ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους: Μυθιστορήματα: Περίμενέ με, θα γυρίσω * Θύελλα στη Μακεδονία (ιστορικό θρίλερ) * Της πλατείας τα μυστικά * Γιατί; * Ωρέλια * Το ρ της ερωμένης * Ξεχασμένο άλογο * Το άγαλμα στη σοφίτα * Γυναίκες της μικρής πατρίδας * Τσίλι * Ο σιωπηλος Μπου * ΠουΣουΚού στη Σαλονίκη * Beer-O-Guest *** Κάποιες κληρώσεις έχουν καθυστερήσει λόγω διακοπών όμως οι αντίστοιχες φόρμες συλλογής συμμετοχών παραμένουν ανοιχτές. Θα γίνουν στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους: Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα *** Ανθολογήσεις-λευκώματα: Dieci - το δέκα το καλό και ο ρομαντισμός στον αθλητισμό *** Νουβέλα: Σκόνη στο πρόσωπο *** Παραμύθια: Το όνομα της γάτας *** Ποίηση: Σαββατολουσμένη μου *** Διηγήματα: 23 * Sci-fi Διαγωνισμός 01

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Δημήτρης Π. Κρανιώτης και η Γραβάτα δημοσίας αιδούς

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Δ.Π.Κ.: Η νέα ποιητική συλλογή μου «Γραβάτα δημοσίας αιδούς» γράφτηκε την επταετία 2010-2017 έχοντας ως πηγή έμπνευσής μου την Ελλάδα της κρίσης. Άλλωστε ο τίτλος της συλλογής προέρχεται από το ομότιτλο ποίημα, το οποίο αναφέρεται στο σημερινό άνθρωπο της κρίσης, ο οποίος βιώνει τα σκληρά μέτρα λιτότητας, νιώθει πως τον αδικούν, πως δεν τον καταλαβαίνουν όσο κι αν διαμαρτύρεται, αλλά δεν σταματά ν’ αντιστέκεται απέναντι στους οικονομικά ισχυρούς, οι οποίοι αποφασίζουν ερήμην του φορώντας την καθωσπρέπει γραβάτα τους.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Δ.Π.Κ.: «Αντίσταση» ως απάντησή μας στην κρίση.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Δ.Π.Κ.: Να μην μείνει στην πρώτη ανάγνωση των ποιημάτων, αλλά να τα ξαναδιαβάσει, γιατί στην ποίηση συχνά μια δεύτερη ανάγνωση ανατρέπει την πρώτη.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Δ.Π.Κ.: Θα ταξιδεύαμε στην Ελλάδα αυτά τα δύσκολα χρόνια της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο.
Δ.Π.Κ.: Θα κλείσω με το πρώτο ποίημα του βιβλίου («Αλφαβητάρι», σελ.9)

Έχασα το αλφαβητάρι
Της πρώτης δημοτικού

Και τώρα 
Που ψάχνω απεγνωσμένα
Να δώσω στην Άννα
Ένα μήλο
Γέρασα από αναμνήσεις

Χωρίς διακοπή
Για διαφημίσεις

Πίνοντας αναψυκτικό light
Και κάνοντας like
Σε τετράστιχα ημερολογίου
Η συλλογή του Δημήτρη Κρανιώτη, Γραβάτα δημοσίας αιδούς, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Βρείτε το βιβλίο εδώ

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

Που-Σου-Κού στη Σαλονίκη

Εκεί που κάθομαι αναπαυτικά και ξεκινώ να γράφω για ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα, πέρα των απαραίτητων (μουσική, καφές, σημειώσεις...) μου αρέσει να έχω δίπλα και το ίδιο το βιβλίο στο οποίο θα αναφερθώ. Με βοηθάει να θυμάμαι τα συναισθήματα που μου έβγαλε κατά την ανάγνωση, τις στιγμές που πέρασα με τους ήρωές του -αν είναι μυθιστόρημα-, μου επαναφέρει μνήμες...
Τώρα που κάθισα να σας γράψω τούτες τις αράδες για το βιβλίο του Άμοιρου Ακροβατίδη όμως, ούτε που σκέφτηκα να φέρω κοντά το έντυπο! Έχω δίπλα ανοιχτές τις σημειώσεις και μου αρκούν μια χαρά. Προφανώς, δε ξεθώριασε η εικόνα, έμειναν ζωντανοί οι χαρακτήρες και η ιστορία τους, κι αν αυτό μετρά για κάτι, το νουάρ του Ακροβατίδη έχει περάσει ήδη το πρώτο τεστ.

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

Αναρχικός τραπεζίτης

«Αγαπητέ μου φίλε, αφού σας το έχω ξαναπεί, σας το έχω αποδείξει και σας το επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά... Η μόνη διαφορά είναι πως οι άλλοι είναι μόνο στη θεωρία αναρχικοί, ενώ εγώ είμαι και στη θεωρία και στην πράξη, εκείνοι είναι μυστικιστές αναρχικοί ενώ εγώ είμαι επιστήμονας αναρχικός, αυτοί είναι αναρχικοί που σκύβουν ενώ εγώ είμαι ένας αναρχικός που αγωνίζεται και ελευθερώνεται... Με μια λέξη: οι άλλοι είναι ψευτοαναρχικοί ενώ εγώ είμαι αναρχικός».

Απόσπασμα από το έργο του Φερνάντο Πεσσόα, (Fernando António Nogueira de Seabra Pessôa) Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας (1888-1935), Αναρχικός τραπεζίτης.

Το ερώτημα που τίθεται είναι -προφανώς- αν θα μπορούσε κανείς να είναι βαθύπλουτος τραπεζίτης, κερδοσκόπος και αναρχικός, απόλυτα συνεπής προς τη θεωρία αλλά και την πράξη του αναρχισμού.
Το έργο, με τον οξύμωρο τίτλο, γράφτηκε στα 1922 όσο η πολιτική κατάσταση στην Πορτογαλία ήταν ιδιαίτερα έκρυθμη. Επηρεασμένο μορφικά από τα διηγήματα του Πόε, είναι ένα ευφυέστατο πολιτικό κείμενο, συντηρητικό και ανατρεπτικό μαζί, οξυδερκές αλλά και αφελές ενώ παραμένει απολαυστικό, προκλητικό και επίκαιρο. Ο Πεσσόα χρησιμοποίησε τον πλατωνικό διάλογο, την επαγωγική μέθοδο και τον αναρχικό τραπεζίτη για να σχολιάσει την κοινωνία. Παράλληλα, επιχειρηματολογεί για το πώς μπορεί κάποιος να παραμείνει πιστός στην ιδεολογία του και κατηγορεί το χρήμα. Ο ήρωας του διηγήματος πλούτισε ώστε να είναι ελεύθερος.

