούμε τη ζωή μες από τα μάτια της Ελπίδας

Μόλις έκλεισα την τελευταία σελίδα του βιβλίου «Μέσα από τα μάτια σου» της συγγραφέως Δήμητρας Τράκα και τα συναισθήματα χαράς, συγκίνησης, λύπης, περηφάνιας για τον αγώνα των πρωταγωνιστών, δε λένε να καταλαγιάσουν...

Η Πόλη Μοσχοπούλου και Ένας αλλιώτικος γάμος

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Π.Μ.: Μια προσωπική εμπειρία. Ο συγκεκριμένος γάμος είναι γεγονός στο οποίο παραβρέθηκα.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Π.Μ.: Ρομάντσο.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Π.Μ.: Να εμβαθύνει στους χαρακτήρες των ηρώων, παρότι πρόκειται, βασικά, για αισθηματική ιστορία.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Π.Μ.: Μα ήδη πρόκειται για ταξίδι. Από το Ιόνιο Πέλαγος και την ορεινή ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι την Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών και το Μεξικό. Η διάρκεια: από κάποιες νοερές ταξιδιάρικες στιγμές έως μια ζωή.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Π.Μ.: "Τα τερτίπια της ζωής, θα έλεγαν κάποιοι. Άλλοι πάλι, ορθολογιστές, αποδίδουν τα περισσότερα ή όλα σε επιλογές. Επειδή όμως οι επιλογές κάποιων επηρεάζουν τις επιλογές κάποιων άλλων, και όλα είναι αλληλένδετα, άκρη δεν βγαίνει. Ένα είναι βέβαιο:ή τα τερτίπια της ζωής ευθύνονται είτε οι επιλογές, οι συνέπειες παραμένουν και αυτές είναι που οφείλουν να διαχειρίζονται οι άνθρωποι με τα μοναδικά όπλα που διαθέτουν: τη λογική, το θάρρος και τη συνέπεια".
Για τη νεαρή ηρωίδα του βιβλίου ο γάμος στο νησί του Ιονίου έγινε τελικά όνειρο ζωής. Ο νους της ταξίδευε στις γαλαζοπράσινες θάλασσες και τις γραφικές ακτές που το φως του ήλιου έλουζε με τις πιο αναπάντεχες αποχρώσεις, και η ψυχή της πλημμύριζε αγαλλίαση. Ο έρωτας για το μελαχρινό αγόρι που είχε γνωρίσει οκτώ χρόνια πριν παρέμενε αναλλοίωτος, για να μην πει ότι δυνάμωνε ολοένα, προοιωνίζοντας αρμονική συμβίωση γεμάτη εκτίμηση και αγάπη.
Ωστόσο, ποτέ δεν της πέρασε από το μυαλό πως η απόφασή τους να παντρευτούν τόσο μακριά από τον τόπο της γνωριμίας τους θα πυροδοτούσε και εξελίξεις με απαρχές σε μιαν άλλη διάσταση της ζωής, σε μιαν άλλη εποχή όπου η καταστροφική δίνη των πολέμων ωθούσε τους ανθρώπους σε επιλογές που τους σημάδευαν ανεξίτηλα. Και όμως, από τον κουρνιαχτό και τη λάσπη εκείνης της εποχής που δοκίμασε την αντοχή των ανθρώπων, αναδύθηκε μια σχέση που γαλήνεψε την καρδιά της αγαπημένης μητέρας της νύφης και προδιέγραψε διαφορετικά το μέλλον και άλλων ανθρώπων.[1]
Πόλυ Μοσχοπούλου

Το μυθιστόρημα της Πόλυς Μοσχοπούλου, Ένας αλλιώτικος γάμος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός. Θα το βρείτε εδώ.
Στο οπισθόφυλλο γράφει:
Ο Κρις και η Άνι, παιδιά Ελλήναν μεταναστών στην Αμερική, περνούν τα καλοκαίρια τους σ' ένα παραδεισένιο νησί του Ιονίου. Ο ήλιος, η θάλασσα, το ρομαντικό περιβάλλον θα κάνει τον έρωτα ν' ανθίσει ανάμεσά τους. Αποφασίζουν λοιπόν να παντρευτούν εκεί, στο αγαπημένο τους νησί, προσκαλώντας προσφιλή πρόσωπα και εκλεκτούς φίλους. Όμως η απόφασή τους αυτή θα δρομολογήσει μια σειρά από απροσδόκητα γεγονότα, θ' ακολουθήσουν συγκλονιστικές αποκαλύψεις που θ' αλλάξουν ριζικά, και για πάντα, τη ζωή πολλών ανθρώπων, αλλά κυρίως τη δική τους...
Ένα μυστικό βαθιά κρυμμένο στις στάχτες μιας άλλης εποχής, πολυτάραχης και βασανισμένης από την ανέχεια και την απόγνωση, θα φέρει στο φως μιας αλήθεια που κανείς δεν είναι προετοιμασμένος να δεχτεί.

Κερδίστε το!
Για να συμμετέχετε στην κλήρωση του βιβλίου κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους και άλλες πληροφορίες σχετικά με τα δώρα, τις κληρώσεις και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση έχει προγραμματιστεί για τις 28 Σεπτεμβρίου 2017 και το βιβλίο θα αποσταλεί ταχυδρομικά.
k
Καλή τύχη!

[1] Στο Πλοκόλεξο [εκ του πλοκή και λέξεις ή κάπως έτσι τέλος πάντων -ο καθένας ας το δεχτεί με τον τρόπο του- ή Πλεκόλεξο(;) -αμφινταλαντευόμενη ανάμεσα στο πλέκω-πλέξιμο και στην πλοκή] οι δημιουργοί γράφουν ένα ελεύθερο κείμενο/άρθρο για το έργο τους χρησιμοποιώντας δέκα προκαθορισμένες λέξεις. Στο τέλος, αν θέλουν, αντικαθιστούν μία από όλες αυτές με μια δική τους για τον επόμενο. Περισσότερα σαν κι αυτό θα βρείτε στην αντίστοιχη ετικέτα.
Απαντήστε κι εσείς στο Πλοκόλεξο κλικάροντας εδώ
Η Πόλυ Μοσχοπούλου σημειώνει: Παρακαλώ, αντικαταστήστε την λέξη φως με την λέξη κοσμογονία.

