ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους: Μυθιστορήματα: Το θηρίο στο πιάνο * Η εξόριστη πριγκίπισσα * Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα * Εγώ, ο Σίμος Σιμεών * Το κορίτσι από τη Γερμανία * Ο θάνατος του συλλέκτη * Στεφάνι για εννέα μούσες * Η σκιά * Μυρωδιά από σανίδι * Μες στη νύχτα του κόσμου * Ποτέ δεν θα σ' αφήσω * Ματωμένη Κυριακή * Στα μονοπάτια του έρωτα * Περίμενέ με, θα γυρίσω * Το μεγαλείο της ψυχής * Θύελλα στη Μακεδονία (ιστορικό θρίλερ) * Της πλατείας τα μυστικά * Γιατί; * Ωρέλια * Το ρ της ερωμένης

Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ο Παναγιώτης Γκούβερης και το Μην κλαις, ρε Γοργόνα!

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Π.Γ.: Οι λευκές σελίδες και τα ορφανά πληκτρολόγια... Όταν βλέπω λευκή σελίδα και άδειο πληκτρολόγιο ορμάω. Δε μ’ αρέσει να βλέπω πράγματα αδειανά.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Π.Γ.: Επανάσταση.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Π.Γ.: Να διαβάσει πρώτα τον τελευταίο μονόλογο. (Το βιβλίο έχει επτά σπονδυλωτούς μονολόγους)

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Π.Γ.: Θα σας πήγαινε στα αγαπημένα σας σύνορα. Όπου κι αν είναι αυτά. Για έναν καφέ στα σύνορά σας.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Π.Γ.: «Πάντα φοβόμουν την εκδρομή στο ζωολογικό κήπο. Ήξερα ότι κάποτε θα τελειώσουν τα μουσεία και οι επαναλήψεις τους. Κάθε Τετάρτη κάνουμε ομάδα και συζητάμε όλοι μαζί που θα πάμε το επόμενο Σάββατο. Πάντα πάμε εκεί που θέλει η κοινωνική λειτουργός. Συνήθως εμείς θέλουμε να πάμε σε μπουρδέλα και φαστφουντάδικα. Τελικά, μας πάνε στα μουσεία και βλέπουμε γυμνές πέτρινες γκόμενες. Κάτι είναι κι αυτό.»

Το βιβλίο του Παναγιώτη Γκούβερη, Μην κλαις ρε Γοργόνα!, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Βρείτε το εδώ!

Ένα πράμα έπρεπε να κάνει ο αδερφός σου: Να τσιμεντάρει το Αιγαίο. Τότε θα ήταν Μέγας. Όλο τσιμέντο! Αιγαιοπελαγίτικο μπετόν! Μπορούσε, δεν μπορούσε; Όλο τον κόσμο κατέκτησε, Γοργόνα. Ας ήταν απλώς ένας μέγας μπετατζής. Τότε θα τον παραδεχόμουνα. Να τρέχουν προσφυγόπουλα απ’ το ένα νησί στ’ άλλο. Να παίζουνε ποδόσφαιρο ανάμεσα απ’ τα Ίμια. Να κάνουν σούζες με ποδήλατα πηγαίνοντας προς Νάξο, Πάρο. Να βάζαμε και τίποτα διόδια. Σίγουρα κάτι θα βγάζαμε. Αυτή, ρε, θα ήταν η πραγματική Εγνατία! Ναι, ρε! Κι εγώ να ήμουν σταθμάρχης, ρε Γοργόνα. Σε κάποιον αιγαιοπελαγίτικο σιδηροδρομικό σταθμό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τζίμμυ ΚορίνηςΚώστας ΚρομμύδαςΓιάννης ΞανθούληςΠαναγιώτης ΚωνσταντόπουλοςΘεόδωρος ΘεοδωρήςΠέτρος ΦούρναρηςΣίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά και Γιώργος Ρουκάς
Βαγγέλης ΓιαννίσηςΙσμήνη ΧαρίλαΕιρήνη ΒαρδάκηΜαγδαληνή ΘωμάNicci FrenchArmando Lucas CorreaΑγγελική Κακανιάρη
Κώστας ΡαμπόταςChevy StevensΑσημίνα ΣτασινοπούλουΒάσω Ζαφειροπούλου
Μαρία ΚαλύβαΈφη Καγξίδου και Λίνα ΣπεντζάρηΣτάθης Νικολαΐδης