Το διήγημα του Φερνάντο Πεσσόα έχει ανέβει στο θέατρο με την Γεωργία Ζώη στον ομώνυμο ρόλο και σκηνοθεσία Γιώτας Κουνδουράκη (κλικάροντας το παραπάνω link θα διαβάσετε για την παράσταση αλλά και το διήγημα του Πεσσόα -σκέψεις που έγραψα τότε με αφορμή την παράσταση)
Διαβάστε ή/και κατεβάστε για να κρατήσετε για πάντα το βιβλίο.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

Φλοίσβος συννέφων

Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή του Γιώργου Φράγκου, εκεί που ο παφλασμός των κυμάτων υπερισχύει κάθε άλλου θορύβου, είναι αδύνατο να μη κάνω συνειρμούς με τα σύννεφα του ίδιου -εκείνα που έχει βάλει στον τίτλο. Τί σχέση έχουν τα σύννεφα με τη θάλασσα, θα ρωτήσετε, αλλά οι εύλογες απορίες μπορούν -και εν μέρει- να απαντηθούν από το εξώφυλλο όπου αυτά τα δύο απαντώνται μαζί. Καλύτερα όμως απαντώνται στα έργα που περιέχονται, όπου διασαφηνίζονται τα πάντα και προσφέρονται οι οπτικές του δημιουργού -μεταξύ άλλων και με λεξοπαίγνια:
σύννεφα κυματιστά
ή συννεφιασμένα κύματα

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2018

Το αρκουδάκι που δεν αγαπούσε τα απογεύματα

Το παραμύθι του Γιώργου Μπουμπούση με τίτλο: «Το αρκουδάκι που δεν αγαπούσε τα απογεύματα» είναι ένα πολύ καλαίσθητο βιβλίο. Η εικονογράφηση είναι άρτια, καθώς και η γραμματοσειρά ιδανική. Το παραμύθι μιλά για τον Άρη, το αρκουδάκι που σιχαίνεται τα απογεύματα, γιατί πρέπει να κάνει τα μαθήματα του για το σχολείο. Τι θα γινόταν όμως αν δεν υπήρχαν καθόλου απογεύματα; Το βιβλίο αυτό είναι ένα όμορφο εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει τους γονείς αλλά και τους εκπαιδευτικούς να εξηγήσουν στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να διαβάζουν με πρόγραμμα. Με αυτό τον τρόπο θα έχουν άπλετο χρόνο να απολαύσουν όλες τις δραστηριότητές τους μετά τη μελέτη στο σπίτι.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Χρήστος Κεσκίνης και το Beer-o Quest

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Χ.Κ.: Η αγάπη μου για το επιτραπέζιο Hero Quest και για τις μπύρες. Ακόμη η ανάγκη-επιθυμία να ανακαλύψω το παρελθόν των χαρακτήρων του παιχνιδιού. Είναι ο δικός μου τρόπος να υμνήσω την φιλία. Ήταν διασκέδαση πάνω από όλα. Και σιγά-σιγά, οι χαρακτήρες μού αποκάλυπταν τα μυστικά τους.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Χ.Κ.: Δροσιστικό! Σαν μία παγωμένη μπύρα το καλοκαίρι!

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Χ.Κ.: Να χαλαρώσει και να το απολαύσει. Μία μπύρα προφανώς και θα βοηθήσει την ανάγνωση. Μπορεί να μην κρύβεται το νόημα της ζωής στις σελίδες του βιβλίου, αλλά θα ανακαλύψει πως οι Ήρωες του βιβλίου δεν διαφέρουν πάρα πολύ από τον ίδιο!

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, που θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Χ.Κ.: Πολύ ωραία (και δύσκολη) ερώτηση. Λοιπόν, υποθέτω πως θα ήταν στο χωριό του παππού και τα γιαγιάς. Εκεί που όλοι μας παίζαμε με τους φίλους μας και τα πάντα μπορούσαν να συμβούν. Εκεί που όλοι ήμασταν Ήρωες και το μόνο που χρειαζόμασταν ήταν φαντασία. Όσο για την διάρκεια, κάποιοι παραμένουμε παιδιά!

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Λίγο αργότερα και οι δύο, Μάγος και Βάρβαρος, ξάπλωναν στα κρεβάτια τους χαρούμενοι...
«Τον κορόιδεψα» σκεφτόταν ο Μάγος. «Κανένας δε θα δεχόταν να πολεμάει τους δαίμονες που καλώ από το υπερπέραν με τόσο λίγα χρυσά.»
«Μεγάλο κορόιδο ο Μάγος!» έλεγε χαμογελώντας ο Βάρβαρος «Δεν έχει δει Βόρειο να πίνει μπύρα... Ακόμη και με τον Λόκι θα τα έβαζα. Και μου μένουν και τα 15 χρυσά...»

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

Το ξύλινο παλτό


Το βραδάκι ελάτε να μαζευτούμε σπίτι εμείς και μεις
θα φάμε κάτι παραδοσιακό και θα απαγγελθούν
νέοι προοδευτικοί ποιητές
αλήθεια, τι γνώμη έχετε γι' αυτή τη Γώγου;

📖

Απόσπασμα από τη συλλογή της Κατερίνας Γώγου, Το ξύλινο παλτό

Διαβάστε ή/και κατεβάστε τη συλλογή της Κατερίνας Γώγου, Το ξύλινο παλτό. Αναζητήστε το έντυπο βιβλίο στις εκδόσεις Καστανιώτη.

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Αιματοβαμμένα χρόνια

Ένα βιβλίο πιο επίκαιρο από ποτέ, τα «Αιματοβαμμένα χρόνια» της Άννας Μητσοπούλου, είναι ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από εθνική περηφάνια με κεντρικό του άξονα τη βουλγαρική εισβολή στη Μακεδονία του 1943. Αρκετά διαφορετικό από το προηγούμενο βιβλίο της σε θεματική, η Μητσοπούλου, επιχειρεί με αυτό το βιβλίο να προσεγγίσει με σεβασμό ένα φλέγον θέμα για την ιστορία του τόπου μας.

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2018

Δεν ζεις…

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Χαμένος στης ρουτίνας καλντερίμια,
επιβιώνοντας μέσα σε σχέσεις κακοφορμισμένες,
ξεχασμένος απ’ το παρόν και απ’ το μέλλον,
ρομαντικός αυλητής του παρελθόντος,
απλά υπάρχεις.
Αηδιασμένος απ’ των καιρών σου την ευτέλεια,
μαραζώνοντας στη σκιά άπιαστων ονείρων,
προδομένος από τον ίδιο σου τον εαυτό,
κουρασμένος μαχητής ισορροπιών,
απλά υπάρχεις.
Ξεγελασμένος από υποσχέσεις, λόγια πλάνα,
αναζητώντας την αλήθεια μες στο ψέμα,
απορημένος από του κόσμου αδιαφορία,
μωρός κι ευαίσθητος, παιδί ακόμα,
απλά υπάρχεις.
Φοβισμένος απ’ αγριότητα οικείων,
τρέχοντας άγαρμπα αλάργα από όλους,
επηρεασμένος απ’ εφιάλτες κι από φόβους,
ονειρευτής όχι αλλαγής, μα νηνεμίας,
απλά υπάρχεις.
Σκιά εαυτού, μικρός στο έρεβος της ζήσης,
αδημονώντας προσπερνάς καθημερινή σαπίλα,
της θλίψης υπερήλικας και εραστής θανάτου,
του τέλους σου ανυπόμονος, όμως ακόμα…
υπάρχεις.