Η Βάσια Μαυράκη Χίλια χρόνια μετά... κι άλλα χίλια

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Β.Μ.: Η εσωτερική ανάγκη που ωθεί όλους όσους θέλουν να εκφραστούν πάνω στο ''χαρτί'', η ανάγκη να επικοινωνήσουν τα συναισθήματά τους και τη φαντασία τους με το κοινό. Φτιάχνεις μια ιστορία που έχεις αγαπήσει πολύ και θέλεις να τη μοιραστείς... Θέλεις να την αγαπήσουν και οι άλλο όσο εσύ!

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Β.Μ.: Η λέξη αυτή, θα ήθελα να είναι η Ακάσα. Η αρχέγονη αυτή ύλη, η μητέρα του κόσμου, το συλλογικό αρχείο που έχει αποθηκευμένα μέσα του όλα τα συναισθήματα και τους αυτοματισμούς του ανθρώπινου είδους! Όλοι εμείς και όλοι οι άλλοι πριν και μετά από εμάς, ανασύρουμε από εκεί, από αυτή την κοινή στέρνα ''τραβάμε'' για να ζήσουμε, για να νιώσουμε, για να ερωτευθούμε...

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Β.Μ.: Να μπει στην ιστορία με ανοιχτό μυαλό, να μην αφήσει τα προσωπικά του πιστεύω να γίνουν τροχοπέδη... Γιατί το βιβλίο μου αυτό πραγματεύεται την αγάπη και τη δύναμη της μεταμόρφωσης που κουβαλάει μέσα της. Την αγάπη αυτή που μπορεί να μετατρέψει το θηρίο σε άνθρωπο! 

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Β.Μ.: Αν το βιβλίο μου γινόταν ένα ταξίδι, δε θα ήταν ούτε κοντινό, ούτε κανονικό! Θα πηγαίναμε στην αστρική ζώνη του Α του Κενταύρου ανάμεσα στον Κρόνο και τον Ουρανό, εκεί που ο Χείρωνας έχει γίνει αστεροειδής και προσφέρει την ίαση του απλόχερα στο σύμπαν. Όσο για τη διάρκειά του... Θα κρατούσε χίλια χρόνια... και άλλα χίλια... 

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Β.Μ.: «Γιατί η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο… γιατί η πανσέληνος φουσκώνει την παλίρροια και αδειάζει την άμπωτη… γιατί ο ορίζοντας χάνεται μέσα στη θάλασσα… γιατί ο Αντάρις είναι το πιο φωτεινό αστέρι του Σκορπιού… γιατί τα ποτάμια χύνονται στις θάλασσες… γιατί οι άνδρες ξεκινούν πολέμους για τις γυναίκες που αγάπησαν… γιατί οι γυναίκες θυσιάζουν τη ζωή τους για τον έρωτα του άνδρα τους… Γι’ αυτό είμαστε μαζί, Ιπποδάμεια, γι’ αυτό μοιραστήκαμε τρεις ζωές».
Το μυθιστόρημα της Βάσιας Μαυράκη, Χίλια χρόνια μετά... κι άλλα χίλια, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος. Βρείτε το εδώ. Περισσότερα για το βιβλίο και τη συγγραφέα εδώ.

Στο οπισθόφυλλο γράφει...
Τρεις διαφορετικές ιστορίες.
Ή μήπως μία;
Ο Άρχης και η Δαμεία, δύο σύγχρονοι άνθρωποι, συναντιούνται τυχαία(;) στην αυλή της Μονής του Ταξιάρχη στην Μυτιλήνη, θέλοντας να ευχαριστήσουν -ο καθένας για τους δικού του λόγους- τον Άγιο για το θαύμα που τους άλλαξε τη ζωή.
Κι όμως, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διασταυρώνονται οι δρόμοι τους. Το παρελθόν τους είναι κοινό και χάνεται στο βάθος των αιώνων. Οι ήρωες έχουν συναντηθεί και αγαπηθεί άλλες δύο φορές, σε διαφορετικές εποχές.
Τον 11ο αιώνα, στο ίδιο πάλι μοναστήρι, κατά την άλωσή του από τον αρχηγό των Σαρακηνών πειρατών Σιχράν, ήταν και οι δύο εκεί. Άρχοντας του Στένακα αυτός, αιχμάλωτη στα χέρια του κουρσάρου αυτή. Αλλά και στο Πήλιο, στο πεδίο της μάχης μεταξύ Κενταύρων και Λαπίθων. Αρχηγός των πρώτων αυτός, πριγκίπισσα της Μεσσηνίας αυτή.
Το παρόν τους ζητάει να κλείσουν τους κύκλους που άφηναν διαρκώς ανοιχτούς και να βιώσουν στο έπακρο αυτή τη φορά τη σχέση τους. Θα τα καταφέρουν;
Η μικρή ψυχή καθόταν σκαρφαλωμένη στην μάντρα του ήσυχου κοιμητηρίου και κοίταγε λυπημένη τη φρέσκια λάσπη που είχε στοιβαχτεί από τις δυο μεριές του φρεσκοσκαμμένου τάφου. Αλήθεια, θυμόταν ακόμη πως είναι να είσαι λυπημένος; Το αχνό φως της νέας σελήνης που μόλις σχηματιζόταν στον ουρανό, δεν άφηνε να φανεί η πραγματική διάσταση, ούτε το βάθος του ανοιχτού χαντακιού! ''Κάνε να μην είναι πολύ βαθύ'' ευχήθηκε με όλη τη δύναμη της καρδιάς της... αλήθεια είχε ακόμη καρδιά, ή ήταν και αυτή μια ανάμνηση, ένα όνειρο, νωπό ακόμη από το σύντομο πέρασμά της απέναντι. Κοίταξε γύρω της απορημένη δε θυμόταν καλά τι της είπαν να περιμένει. Μα γιατί καθόταν κουρνιασμένη εδώ πάνω και δεν γύρναγε σπίτι της; Αν σηκωνόταν όρθια και τέντωνε λίγο τα πόδια της θα το έβλεπε... αλλά να, θυμήθηκε! Της είπαν να περιμένει εδώ γιατί θα έρχονταν αυτοί... όλοι αυτοί που την αγάπησαν από όταν γεννήθηκε και μετά, όχι πολύ, πριν είκοσι πέντε χρόνια μόνο! Είκοσι πέντε μόνο χρόνια πριν την καταστροφική στιγμή, που την έφερε εδώ πάνω στη μάντρα να περιμένει τους δικούς της... Στο ψηλό πεύκο πίσω της άκουσε τις κουκουβάγιες να φωνάζουν πένθιμα και ανατρίχιασε... κάποιος θα πεθάνει απόψε σκέφτηκε. Θεέ του Σύμπαντος δώσε αντοχές λιονταρίσιες σε αυτούς που αγάπησε... κάνε να έζησε τον απόλυτο έρωτα πριν περάσει τη μεγάλη Πύλη. Αλήθεια, εγώ ερωτεύτηκα ποτέ... αναρωτήθηκε η μικρή ψυχή σκαρφαλωμένη πάνω στη μάντρα του ήσυχου κοιμητηρίου.[1]
Στην Κατερινούλα, 22 Ιουλίου 2017
Βάσια Μαυράκη