🌷

Copyright © Τζωρτζίνα Κουριαντάκη All rights reserved
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από πίνακα της Alexa Meade. Η καλλιτέχνις έχει αναπτύξει μια δική της μεικτή τεχνική συνδυάζοντας πορτραίτο, φωτογραφία, performance κ.ά. Τα έργα της περιλαμβάνουν ζωντανούς ανθρώπους που παρουσιάζονται σα να ήταν ζωγραφισμένοι σε καμβά. Πηγή

Επίσης:
Ζητά η πένα
Θύτης και θύμα

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος και Οι εραστές της σοκολάτας

Οι άνθρωποι έχουν κρυφές αδυναμίες, αδυναμίες που δεν φανερώνουν ούτε στην ίδια τους την συνείδηση.
Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων τους είναι άραγε ο έρωτας;

Έρωτας που ξεπερνά τα αποδεκτά δύναται να προκαλεί φοβίες και να ενοχλεί τον καθωσπρεπισμό μας;
Ρώμη σωμάτων...
Αγάπη ψυχών, το φάρμακο για πάσα νόσο!
Συμβιβασμός μέγας είναι να μην λαχταρούμε να αγγίξουμε με τα δάκτυλα των χεριών αυτό που έχουμε στο κρεβάτι μας;
Το φυσιολογικό της τωρινής κοινωνίας και τους συμβιβασμούς των μελών της ποιος είναι αυτός που τους ορίζει;
Έρωτας πληρωμένος!
Σιωπή!

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Άμοιρος Ακροβατίδης και το Που-Σου-Κου στη Σαλονίκη

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Α.Α.: Κατ’ αρχήν η ανάγκη να συνεχίσω να γράφω ιστορίες, γιατί χρησιμοποιώ το χιούμορ, τη σάτιρα και τον σαρκασμό θεραπευτικά. Αλλιώς, θα έπρεπε να χαπακώνομαι καθημερινά για να γλιτώσω από το εγκεφαλικό. Κατόπιν, σημαντικό ρόλο παίζει ο ήρωας του βιβλίου, στην προκειμένη περίπτωση, ο Τζακ Ντέιντζερ. Πάντα ξεκινάω περιγράφοντας τον ήρωα και το περιβάλλον στο οποίο τον φαντάζομαι, κι αν μ’ αρέσει αρχίζω να εξελίσσω την ιστορία. Με τον Τζακ γοητεύτηκα τόσο πολύ, που τώρα γράφω την επόμενη περιπέτειά του.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Α.Α.: Χαχαχααααα!... (δεν είναι ακριβώς μία λέξη, αλλά γράφεται σαν μία.)

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Α.Α.: Να βγει μια νύχτα ασέληνη σε ένα πάρκο και να ανοίξει στην τύχη μια σελίδα του βιβλίου. Εκεί θα βρει τη λύση σε όλα τα προβλήματά του. Αλλιώς, να βρει μια δουλειά με περισσότερα λεφτά και να απομακρύνει όσους του σπάνε τα ούμπαλα.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Α.Α.: Θα πηγαίναμε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης για τρεις ιουλιάτικες μέρες. Ο Τζακ απεχθάνεται τις μεγάλες μετακινήσεις. Αν εκεί που πρέπει να πάει είναι μακρύτερα από εφτά στάσεις του αστικού λεωφορείου, παίρνει μαζί του το διαβατήριο.

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2018

Γιώργος Βασιλείου

Γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1950 στη Λαμία, όπου και έκανε δουλειές του ποδαριού, όντας ορφανός από 8 χρονών. Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και τον στίβο ως τα μέσα της δεκαετίας του 1960 που ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Μπέλλου. Πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2016. Η φωτογραφία είναι από το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης: «Μωρά μου καλησπέρα, βογκάμε όλη μέρα» (των Λάκη Μιχαηλίδη, Βύρωνα Μακρίδη και Κώστα Παπαπέτρου, Δελφινάριο, καλοκαίρι 1992).

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

ΡΙΠΗ

Ανδρέα Εμπειρίκου

Σαράντα χρόνια και σαράντα πέντε μέρες
Πριν ανοιχθούν οι κάμποι και οργωθούν
Πριν αναβρύσουν εκ βαθέων οι σποράδες
Κ’ οι κοραλένιες συμπληγάδες των νησιών
Πριν γίνει μάτι η συσπείρωσις του σκότους
Κι’ αλλάξουν λέπια τα θαλάσσια ζωντανά
Βγήκες ορθή σχεδόν γυμνή και απροκαλύπτως
Εντός αφάνταστης στιγμής που μας γελούσε
Μικρή παιδίσκη καθώς ύδωρ μιας πηγής.

🍂

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1901
Η συνοδευτική φωτογραφία είναι του ίδιου
Περισσότερα Afrouiσματα της Αφροδίτης Φραγκιαδουλάκη

Sci-fi διαγωνισμός 01

Οι διαγωνισμοί λογοτεχνίας είναι η αλήθεια πως αποτελούν μια ευκαιρία να ακουστούν περισσότερες λογοτεχνικές φωνές και να δοθεί το βήμα σε νέους ανθρώπους να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με τον χώρο των εκδόσεων. Αν και είμαι σίγουρος πως πολλά διηγήματα που δε διακρίνονται έχουν τη δική τους αξία, αντιμετωπίζω τα διηγήματα που διακρίθηκαν ως ισάξια, είτε αυτά έχουν τον πρώτο βραβείο ή τον τελευταίο έπαινο.

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Άγγελος Μπάκας και Ο σιωπηλός Μπου

Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Α.Μ.: Το βιβλίο ξεκίνησε να γράφεται στην Ερεσό της Λέσβου, και κάποιο ρόλο στην επιλογή του χρόνου και του σκηνικού πρέπει να έπαιξε το εκεί περιβάλλον, όπου κυριαρχούσε η φύση. Συνεχίστηκε στο μπαλκόνι του σπιτιού μου στη Θεσσαλονίκη γιατί η συνέχεια της ιστορίας χρειαζόταν εκτενή έρευνα, και στο εστιατόριο Καμένη Γωνιά, όπου γράφω συνήθως τα μεσημέρια, γιατί γράφω καλύτερα μέσα σε άμπιεντ θορύβους.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Α.Μ.: Τρία χρόνια.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια;
Α.Μ.: Είναι ένα μυθιστόρημα με φιλοσοφικές προεκτάσεις.

Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Α.Μ.: Το σκηνικό είναι η Κίνα του 15ου αιώνα. Ένας απομακρυσμένος ναός μιας θαυματουργής θεάς. Ένα καραβάνι που διασχίζει την έρημο Τακλαμακάν. Τα απέραντα βουνά με το όνομα Τιεν Σαν. Υπάρχουν τρεις κύριοι χαρακτήρες, ο Μπου, ο Τε και ο Τσιν, που ο καθένας διέπεται από διαφορετικές αντιλήψεις για το νόημα της ζωής και οι ιστορίες τους συνδέονται αξεδιάλυτα σε μια περιπέτεια που εκτείνεται σε είκοσι πέντε χρόνια.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Α.Μ.: Το ξεδίπλωμα της γλώσσας του.

Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Α.Μ.: Ο Μπου, γιατί η στάση του ενσωματώνει τέλεια την ταοϊστική φιλοσοφία, όπως έχει εκφραστεί από τον Λάο Τζου στο Tao Te Ching. Αυτό μπορεί να ακούγεται λίγο ακαδημαϊκό, αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι αδύνατον να μην συμπαθήσεις τον Μπου.

Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Α.Μ.: Θεωρώ ότι «Ο Σιωπηλός Μπου» είναι ένα απολαυστικό ανάγνωσμα με ενδιαφέροντες χαρακτήρες και ασυνήθιστη ιστορία, και αξίζει να το διαβάσει κανείς. Ως Άγγελος Μπάκας έχω εκδώσει άλλα τέσσερα βιβλία, αλλά είμαι εξαιρετικά ευχαριστημένος από αυτό, το πέμπτο.

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Athens Suitcase Theatre Festival 2018

Η Καλλιτεχνική Εταιρεία Labillusions, σε συνεργασία με το Θέατρο OLVIO διοργανώνει από τις 15 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2018 το 2ο Φεστιβάλ Θεάτρου Βαλίτσας. Ένα Φεστιβάλ που ξεκίνησε το 2015 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, τόσο από την πλευρά της συμμετοχής του κοινού, όσο και από το υψηλό επίπεδο των παραστάσεων.

Η ιδέα του Θεάτρου Βαλίτσας εστιάζει στην κυρίαρχη παρουσία του ηθοποιού και στην λιτότητα των μέσων που χρησιμοποιεί. Αναδεικνύει την αξία της αφαίρεσης και των περιττών στοιχείων, τοποθετώντας την ερμηνεία ως το πρωταρχικό ενδιαφέρον της παράστασης και ενσωματώνει στην δημιουργία της παράστασης την έννοια του ταξιδιού, τόσο σε πραγματικό όσο και μεταφορικό επίπεδο.

Το Φεστιβάλ Θεάτρου Βαλίτσας στοχεύει σταδιακά στο να πάρει ένα διεθνή χαρακτήρα με τη συμμετοχή και ξένων καλλιτεχνών και ομάδων, θέλοντας να δημιουργήσει ένα πλαίσιο ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ των καλλιτεχνών, αλλά και των καλλιτεχνών με το κοινό. Επίσης στοχεύει και στην ανάπτυξη ενός πεδίου ανταλλαγών, πρωτίστως με νέους καλλιτέχνες και νέες θεατρικές ομάδες. Περιλαμβάνει παραστάσεις θεάτρου, οποιασδήποτε μορφής ή τάσης. Τα σχήματα που συμμετέχουν είναι ολιγομελή και με ευέλικτες παραγωγές που... «χωράνε σε μια βαλίτσα».

Έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα. Φέτος θα δοθούν 8 Βραβεία από την Επιτροπή του Φεστιβάλ που αντιστοιχούν στις παρακάτω κατηγορίες:
Καλύτερης Παράστασης.
Καλύτερης Σκηνοθεσίας (Τιμητικό)
Ανδρικού Ρόλου (Τιμητικό)
Γυναικείου Ρόλου (Τιμητικό)
Βραβείο Κοινού (Τιμητικό)
Βραβείο Σκηνογραφίας (Τιμητικό) “χωράει σε μια βαλίτσα”.
Βραβείο των διοργανωτών. (Surprise)

Τέλος, από ένα βραβείο θα παραλάβουν και ΟΛΟΙ οι θεατές που θα παρακολουθήσουν ΟΛΕΣ τις παραστάσεις του φεστιβάλ και αντιστοιχεί σε ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ σε ΟΛΕΣ τις παραστάσεις του θεάτρου OLVIO, για την περίοδο 2018-2019!

Θύτης και θύμα

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Απίθωσες στα πρέπει τους όλα τα όνειρά σου
και υπηρέτης έγινες, πρόσφορο, αυτοβούλως.
Θυσίασες το είναι σου, μούλιασες το Εγώ σου
σε μία λίμνη κλάματα, του νου σου αποκαΐδια.
Η μπόρα η ενδόμυχη πώς να καταλαγιάσει;
Τα άδυτα της λύπης σου σού στοίχειωσαν τον ήλιο.
Ματιά που τρέχει στο κενό, τρεκλίζει κι η φωνή σου,
η φλόγα σου απόκοσμο μαγκάλι που ‘χει σβήσει.
Ως το μεδούλι έφτασε δική σου προδοσία,
τον εαυτό σου γέλασες, σε δίκη σ’ έχει πάει.
Σε άσπλαχνα κατηγορώ τώρα βουβά θυμώνεις
και μόνος σου δικαίωση τολμάς να αξιώσεις.
Άνθρωπε, πώς ν’ αθωωθείς αφού κι ο ίδιος ξέρεις
εγκληματίας κι αυτόχειρας πως ήσουνα συνάμα;
Διπλό το έγκλημα λοιπόν, διπλή κι η τιμωρία.
Μαστίγωση το τίμημα και τώρα εσύ καλείσαι
τις τύψεις για μαστίγιο να πάρεις στο φευγιό σου,
κι υπάκουος να υποκλιθείς στην ετυμηγορία.
Τα ξεχασμένα θέλω σου, δύναμη στους καρπούς σου
θα δώσουνε, μην πτοηθείς, πίσω στιγμή μην κάνεις.
Τα προδομένα όνειρα στους μύες και στα μπράτσα
ρώμη θα σου χαρίσουνε, ώθηση, ισορροπία.
Όλα μαζί θα ενωθούν τότε να σε βοηθήσουν
ύψος εις στο μαστίγιο να δώσεις, και με φόρα
πάνω στη ραχοκοκαλιά σου τούτο να προσγειώσεις,
πόνο που ως θύτης έδωσες, ως θύμα να τον νιώσεις.

🍁

Copyright © Τζωρτζίνα Κουριαντάκη All rights reserved
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από πίνακα του Luis Duro

Της ίδιας:
Μαύρο θεριό
Ζητά η πένα
Έρωτας είναι...