[1] Στο Πλοκόλεξο [εκ του πλοκή και λέξεις ή κάπως έτσι τέλος πάντων -ο καθένας ας το δεχτεί με τον τρόπο του- ή Πλεκόλεξο(;) -αμφινταλαντευόμενη ανάμεσα στο πλέκω-πλέξιμο και στην πλοκή] οι δημιουργοί γράφουν ένα ελεύθερο κείμενο/άρθρο για το έργο τους χρησιμοποιώντας δέκα προκαθορισμένες λέξεις. Στο τέλος, αν θέλουν, αντικαθιστούν μία από όλες αυτές με μια δική τους για τον επόμενο. Περισσότερα σαν κι αυτό θα βρείτε στην αντίστοιχη ετικέτα.
Απαντήστε κι εσείς στο Πλοκόλεξο κλικάροντας εδώ
Η Βάσια Μαυράκη σημειώνει: Συνεχίζω την πρόκληση με τη λέξη αιωνιότητα...

Η Ελευθερία Μεταξά για το Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια;

Ε.Μ.: Λύστε την ακροστιχίδα, για να συμπληρωθεί ο τίτλος του νέου μου βιβλίου: «Ποιος σκότωσε την…»
Αυτήν αναζητούσαν οι ασθενείς που πήγαιναν στο ίδρυμα «Άγιος Σώστης». Ι......
Αυτό το συναίσθημα νιώθει η ηρωίδα του βιβλίου, όταν λαμβάνει το περίεργο τηλεφώνημα στην αρχή του βιβλίου. Φ....
Το επάγγελμα του Φίλιππου Ηλιάδη, βασικού ήρωα του βιβλίου. Ι....
Το όνομα του πατριού της Κλαίρης. Γ.......
Συναίσθημα που κυριαρχεί στο βιβλίο. Ε......
Ν... Υόρκη: εκεί μένει μόνιμα η ηρωίδα του βιβλίου.
Στο όνομά της θυσιάζονταν τα αθώα θύματα του βιβλίου. Ε.......
Από αυτή τη χώρα κατάγεται ο Αλέξανδρος, ο μικρός φίλος της Κλαίρη. Ι......
Με αυτό το μέσο ήρθε η Κλαίρη από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα. Α......[1]
Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Ε.Μ.: Βρέθηκα κάποτε σε ένα νοσοκομείο και, κοιτάζοντας τους ασθενείς που αντιμετώπιζαν μια απειλητική για τη ζωή τους ασθένεια, σκέφθηκα μέχρι πού θα μπορούσε να φθάσει κάποιος για να εξασφαλίσει στον εαυτό του ή σε κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο τη σωτηρία. Αυτό ήταν το έναυσμα για το βιβλίο.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Ε.Μ.: Θυσία.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Ε.Μ.: Σκοπός μου είναι να περάσω ένα μήνυμα μέσα από το βιβλίο αυτό: Οι άστεγοι δεν επέλεξαν τη ζωή που κάνουν, αλλά οδηγήθηκαν σε αυτήν εξαιτίας κάποιων συγκυριών. Αξίζουν τον σεβασμό και την αλληλεγγύη μας, όσο ο κάθε άνθρωπος.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Ε.Μ.: Θα ξεκινούσαμε το ταξίδι από τη Νέα Υόρκη, θα κάναμε μια μικρή στάση στο Παρίσι και μετά θα επιστρέφαμε στην Ελλάδα, την ομορφότερη χώρα του κόσμου. Όσο για το πόσο θα κρατούσε… τόσο, ώστε να θέλουμε λίγο ακόμη…

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Ε.Μ.: Πόσο απλό πράγμα είναι τελικά η ευτυχία! σκέφθηκε κλείνοντας τα μάτια του και αφήνοντας τον εαυτό του να παρασυρθεί ολοκληρωτικά από τη γαλήνη που τον πλημμύριζε. Αρκεί να βρεθεί η κατάλληλη αγκαλιά…

Το μυθιστόρημα της Ελευθερίας Μεταξά, Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια;, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός. Βρείτε το εδώ. Διαβάστε και ένα απόσπασμα!