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος για το Όλα ξεκίνησαν στο κοιμητήριο

Οι άνθρωποι τους καιρούς που ζούμε δε διαβάζουν βιβλία.
Λατρεύουν το διάβασμα... λένε σε φίλους και γνωστούς.
Αγαπούν την επαφή... με τα βιβλία, θέλουν να τα αγγίζουν!

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2018

Ο διαρρήκτης που αποκάλυψε τον Κίπλινγκ

Πάλι αυτός ο Lawrence Block απασχολεί τις μέρες μου -όχι και πολλές όμως, γιατί είναι τόσο απολαυστικός που το βιβλίο διαβάζεται απνευστί μιας και δε θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ξέρω τι σκέφτεστε. Αυτά τα κλισέ τα έχετε ακούσει χιλιάδες φορές όμως, πιστέψτε με, στον κύριο Block βρήκα τα πιο διασκεδαστικά και συνάμα έξυπνα αστυνομικά μυθιστορήματα της χρονιάς.

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2018

Η Σίση Σιακαβάρα και Το μαύρο κουτί

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Σ.Σ.: Το Μαύρο κουτί είναι ποιητική συλλογή, αποτελούμενη από 34 ποιήματα. Ώθηση για να γράψει κανείς ποίηση δίνει η ψυχή του. Περαιτέρω, στην έκδοση της συλλογής συνέβαλαν ως επί το πλείστον οι παραινέσεις των φίλων μου. Η ποίηση τελικά δεν πρέπει να μένει κλεισμένη σε συρτάρια, γιατί δεν είναι αυστηρά προσωπική υπόθεση.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Σ.Σ.: Μαύρο.
Έκανα την ίδια ερώτηση και σε όσους φίλους διάβασαν το βιβλίο μου και όλοι μου έδωσαν αυτή τη λέξη ως απάντηση. Θέλω όμως να πω δυο πράγματα γι΄ αυτό. Το μαύρο δεν είναι το χρώμα της θλίψης, όπως έχει επικρατήσει στην αντίληψη των περισσοτέρων ανθρώπων. Δεν είναι καν χρώμα, είναι έλλειψη χρώματος, ακριβώς επειδή αυτό που βλέπουμε εμείς μαύρο είναι ένα σώμα που απορροφά όλη την ακτινοβολία που πέφτει πάνω του, όλα τα μήκη κύματος του φωτός, αφήνοντας ελάχιστο φως να ανακλαστεί. Τι θέλω όμως να πω με αυτό. Το μαύρο έχει τον συμβολισμό του. Στην ποίησή μου το μαύρο κουτί είναι αφενός ένα σώμα τρόπον τινά που απορροφά ερεθίσματα, βιώματα, εικόνες, γεγονότα, σκέψεις, την εν γένει πραγματικότητα, όπως ένα πραγματικό μαύρο κουτί θα απορροφούσε όλα τα μήκη κύματος του φωτός, και ανακλά ποίηση, όπως το πραγματικό μαύρο κουτί θα ανακλούσε λίγο φως. Τόσο, όσο χρειάζεται, για να είναι ορατό. Αφετέρου, επέλεξα το μαύρο και για έναν ακόμη λόγο. Τα χρώματα είναι μια λειτουργία του ανθρώπινου μυαλού και όχι μια θεμελιώδης ιδιότητα των αντικειμένων, και άρα το μαύρο δεν είναι μαύρο, αλλά εμείς το βλέπουμε ως μαύρο. Αναλόγως και η πραγματικότητα, όπως τα μαύρα αντικείμενα, έχει μέσα της όλες τις αποχρώσεις. Στο χέρι μας λοιπόν είναι να αντιληφθούμε τι υπάρχει πίσω από ένα απλό μαύρο κουτί, ή πίσω από μια κατάσταση που την βλέπουμε μαύρη και φυσικά στην ποίηση τι κρύβεται για τον καθένα χωριστά πίσω από τις λέξεις.

Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2018

Έρωτας είναι...

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Έρωτας είναι θαυμασμός για τ’ άλλου τα ωραία…
Ίσως για την εμφάνιση, το παρουσιαστικό του,
το δέος να κάνει είσοδο, γιορτή ο οφθαλμός σου.
Ερωτική φρενίτιδα ωστόσο για να νιώσεις,
θα πρέπει άξια θαυμασμού να ‘ναι η υπεροχή του,
ν’ αστράφτει μόνο τ’ άστρο του στους έναστρους αιθέρες,
να ξεχωρίζει απ’ τους πολλούς για όλα αυτά που είναι.
Έρωτας είναι θαυμασμός για τ’ άλλου τα ωραία…
Η εξυπνάδα του μυαλού, του λογισμού του κόρτε
έρωτα αν κάνει στωικά με του μυαλού σου σκέψεις.
Η λογική σου αν του δοθεί, γλυκά εσύ θα νιώσεις
της έλξης το ξελόγιασμα, παραδοχής σου φλόγα.
Δυο λογισμών το σμίξιμο, ξέφρενο πάθος είναι,
γοργή είναι η κορύφωση, μετά ξανά λαχτάρα.
Έρωτας είναι θαυμασμός για τ’ άλλου τα ωραία…
Το γέλιο του, κελάρυσμα, ρυάκι που αναβλύζει.
Στις παρυφές χειλιών του ο νους νείρεται και ξεχνιέται.
Χαμόγελό του αβίαστο σ’ εσένα χαρισμένο,
στο μέσα σου άφατο χαμό, γλυκά τον κατορθώνει.
Είναι όλ’ αυτά που προκαλεί η λάμψη στη ματιά του,
βλέμμα του χαμογελαστό πάνω σου αν σεργιανίσει.
Έρωτας είναι θαυμασμός για τ’ άλλου τα ωραία…
Είν’ το δικό του φέρεσθαι, τα όσα αυτός πιστεύει,
ο τρόπος σκέψης, τα όνειρα και τα δικά του θέλω.
Μια σύνθεση είναι ο έρωτας με χρώματα για νότες,
κι είναι η πολυχρωμία του πλάνη, μεθύσι, μπόρα
που όλοι αξιώνουμε κι ας βγούμε ηττημένοι.
Θέλω σου δεν θα εισακουστούν, νάζι της Μοίρας είναι.
Έρωτας είναι θαυμασμός για τ’ άλλου τα ωραία…

🌹

Copyright © Τζωρτζίνα Κουριαντάκη All rights reserved, 2018
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από τον πίνακα του Toulouse Lautrec, The Kiss (1892)