Ένα ιδιαίτερο ημερολόγιο από τον καιρό της νοτιάς

Με μια πρώτη ματιά στο έργο, ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πως η γραφή της συγγραφέως είναι βαθιά συναισθηματική, ιδιαίτερα λυρική και ποιητική, μεταδίδοντάς μας δοτικά τις σκέψεις της ηρωίδας της.
Το όνομα αυτής: Αγγέλα. Μας συστήνεται μάλιστα εξαρχής πληροφορώντας μας πως πρόκειται για μία απόφοιτο του Παιδαγωγικού, η οποία είναι χωρισμένη με τον Κωνσταντίνο και έχει μια μικρή κόρη.
Μες στην καθημερινότητά της μάλιστα, οι μέρες της περνούν δίχως όνειρα, στάσιμες, άχρονες, θανατερές, σέρνονται με ηχηρή σιωπή ανάμεσα στο ξημέρωμα και τη δύση. Οι αναδρομές της πρωταγωνίστριας στο παρελθόν, δεν αποσκοπούν σε τίποτε περισσότερο από το να βρει πάλι εκείνη την ζεστή, στοργική αγκαλιά της αγάπης.

Όταν έκλεψαν τα όνειρά μου

Και τι είναι όμορφη ψυχή;
Να χαμογελάς με τα μάτια.

Και πάνω που λες ότι όλοι οι έρωτες είναι πάνω κάτω ίδιοι, πάνω που σκέφτεσαι ότι έχεις καιρό να ενθουσιαστείς από ξάφνιασμα με μια ιστορία, πάνω που θεωρείς ότι είσαι σε θέση να προβλέψεις με ακρίβεια χειρουργού την συνέχεια ενός αισθηματικοκοινωνικού μυθιστορήματος... έρχεται ένα βιβλίο να ανατρέψει τα αναμενόμενα προσφέροντας μια άλλη όψη. Ίσως να είναι και η ίδια όψη, δε ξέρω, πάντως στο βιβλίο της Μαρίας Κατσούπη υπάρχει ένα ζευγάρι που ζει έναν αντισυμβατικό -(;) υπάρχει συμβατικός και αντισυμβατικός έρωτας;-, αλλιώτικο -(;) πώς είναι το ίδιο;-, τελικώς, έξω από το καλούπι εκείνο που αντιστοιχεί στο προβλέψιμο/αναμενόμενο/ξαναδιαβασμένο.

Στην ατζέντα του Αυγούστου

Συνηθίζω τελευταία να σας μαζεύω διάφορα πολιτιστικά-καλλιτεχνικά-λογοτεχνικά σε μία ανάρτηση ανά μήνα και ήρθε η στιγμή να δούμε τα όμορφα πράγματα που μας προσφέρει αυτός ο Αύγουστος. Κρατήστε αυτήν την διεύθυνση στα αγαπημένα και επιστρέφετε αφού ανανεώνεται και ενημερώνεται συνεχώς.

Βασίλης Μαυρομάτης

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Απριλίου 1939 (σύμφωνα με το προσωπικό του προφίλ στο facebook) και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου, από όπου αποφοίτησε το 1957. Ίδρυσε και διηύθυνε τις μπουάτ "Παράγκα" και "Αυλαία". Ιδρυτής το 1988 και Πρόεδρος στο 1ο έτος του Σωματείου Ερμηνευτών Διαφημιστικών Κειμένων (Σ.Ε.ΔΙ.Κ.). Δημιούργησε δικό του studio ηχογράφησης, το Studio Sting. Τον τελευταίο καιρό ζούσε στον νομό Καρδίτσας, όπου λειτουργούσε τον ξενώνα «Λήθης Δώμα» και ταυτόχρονα ανέβαζε θεατρικές παραστάσεις με την ομάδα «Θέατρο Όψεις». Αποσύρθηκε στα Χανιά, όπου έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση του Βενιζέλειου Ωδείου. Είναι ανιψιός του ηθοποιού Πέτρου Γιαννακού (του γνωστού Κοκοβιού) και υπήρξε σύζυγος της τραγουδίστριας Καίτης Χωματά, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες και της ηθοποιού Λίλας Καφαντάρη, με την οποία απέκτησαν τη σήμερα επίσης ηθοποιό Ηλιάννα Μαυρομάτη. Η ανωτέρω φωτογραφία είναι του 1963.

Αέναο ταξίδι

Η Γεωργία Κραββαρίτη ξέρει να “κεντά εικόνες αγιασμένες” “και ο νους να χαμογελά και η ψυχή να αγγέλει” για τους αναγνώστες των ποιημάτων της. Ποικιλία θεμάτων κατακλύζουν τις στροφές όπως η φύση, η μητρότητα, το θρησκευτικό αίσθημα, φιλοσοφικά ερωτήματα και φυσικά ο έρωτας.

To “αέναο ταξίδι” σε στέλνει “με καράβι το όνειρο και εισιτήριο την καρδιά να ταξιδέψεις μακριά, μακριά από ότι αναλώνει τον εαυτό σου...”
H ανάγνωση των στροφών γεννά “ολάνθιστες σκέψεις”.

Δεν είναι μία απλώς ποιητική συλλογή έχει έκπληξη και κάποια πεζά κείμενα από την εφηβεία της γεμάτα ιδανικά, ρομαντισμό και όνειρα. Για να ξαναθυμηθούμε πως ονειρευόμασταν τότε.

Αν θέλετε να βγείτε από τη “χειμερία νάρκη” “κι όταν ξυπνήσετε να είναι άνοιξη” η ενότητα “έρωτας μέσα από το δικό μου βλέμμα” θα το καταφέρει χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. “Γύρε τα χείλη σου λικέρ να πιω για να μεθύσω”.

“Εσύ κι εγώ την στιγμή που κοινωνούσα αγάπη από τα χείλη σου” γιατί χωρίς έρωτα απλώς επιβιώνουμε και διεκπεραιώνουμε την ζωή.
Κλικ εδώ για περισσότερα της Κωνσταντίνας Νίκα
Η συλλογή της Γεωργίας Κραββαρίτη, Αέναο ταξίδι, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια.

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Όστρια προσφέρουν το βιβλίο της Γεωργίας Κραββαρίτη σε έναν τυχερό αναγνώστη. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κλικάρετε το παρακάτω k και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε οπωσδήποτε τους όρους και κάθε σχετική πληροφορία για τις κληρώσεις, τα δώρα και τους τυχερούς εδώ. Η κλήρωση έχει προγραμματισθεί για τις 25 Σεπτεμβρίου 2017 και το βιβλίο θα αποσταλεί ταχυδρομικά.
k
Κάντε like στη σελίδα των εκδόσεων Όστρια στο facebook για να μη χάνετε κανένα νέο!
Καλή τύχη!

Οι πλαγιογραμμένες φράσεις είναι αποσπάσματα από τη συλλογή.

Περισσότερα για την Γεωργία Κραββαρίτη:
Η Γεωργία Κραββαρίτη-Κουρούμαλη για Του έρωτα και του βοριά

Η Ελένη Βασιλείου Αστερόσκονη, Το κορίτσι και ο Μονόκερος

Τώρα που μπορώ
Ουράνιο τόξο να σου δώσω

Κοιτώ τα μάτια σου
Ούτε στιγμή δεν έλειψα
Ρωτάς γιατί;
Ιστορίες
Τρομαγμένες
Στιγμές
Ιλαρό πρόσωπο

Κοιτώ
Ακόμη τα μάτια σου
Ιαχές, προσευχές κάθε νύχτα

Όταν

Μένω μόνη με τις σκέψεις μου
Όταν θυμάμαι τα κουρασμένα γεμάτα φως μάτια σου
Νιώθω
Ότι
Κρατώ την
Ελπίδα στα χέρια μου
Ρωτάς γιατί;
Ούτε στιγμή δε ξέχασα πόσο
Σπουδαία είναι η μάχη που δίνεις.[1]
Το βιβλίο της Ελένης Βασιλείου Αστερόσκονη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος και στηρίζει τον Παγκρήτιο Σύλλογο Γονέων και Φίλων παιδιών με νεοπλασίες Η ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ, που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης (www.iliahtida.gr)

Στο δελτίο τύπου αναφέρει:
Η εικόνα ενός παιδιού χωρίς μαλλιά πολλούς ανθρώπους τους κάνει να στρέφουν το βλέμμα τους αλλού. Δεν μπορούν να διαχειριστούν ότι ένα παιδί έχει νοσήσει από καρκίνο. Στο πρόσωπο όμως αυτών των παιδιών θα πρέπει κανείς να βλέπει τη δύναμη και τον αγώνα που δίνουν για τη ζωή. Είναι ένα παράδειγμα θάρρους για όλους μας. Μικροί πολεμιστές κυκλώνουν τον καρκίνο. Εμείς πρέπει να είμαστε εκεί για να τα ξεκουράσουμε για να ακονίσουμε τα όπλα τους έτσι ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν να μάχονται.
Με αυτές τις σκέψεις η Ελένη Βασιλείου-Αστερόσκονη, έρχεται από την Φύρτη της Γερμανίας τον Αύγουστο, με το νέο της βιβλίο που είναι αφιερωμένο στα παιδιά με καρκίνο.
Το Κορίτσι και ο Μονόκερος, είναι ένα μικρό εικονογραφημένο βιβλίο με ένα μεγάλο μήνυμα. Η δημιουργός, μας καλεί στον μαγικό της κόσμο για άλλη μία φορά και ελπίζει πως με την αγάπη μας θα δυναμώσουμε όλα τα παιδιά που νοσούν.

Η Ελένη Βασιλείου Αστερόσκονη γεννήθηκε στον Πειραιά με καταγωγή από την Κρήτη. Είναι αυτοδίδακτη ζωγράφος και ποιήτρια. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις ενώ έχει συμμετάσχει και σε ομαδικές κυρίως φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές και ένα θεατρικό έργο. Το 2014 μετοίκησε στη Γερμανία όπου συνεχίζει την πορεία της στον καλλιτεχνικό χώρο. Περισσότερα για το έργο της θα βρείτε εδώ.

Περισσότερα από/για την Ελένη Βασιλείου Αστερόσκονη:

[1] Η Ελένη Βασιλείου Αστερόσκονη συμπληρώνει την ακροστιχίδα του τίτλου του βιβλίου της. Η ακροστιχίδα είναι ένα παλαιό ποιητικό παιχνίδι στο οποίο τα αρχικά γράμματα των στίχων αν διαβαστούν από πάνω προς τα κάτω δίνουν μια λέξη ή φράση. Στην δική μου εκδοχή τα αρχικά γράμματα δίνουν τον τίτλο του έργου εκείνου που γράφει το παζλ και, εφόσον είναι ελεύθερος να συμπληρώσει τα αρχιγράμματα με όποιον τρόπο θέλει (μονολεκτικά, ποιητικά, περιγραφικά, κ.ο.κ. ακόμα και μονοσύλλαβα) ονόμασα την στήλη Ακρότιτλο. Περισσότερα σαν και αυτό θα δείτε εδώ.
Απαντήστε κι εσείς στο Ακρότιτλο κλικάροντας εδώ

Ο Χάρης Βασιλάκος Εκεί που πετάει ο νους

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Χ.Β.: Το Εκεί Που Πετάει Ο Νους προέκυψε εξ ενστίκτου, όπως συνηθίζω να λέω. Τα περιβόητα 30 χρόνια μου χτύπησαν την πόρτα κι έφεραν αλλαγές. Είπα να τις κάνω λέξεις για να τις ξορκίσω!

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Χ.Β.: Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου γράφτηκε στη γενέτειρά μου, τη Σπάρτη, η οποία τελικά λειτούργησε πολύ αποσυμπιεστικά.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Χ.Β.: Κάτι παραπάνω από ένα χρόνο. Ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2014 και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2015. Έγραφα μόνο όταν είχα λόγο να το κάνω και όχι γιατί έπρεπε. Κάθε λέξη έχει το λόγο ύπαρξής της στο βιβλίο αυτό.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Χ.Β.: Αλλαγή πλεύσης!