Της ίδιας:
Λίγη μαμά ακόμα
Άκου το παιδί
Ο επισκέπτης

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018

Ο πόνος της επιστροφής

Άγγελου Μανουσόπουλου
Η πρώτη δουλειά που έπιασα όταν απολύθηκα από το στρατό ήταν σε μία εβδομαδιαία εφημερίδα της κακιάς ώρας -πόσο κακιάς θα το καταλάβετε παρακάτω. Στην πρώτη μου συνάντηση με τον ιδιοκτήτη-διευθυντή, αμέσως μετά την πρόσληψη μου, καθώς μου εξηγούσε τα καθήκοντα μου, έκπληκτος τον άκουσα να λέει ότι, εκτός των βασικών καθηκόντων μου, θα «γέμιζα» (αυτή ήταν η ακριβής έκφραση του) και κάποιες στήλες όπως τη στήλη αυτοκινήτου, υγεία-διατροφή, ομορφιά-μόδα, αστρολογία κ.ά.
Τον διέκοψα έντρομος για να υποβάλω τις αντιρρήσεις-απορίες μου. Πώς περίμενε ότι ένας άνθρωπος θα κατείχε τόσες γνώσεις και ικανότητες ώστε να γράφει για όλα αυτά σε εβδομαδιαία βάση και -κυρίως!- πώς σχημάτισε την εντύπωση ότι αυτός ο θαυματουργός ήμουν εγώ; Τι θα έγραφα εγώ για το αυτοκίνητο που (τότε) δεν είχα ούτε δίπλωμα οδήγησης, τι θα έγραφα για την υγεία εγώ ο μανιώδης (τότε) καπνιστής και φανατικός (τότε) σαβουροφάγος και ας μη σχολιάσω για μόδα, ομορφιά, ζώδια...
«Μα δεν θα τα γράφεις από το κεφάλι σου» με καθησύχασε «θα τα παίρνεις από αλλού».

📖

Απόσπασμα από τη συλλογή βιωματικών διηγημάτων του Άγγελου Μανουσόπουλου, Ο πόνος της επιστροφής.
Στην περίληψη λέει: Αν δύο-τρεις παλιόφιλοι, σαραντάρηδες, που μεγάλωσαν σε μία επαρχιακή πόλη συναντιόντουσαν για να τα πιουν και να θυμηθούν τα παλιά, οι ιστορίες που θα έλεγαν θα μπορούσε να είναι τα κείμενα αυτής της συλλογής, που συνέχονται από μία έντονη νοσταλγική διάθεση. Εξάλλου ο τίτλος της συλλογής δεν είναι παρά η μεταφορά στην καθομιλουμένη της ετυμολογίας της λέξης «νοσταλγία» (το άλγος του νόστου).
Κατεβάστε το βιβλίο! [κλικ στο εικονίδιο που θέλετε -αρχείο pdf, epub ή mobi- και περιμένετε. Δεν απαιτείται καμία άλλη ενέργεια]

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

Πιασμένοι σε δεντρόσπιτο

Μετά την επιτυχημένη της «Ατροπίνη» (Μάρτιος 2018), η Σίλια Κατραλή-Μινωτάκη επιστρέφει το φθινόπωρο στο Faust Theater. Αυτή τη φορά σε διπλό ρόλο, καθώς υπογράφει το θεατρικό έργο «Πιασμένοι σε Δεντρόσπιτο», ενώ κρατά και έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η σκηνοθεσία είναι του Στέφανου Κακαβούλη. Πρόκειται για ένα σύγχρονο ψυχολογικό δράμα με κύριο θέμα το bullying εναντίον της διαφορετικότητας.
Η μητέρα του Σουίφτ ύστερα από τη δολοφονία του γιου της από τους φίλους του αποφασίζει να εκδικηθεί για το θάνατό του με έναν αλλοπρόσαλο τρόπο. Τίποτα όμως δεν φαίνεται να αναπαύει την ψυχή της. Μοναδική σωτηρία αποτελεί ένα δεντρόσπιτο στη μέση της παραλίας – κανείς όμως δε μπορεί να βγει έξω πια. Το τζάμι είναι κλειστό. 
Η παράσταση είναι αφιερωμένη σε όλα τα νεαρά θύματα εκφοβισμού.

Άνθρωπος, άλλα ζώα και πράγματα

Αν έγραφα ποίηση θα ήθελα ένα τέτοιο βιβλίο, με όμορφο καλαίσθητο και απλό εξώφυλλο, χωρίς πολυλογίες και φορτώματα, λιτό και καθαρό όμως στοχευμένο στην ψυχή των νοημάτων. Αν έγραφα ποίηση θα ήθελα μια τέτοια συλλογή, πλούσια εικόνων. Αν έγραφα ποίηση θα ήθελα να επιτύχω την τέλεια ισορροπία, φειδώ στις λέξεις όμως σπατάλη σε αισθήσεις και περιγραφές.

Μια τέτοια συλλογή παρουσιάζει ο Πέτρος Λυγίζος και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «το ανώνυμο βιβλίο». Ποίηση άνευ ρίμας, σχεδόν πεζοποίηση, περιγραφική, ατμοσφαιρική, εικονοπλαστική... μα, το κυριότερο που φαίνεται το «ξεχνούν» οι μοντέρνοι ποιητές, με συνοχή. Ένα αδιαίρετο σύνολο αυτοτελών έργων με κοινό παρονομαστή, θέμα, στόχο... πείτε το όπως θέλετε, βάλτε όποια λέξη σας αρέσει, το θέμα είναι να υπάρχει και μια κοινή συνιστώσα να συνταιριάζει τα έργα μεταξύ τους, να δημιουργεί μια βάση, να θέτει έναν ορίζοντα, να τα ομαδοποιεί... ώστε να δικαιολογείται επάξια και η συνύπαρξή τους σε έναν τόμο.

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Τάφοι

Κωνσταντίνου Καρυωτάκη
Ελένη Σ. Λάμαρη, 1878-1912
Ποιήτρια και μουσικός.
Επέθανε με τους φριχτώτερους πόνους στο σώμα
και με τη μεγαλύτερη γαλήνη στην ψυχή.
ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ


Πόση ησυχία δωπέρα βασιλεύει!
Οι τάφοι λες κι αυτοί χαμογελούνε,
ενώ με κεφαλαία σιγά μιλούνε
οι νεκροί γράμματα, βαθιά στα ερέβη.

Από κει, στην καρδιά μας που ειρηνεύει,
με απλά θέλουνε λόγια ν' ανεβούνε.
Μα το παράπονο, ή ό,τι κι αν πούνε
-- τόσο έφυγαν μακριά -- δε χρησιμεύει.

Είναι όλος, να, διασταυρωμένα δύο
ξύλα ο Μαρτζώκης. Να ο Βασιλειάδης,
ένα μεγάλο πέτρινο βιβλίο.

Και μια πλάκα στη χλόη μισοκρυμμένη
-- έτσι τώρα τη συμβολίζει ο Άδης --
να η Λάμαρη, ποιήτρια ξεχασμένη.