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Χ.Β.: Πρόκειται για 60 εξομολογήσεις, φαινομενικά αυτοτελείς, οι οποίες δένονται σε μία 61η... συνεδρία. Κεντρικός ήρωας ο Οδυσσέας, ο οποίος ξεκινάει ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης. Οι αποσπασματικές ιστορίες ζητούν το δικό τους χώρο στο μυαλό του, μέχρι που έρχεται μία μετωπική σύγκρουση με την πραγματικότητα να αλλάξει τα πάντα…

Στο θέατρο Αλκμήνη

Οι θεατρικές παραστάσεις και άλλες καλλιτεχνικές δράσεις που μπορείτε να δείτε στο θέατρο Αλκμήνη τη δημιουργική περίοδο 2017-2018. Κρατήστε αυτή τη διεύθυνση στα αγαπημένα καθώς ενημερώνεται συνεχώς.
Θα συνεχιστεί για τέταρτη χρονιά η sold-out παράσταση Οι 12 ένορκοι σε μετάφραση και σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Αποκτήστε τα εισιτήριά σας για τις παραστάσεις του Οκτωβρίου μέσω της Viva σε προνομιακή τιμή.

🎭

Επίσης, έρχεται ο μονόλογος του Χρήστου Λιακόπουλου, Αυτοκράτωρ Αδριανός (για τον οποίο σας είχα μιλήσει την προηγούμενη δημιουργική σεζόν). Αποκτήστε από τώρα τα εισιτήριά σας μέσω της Viva σε προνομιακή τιμή.

🎭

Μια φωνή κι ένα ψέμα
Παντρεύοντας τους ήρωες του Εμπόρου της Βενετίας του Γουίλιαμ Σαίξπηρ με την Ανθρώπινη Φωνή του Ζαν Κοκτώ.
Είναι γνωστό πως ο Γάλλος συγγραφέας εμπνεύστηκε τον διασημότερο μονόλογό του από την ιστορία ενός άνδρα -κάτι που ήταν αδύνατον να παρουσιαστεί στον καιρό του- κι εύκολα καταλαβαίνουμε πόσο ουσιαστικά μεταβάλλει η αλλαγή του φύλου και τον χαρακτήρα του ατόμου και την αίσθηση του δράματος που βιώνει.
Συνειρμικά θυμόμαστε μιαν άλλη ανάλογη ιστορία, αυτήν του «Εμπόρου της Βενετίας» του Σαίξπηρ, όπου ο ώριμος Αντόνιο θυσιάζεται για να μπορέσει ο νεότερος εραστής του να αποκτήσει μέσω ενός γάμου την κοινωνική θέση που επιθυμεί. Μια ερωτική σχέση που δηλώνεται σαφώς από τον συγγραφέα, όμως για αιώνες καλύφθηκε από τον μανδύα της «αγνής φιλίας».
Η μία ιστορία φωτίζει, εμπλουτίζει την άλλη και οι χαρακτήρες των δύο ηρώων, του Αντόνιο (κύριος Α.) και του νεότερου Μπασάνιο (κύριος Β.), διαγράφονται ακόμη πιο ουσιαστικά μέσα στο σύγχρονο πλαίσιο όπου εντάσσονται.
Σύλληψη, σκηνοθεσία: ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
Πρωτότυπη συγγραφή, Διασκευή, Μετάφραση: ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΕΝΙΑΣ
Σκηνικός Χώρος, Κοστούμια: ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΤΖΙΚΩΦ
Παίζουν: Κύριος Α’ : ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΟΥΡΛΑΜΠΑΣ, Κύριος Β’ : ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΡΝΟΚΟΥΡΟΣ
Αναμένεται τον Οκτώβριο 2017

🎭

Πώς ν’ απαγάγετε έναν τραπεζίτη
του Armando Nascimento Rosa
Ένα από τα πιο σημαντικά έργα του ευρωπαϊκού δραματολογίου των τελευταίων χρόνων θα ανεβάσει ο Κώστας Αρζόγλου στην μεγάλη αίθουσα του Θεάτρου «Αλκμήνη» στις 9 Οκτωβρίου.
Το έργο είναι γνωστό και με τον τίτλο «Τα λύτρα» ή «Ο Άγιος Βασίλης των off-shore», τίτλοι με τους οποίους κάνει καριέρα αυτή την περίοδο και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Κώστας Αρζόγλου σκηνοθετεί και ερμηνεύει τον ρόλο του αδίστακτου μεγαλοτραπεζίτη Ολιβέιρα στην Πορτογαλία, τον οποίο απαγάγουν δύο απελπισμένοι δανειολήπτες που έχουν χάσει όλα τους τα υπάρχοντα χάρις στην αυστηρότητα του πορτογαλικού μνημονίου. Μέσα από την απαγωγή του τραπεζίτη και της δικηγόρου του, η οποία παίζει ιδιαίτερα κομβικό ρόλο στην εξέλιξη του δράματος, ξεγυμνώνεται όλος ο βρώμικος ρόλος του τραπεζικού συστήματος και πολλών μεγαλοστελεχών του, τα οποία λειτουργούν ως η πραγματική εξουσία κατά την διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης των χωρών της Μεσογείου.
Πρωταγωνιστούν, εκτός του Κώστα Αρζόγλου, η Στέλλα Παπαδημητρίου στον ιδιαίτερο ρόλο της δικηγόρου του τραπεζίτη, του οποίου γνωρίζει όλα του τα μυστικά, ενώ τους δύο απαγωγείς ερμηνεύουν ο Χρήστος Ευθυμίου και ο Χάρης Μαυρουδής.
Την μετάφραση του κειμένου από τα πορτογαλικά έχει κάνει η Κατερίνα Χαλκίδου.
Σκηνογράφος: Κούλα Γαλιώνη
Φωτισμοί: Δόμνα Μπαρούνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Νερίνα Καμπασάκη
Μουσική σύνθεση: Σίσσυ Βλαχογιάννη
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Άντζυ Νομικού
Παραγωγή: Red Moonlight Productions
Το soundtrack θα κυκλοφορήσει από την Minos – EMI / Universal και θα περιλαμβάνει την πρωτότυπου μουσικού του έργου καθώς και κλασικά πορτογαλικά fado, επιλεγμένα από τον ίδιο τον συγγραφέα Armando Nascimento Rosa.
Προπώληση στο Viva