🍂

Η Ελένη Λάμαρη υπήρξε μουσικός και ποιήτρια. Γεννήθηκε και έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα μεταξύ του 1878 και του 1912. Εξέδωσε μόνο μία ποιητική συλλογή το 1911 με τον τίτλο «Ποιήματα» και πήρε το φιλολογικό της ψευδώνυμο από την Λάμαρη της Πρέβεζας· δηλαδή τον τόπο αυτοκτονίας του Καρυωτάκη (που την μνημονεύει). Οι δυο τους δεν συναντήθηκαν ποτέ.
Το έργο περιλαμβάνεται στη συλλογή με τα άπαντα του Κωνσταντίνου Καρυωτάκη την οποία μπορείτε να κατεβάσετε ή διαβάσετε ηλεκτρονικά.
Πηγή: Ανοιχτή βιβλιοθήκη openbook

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Ρίκα Βαγιάνη

Γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1982. Υπήρξε ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης αλλά και δημοσιογράφος σε τηλεοπτικές εκπομπές και έντυπα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρίκα Ζούλα και το ψευδώνυμό της το σχημάτισε χρησιμοποιώντας τα ακρωνύμια της μητέρας της, Βαρβάρας Δράκου, και του πατριού της, Γιάννη Διακογιάννη. Πέθανε στις 7 Αυγούστου 2018.

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2018

Από τον Σεπτέμβριο...

Μια πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα πολιτιστική πρόταση για τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, κάθε Πέμπτη στις 18:00, στον εκθεσιακό χώρο της Ένωσης Κεραμιστών (Λ. Κηφισίας 207, Μαρούσι, 2106144430) θα έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν επισκέπτες στη βόρεια Αθήνα. Στo πλαίσιο του Συνεργατικού Σχηματισμού Discover North Athens, μια πρωτοβουλία της Περιφέρειας Αττικής για την ανάδειξη του πολιτισμού στη βόρεια Αθήνα, σε συνεργασία με το θέατρο Τόπος Αλλού, όλες τις Πέμπτες του Σεπτεμβρίου θα παρουσιάζεται η παράσταση Atreides/Ancient Pathos. Πρόκειται για ένα απάνθισμα από τα κορυφαία κείμενα των τριών τραγικών μας ποιητών, Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη, που συνθέτουν την ιστορία του οίκου των Ατρειδών από την αρχή μέχρι το τέλος. Με τον τίτλο Αρχαίο πάθος, η παράσταση συνδυάζει τις πιο χαρακτηριστικές και κορυφαίες σκηνές από τις γνωστότερες τραγωδίες που ζωντανεύουν στη σκηνή με σύγχρονη σκηνοθετική οπτική και τη χρήση video καθώς και πρωτότυπης μουσικής. Το αρχαίο και το παραδοσιακό συνυπάρχουν με το σύγχρονο στοιχείο και πλαισιώνουν το λόγο και το παίξιμο των ηθοποιών, καθιστώντας τη θεατρική εμπειρία μοναδική. Γεμάτη πάθη και συγκρούσεις, η παράσταση εξελίσσεται με ταχύ ρυθμό κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον του θεατή. Η παράσταση θα παρουσιάζεται στα αγγλικά με ένα τρόπο ιδιαίτερο: οι θεατές θα παρακολουθούν ένα πρόλογο της παράστασης και στη συνέχεια, περνώντας μέσα από την Έκθεση των Κεραμιστών όπου θα γίνεται μία περιήγηση/ξενάγηση από τους ηθοποιούς, θα μεταφέρονται στο χώρο της παρουσίασης. Αφού ολοκληρώνεται η παράσταση, οι θεατές θα συζητούν με τους ηθοποιούς σχετικά με τη φιλοσοφία της Αρχαίας Ελλάδας, η οποία παρουσιάζεται μέσα από το έργο. Για όσους θεατές το ζητήσουν, μπορούν να διοργανωθούν σεμινάρια που έχουν σχέση με κατασκευή θεατρικής μάσκας, κοστουμιού κ.α.
Σύνθεση κειμένου παράστασης/ Σκηνοθεσία/ Φωτισμοί: Νίκος Καμτσής, Σκηνικά-Κοστούμια: Μίκα Πανάγου, Μουσική: Κώστας Χαριτάτος, Video direction: Μιχάλης Παπαδογιαννάκης, Video Editor: Γιώργος Αλεξίου, Έντυπα: Topos arte. Παίζουν οι Ηθοποιοί: Λαμπρινή Θάνου, Άντα Κουγιά, Δημήτρης Νικολόπουλος, Παναγιώτα Χαϊδεμένου. Είσοδος δωρεάν. Θα προσφέρεται παραδοσιακή ρεβυθάδα.
Επισκεφθείτε το Studio Κυψέλης (Σπετσοπούλας 9 και Κυψέλης, Κυψέλη, 2108819571, 6947615715) και απολαύστε την παράσταση Καλλιτέχνες δωματίου. Ένα ψυχολογικό θρίλερ του Γιάννη Χαριτάτου -εμπνευσμένο από κείμενα του Radzinsky). Μια παθιασμένη ιστορία εκδίκησης, αγάπης και μίσους μέσα από το πρίσμα του θεάτρου. Εκείνη και Εκείνος: δύο ηθοποιοί. Ένα καθοριστικό για τη σχέση τους βράδυ γεμάτο αλήθειες και ψέματα. Εκείνη τον καλεί να παίξουν μαζί την ιστορία της ζωής τους σε θεατρική παράσταση. Κάπου εκεί, το θέατρο μπλέκεται με τη ζωή, το ψέμα με την αλήθεια, το δράμα με την κωμωδία… Κάθε Κυριακή στις 21:15 με ελεύθερη συνεισφορά.
Σκηνοθεσία: Βασίλης Θεοδώρου // Εικαστική επιμέλεια-φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός // Φωτογραφίες: Κώστας Βολιώτης // Trailer: Λεονάρντο Θίμο // Προβολή-επικοινωνία: Νατάσα Παππά // Ερμηνεύουν: Εκείνος: Στέλιος Γιδάκος, Εκείνη: Βασίλης Θεοδώρου