🎭

Φρίντα Κάλο
Οι πίνακες, τα γράμματα, το ημερολόγιό της.
Οι άλλοι.
Μια γειτόνισσα, μια μητέρα, μια αδελφή, ένας αγαπημένος, ένας τελωνειακός, μια φίλη, ένας μαθητής, μια νοσοκόμα.
Το Μεξικό.
Ένας ιδιαίτερος πολιτισμός. Ένας άλλος κόσμος.
Μια παράσταση με αφορμή την διάσημη ζωγράφο.
Μέσα από το δικό μας βλέμμα, η ζωή και το έργο της.
Ένα άτομο επί σκηνής.
Ήταν μία πρόκληση για μας να μπορέσουμε να αποδώσουμε ολόκληρη τη ζωή μιας τόσο ενδιαφέρουσας και αεικίνητης γυναίκας. Πόσο μάλλον να καταφέρουμε να προσεγγίσουμε την αίσθηση και τις ιδιαιτερότητες του χρόνου και του τόπου μέσα στον οποίο διαμορφώθηκε και κινήθηκε: το Μεξικό του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.
Η έρευνά μας στηρίχθηκε στην μελέτη της εποχής, των έργων και του ημερολογίου της, σε βιογραφίες, γράμματα, φωτογραφίες και βίντεο. Η παράσταση και το κείμενο διαμορφώθηκαν με κύριο άξονα τη Φρίντα ως άνθρωπο. Με τη φωνή της ίδιας αλλά και των υπόλοιπων -9- προσώπων δημιουργείται ένας ολόκληρος κόσμος, σκιαγραφείται μια εποχή και χτίζεται ολόκληρο το πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχει η Φρίντα. Μέσα ή έξω. Ένα συνεχές παιχνίδι με το προσωπικό και δημόσιο. Ένας διάλογος του ατόμου με τον εαυτό του, με την κοινωνία που ζει, με τον κόσμο και με την ίδια τη Ζωή.
Σκηνοθεσία: Έλενα Βισέρη, Πέτρος Παπαζήσης
Σκηνικά: Δήμητρα Παράσχου, Δέσποινα Γκουγκουλιάνα
Κοστούμια: Δέσποινα Γκουγκουλιάνα
Δραματουργία: Έλενα Βισέρη, Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση
Φωτισμοί: Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση, Πέτρος Παπαζήσης
Ηθοποιός: Έλλη Χρονιάρη
Φωτογραφίες: Buba Soso Gadebava, Παρθένα Χαριστέα, Δήμητρα Παράσχου
Παραγωγή: Εταιρία Θεάτρου Ομάζ & Red Moonlight Productions
Από 2 Οκτωβρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 19:30
Προπώληση στο Viva

🎭

Θέατρο Αλκμήνη
Αλκμήνης 8, Γκάζι
2103428650
www.theatro.gr

Ο Γιώργος Μπακλάκος και το Ημιυπόγειο

Η αρχή

Μιας 

Ιδιαίτερα προσεγμένης και σταθερής πορείας

Υπέρτατη ανάγκη

Ποίηση

Ορμέμφυτη, μακριά από δήθεν κι επιτήδευση

Γενεσιουργός δύναμη

Ένα καινούριο πρωινό,το πρώτο που ξημέρωσε στον κόσμο

Ιερό και βέβηλο κομμάτι της ψυχής μου

Ο δημιουργός, ο δημιουργούμενος, ο στόχος. Ο άνθρωπος.[1]
Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Μπακλάκου, Ημιυπόγειο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Βρείτε το βιβλίο εδώ.

Αντί περιγραφής:

Μιλάτε μου συνέχεια.
Μη μ’ αφήνετε σε ησυχία.
Γιατί στη σιωπή
η ψυχή μπορεί να βρει
τη μοναξιά που αποζητεί
κι ό,τι περσότερο ποθεί
ό,τι περσότερο πονεί
ό,τι φοβάται να ειπωθεί
απ’ την ανθρώπινη φωνή.
Αν κάνει πια να σαλευτεί
μέσα απ’ της λήθης τη ρωγμή
ο άνθρωπος θα ξεσκιστεί
απ’ του θηρίου την ορμή
απ’ όσα η ζωή ζητά ν’ αποσχιστεί
και η ύπαρξη κρυφά πενθεί.

Ο Γιώργος Μπακλάκος γεννήθηκε το 1992 στον Χολαργό. Μεγάλωσε στην Άσκρη Βοιωτίας, πατρίδα του αρχαίου επικού ποιητή Ησίοδου, πατέρα του διδακτικού έπους. Από νεαρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για τα βιβλία και το διάβασμα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ζει στην Αθήνα. Το Ημιυπόγειο αποτελεί το πρώτο του βιβλίο.

[1] Ο Γιώργος Μπακλάκος συμπληρώνει την ακροστιχίδα του τίτλου του βιβλίου του. Η ακροστιχίδα είναι ένα παλαιό ποιητικό παιχνίδι στο οποίο τα αρχικά γράμματα των στίχων αν διαβαστούν από πάνω προς τα κάτω δίνουν μια λέξη ή φράση. Στην δική μου εκδοχή τα αρχικά γράμματα δίνουν τον τίτλο του έργου εκείνου που γράφει το παζλ και, εφόσον είναι ελεύθερος να συμπληρώσει τα αρχιγράμματα με όποιον τρόπο θέλει (μονολεκτικά, ποιητικά, περιγραφικά, κ.ο.κ. ακόμα και μονοσύλλαβα) ονόμασα την στήλη Ακρότιτλο. Περισσότερα σαν και αυτό θα δείτε εδώ.
Απαντήστε κι εσείς στο Ακρότιτλο κλικάροντας εδώ

Το τελευταίο δαχτυλίδι

Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας, αν είχαμε τη δύναμη να τολμήσουμε αυτά που θέλουμε! Συνήθως όμως δεν έχουμε το θάρρος να το κάνουμε. Κι είναι ακριβώς εκείνες οι λεπτομέρειες του στιγμιαίου δειλιάσματος που καθορίζουν την πορεία της ζωής του καθενός. Ποτέ δεν θα μάθουμε τι θα συνέβαινε αν είχαμε δώσει εκείνο το φιλί, αν είχαμε πει εκείνο το «σ΄αγαπώ», αν ήμασταν εκεί που δεν τολμήσαμε ποτέ να πάμε. Τα όχι ή τα ναι που δεν ξεστομίσαμε.
Το τελευταίο δαχτυλίδι είναι ένα βιβλίο συγκλονιστικό που πραγματεύεται το ευαίσθητο θέμα της παρένθετης μητέρας, ένα θέμα ταμπού ακόμη στη χώρα μας. Ο συγκεκριμένος θεσμός αντικατοπτρίζει την ανάγκη της γυναίκας να αποκτήσει παιδί και στηρίζεται στην αξία του αλτρουισμού. Είναι κάποιες φορές όμως που τα λεπτά αυτά όρια ανατρέπονται γιατί η ανθρώπινη φύση ρέπει προς την απόλαυση που προσφέρει το χρήμα.

Ειρήνη

Είδαμε την παράσταση-μιούζικαλ, όπως διαφημίζεται, της Ειρήνης του Αριστοφάνη, στην πρεμιέρα της στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με πρωταγωνιστή τον κ. Τζίμη Πανούση, στον ρόλο του Τρυγαίου και σε σκηνοθεσία κ. Κ. Αρβανιτάκη. Την διεύθυνση της ορχήστρας είχε αναλάβει ο κ. Γ. Πέτρου ενώ την μουσική και την ενορχήστρωση ο κ. Ν. Κυπουργός. Οι συντελεστές πολλοί, ων ουκ έστι αριθμός, Εθνικό γαρ· δεν λησμονούμε όμως πως το λιμπρέτο του μιούζικαλ είναι γραμμένο από τον κ. Δ. Παπαμάρκο και η εικονική σκηνογραφία οφείλεται στον κ. Στ. Μήτσιο.

Κι επειδή αναγκαστήκαμε να ξαναδιάβασουμε ένα αρχαίο κείμενο, ξεχασμένο στης λήθης το πηγάδι ένεκα των δεκαετιών που έχουν παρέλθει, μείναμε εμβρόντητοι από αυτό που είδαμε!

Όλα είναι σχετικά

«Όλα είναι σχετικά» τιτλοφορείται το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα Δημήτρη Κατσαΐτη, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2016 από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Πρόκειται για μία καταιγιστική περιπέτεια, που σίγουρα αν ο συγγραφέας ήταν Αμερικανός, θα είχε ήδη υπογράψει συμβόλαιο για την πώληση των δικαιωμάτων του βιβλίου και τη μεταφορά αυτού στην μεγάλη οθόνη! Πήρα στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο ανίδεος για το τι πρόκειται να συναντήσω μέσα στις σελίδες του, κι η αλήθεια είναι πως ξετυλίγοντας το πακέτο του ταχυδρόμου τρόμαξα λιγάκι με τον ευμεγέθη όγκο του.
Μα σαν η ανάγνωση ξεκίνησε, κάθε φόβος έσβησε!
Κι αυτό γιατί ο συγγραφέας κατάφερε απ' τις πρώτες κιόλας σελίδες του έργου του να εξάψει την περιέργεια μου, το αναγνωστικό μου ενδιαφέρον και να με παρασύρει σε ένα έντονα περιπετειώδες ταξίδι πλάι στους ήρωες του.

Η Μαρία Ιατρίδη Χαράζοντας τα σύννεφα

Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Μ.Ι.: Γίνεται… υπερφόρτωση σκέψεων και συναισθημάτων ενίοτε στο μυαλό μας και θέλουμε να το αδειάσουμε ή να ταξιδέψουμε μαζί τους για να δούμε πού θα μας οδηγήσουν. Έτσι ξεκίνησα λοιπόν να γράφω...

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Μ.Ι.: Στο μετρό, στο αεροπλάνο, στο μάθημα, στο σπίτι...

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Μ.Ι.: Δύο ποιήματα ήταν από το Λύκειο, τα υπόλοιπα 18 τα έγραψα τον προηγούμενο χρόνο.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Μ.Ι.: Ταξίδι-εικόνες.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Μ.Ι.: Ποιητική συλλογή, ή αλλιώς συλλογή εικόνων τόσο από το μυαλό όσο και από την καρδιά μου...

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Μ.Ι.: Τον τίτλο του “Χαράζοντας τα σύννεφα” που προέρχεται από το πρώτο ποίημα του βιβλίου. Νομίζω ότι πράγματι σου κινεί την περιέργεια να το διαβάσεις.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Μ.Ι.: Ταξίδι με τον νου που καμιά φορά μπορεί να είναι καλύτερο κι από κάποιο πραγματικό!

Ποια είναι η μεγαλύτερη αγωνία σας;
Μ.Ι.: Αν θα ταυτιστεί κόσμος με τα ποιήματά μου.

Φοβάστε...
Μ.Ι.: Τον θάνατο.

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τερέζα ΚουρούκληΧάρης ΒασιλάκοςΓιώργος ΓιαντάςΣτέλιος ΚανάκηςΣτέλιος ΜοίραςΈλσα ΜαγγανάρηΓιάννης Βεντούρας
Γεωργία ΚραββαρίτηΓιάννης ΦιλιππίδηςΚωνσταντίνα ΚαντζιούΠαναγιώτης ΝτούσκαςVal O' TeliΚαλλιόπη ΒελόνιαΠόλυ Μοσχοπούλου
Κερδίστε ως και πέντε μυθιστορήματαΧρυσούλα ΒακιρτζήΧρήστος ΠαπουτσήςΒαγγέλης ΜαργιωρήςΧριστόφορος ΤριάντηςΜαρία ΙατρίδηΘεόφιλος Γιαννόπουλος