Το βιβλίο-έκπληξη του μήνα είναι προφανώς το μυθιστόρημα Ο πρόεδρος αγνοείται των Bill Clinton και James Patterson που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Πρόκειται για πολιτικό θρίλερ βγαλμένο από τα άδυτα του Λευκού Οίκου που διαθέτει στοιχεία κυβερνοπόλεμου και κατασκοπείας ενώ υπόσχεται μυστικά, ίντριγκα, δράση, ανατροπές, προδοσίες...
Το θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟύ (Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, Κυψέλη, 2108656004, 2108679535 ή μέσω viva.gr) θα φιλοξενήσει και φέτος την περσινή επιτυχία Camille Claudel Mudness (πρεμιέρα: 1/10/18 για 8 παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00) σε κείμενο του Γιάννη Λασπιά, σκηνοθεσία Πάνου Κούγια και τη Μάνια Παπαδημητρίου στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η Camille Claudel, η πρώτη γυναίκα γλύπτρια και η Constance Pascal, η πρώτη γυναίκα ψυχίατρος, συναντιούνται σε ένα φανταστικό πρωτότυπο διάλογο σχέσης γιατρού-ασθενούς. Μέσα από τις συναντήσεις τους ξετυλίγονται οι αντισυμβατικές ζωές των δύο γυναικών και αναπτύσσεται ένας ισχυρός δεσμός. Η Constance θα έρθει αντιμέτωπη με ένα ολόκληρο «αντρικό» σύστημα που καταδικάζει σε εγκλεισμό και απομόνωση τα άτομα που διεκδικούν το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και επιλογής. Δυο γυναίκες που κατάφεραν μέσα από αντίξοες συνθήκες να θέσουν τη δική τους παρουσία σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Σκηνικά- κοστούμια: Τζίνα Ηλιοπούλου, Λίνα Σταυροπούλου // Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου // Video: Βάσω Μιχαλοπούλου // Φωτογραφίες: Βασίλης Μακρής // Επικοινωνία: Le Canard qui Parle // Παίζουν: Μάνια Παπαδημητρίου (Camille Claudel), Αγγελική Καρυστινού (Constance Pascal), Μαρίνα Χρονοπούλου (πιανίστρια)
Πηγαίνετε με τα παιδιά σας θέατρο, ειδικά τις πρώτες μέρες του μήνα που δεν έχουν σχολικές υποχρεώσεις. Ακολουθούν οι παιδικές παραστάσεις του θεάτρου Εξ αρχής (Εμμανουήλ Μπενάκη και Δερβενίων 46, Εξάρχεια, 2103822661).
Το κλασικό και διαχρονικό παραμύθι των Αδερφών Γκριμ, Η Χιονάτη, παρουσιάζεται για 4η χρονιά στην Παιδική Σκηνή από το Σάββατο 1η Σεπτεμβρίου 2018 και κάθε Σάββατο στις 17:30. Διασκευή-Μουσική: Ελένη Νικολάου Τσακάλου // Σκηνοθεσία: Ντίνος Σπυρόπουλος // Σκηνικό: Μαρία Μακρή-Γεωργέλη // Κοστούμια: Κοσμάς Πανωρίδης // Μουσική επιμέλεια-ενορχήστρωση: Δημήτρης Σόρκος // Χορογραφίες: Δέσποινα Χουζούρη // Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Τσακάλου, Ίλια Σπυροπούλου, Άγγελος Κούκος, Ειρήνη Πολυδώρου
Συνεχίζεται για έκτη χρονιά… Πάνω από 500 παραστάσεις… Το κλασικό παραμύθι του Σαρλ Περώ, Η κοκκινοσκουφίτσα, επιστρέφει ανανεωμένο, από την Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου και κάθε Κυριακή για να ταξιδέψει και πάλι μικρούς και μεγάλους φίλους. Διασκευή-Μουσική: Ελένη Νικολάου Τσακάλου // Σκηνοθεσία: Ντίνος Σπυρόπουλος // Σκηνικό-Κοστούμια: Κοσμάς Πανωρίδης // Χορογραφίες: Δέσποινα Χουζούρη // Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Τσακάλου, Άγγελος Κούκος, Σίλια Μουστάκη, Ρένα Καραγιάννη
Τέλος, Ο Κοντορεβυθούλης, από την παιδική Σκηνή Ελένης Τσακάλου για 2η χρονιά από 2 Σεπτεμβρίου κάθε Κυριακή στις 11:15. Διασκευή-Σκηνοθεσία-Μουσική: Ελένη Τσακάλου // Σκηνικό-Κοστούμια-Μάσκες: Δανάη Σταματίου // Ενορχήστρωση-sound design: Δημήτρης Σόρκος // Χορογραφίες: Δέσποινα Χουζούρη // Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Τσακάλου, Νίκος Μπατάλας, Άγγελος Κούκος, Ίλια Σπυροπούλου

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Ζητά η πένα

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Ο λογισμός αδυνατεί να ξαποστάσει απόψε,
έσμιξε με την προσμονή θλιμμένης ευτυχίας.
Σεντούκια ανοίγεις του μυαλού μα η έμπνευση απούσα.
Τώρα σμιγμένες σκέψεις σου, τρελό χορό έχουν στήσει,
στέρνα γεμάτη φειδωλή δεν θα τις σταματήσει.
Θεριεύει η αμετροέπεια και φασαρία κάνει.
Απούσα η τάξη, ασπασμό στη λογική κι αν τάζεις,
να τιθασεύσεις δεν μπορείς του νου σου οχλαγωγία.
Όσο υψώνεις άμυνες, τόσο θα σε χλευάζει
το αδηφάγο, το θεριό, το άτακτο μυαλό σου.
Ένα-ένα ξεχώρισε όσα σε βασανίζουν
και άφησε την πένα σου παράμερα γι’ απόψε.
Αγόγγυστα λογαριασμό μ’ ότι σε ρίχνει κάνε,
χαλάσματα προσκύνησε, ρακένδυτες στιγμές σου.
Σαν η ψυχή του ποιητή μελαγχολία ψάχνει,
ανάγκη για ενδοσκόπηση νιώθει και ντομπροσύνη.
Να την ξορκίσεις δεν μπορείς, κακό δεν αξιώνει,
είναι που στην αλήθεια της δεν έκανε εκπτώσεις.
Καθάριο νου ονειρεύεται μετά από την μπόρα,
σταχτί, δικό σου ουρανό να καθαρίσει θέλει,
λιθόστρωτα σοκάκια νου, με μύρο να αλείψει
που η μέθη του θα δυνηθεί παραδοχή να φέρει.
Κι όταν καλά το μέσα σου θα έχεις ηρεμήσει,
όταν του ξανασυστηθείς, όταν το εξερευνήσεις,
τότε θα έχεις, ποιητή, για πάντα σύντροφό σου
την έμπνευση, τη Μούσα σου, τη ρότα που θα έβρεις
σ’ άγονη γης της θλίψης σου λέξεις συγυρισμένες.
Όμορφα θα μελαγχολείς παρέα με την πένα,
ακούραστή σου σύντροφο σε κάθε σου ταξίδι,
μάνα σου, κόρη, αδερφή και άπληστή σου φίλη.

🍃

Copyright © Τζωρτζίνα Κουριαντάκη All rights reserved, 2018
Στη συνοδευτική φωτογραφία εμφανίζεται πίνακας του George McKim -ονομάζεται Poem Painting- στον οποίο συνδύασε τη ζωγραφική με την ποίηση. Το ποιητικό έργο που εμφανίζεται έχει δημιουργηθεί με επιλογή λέξεων από ένα βιβλίο για τον Van Gogh. Πηγή

Της ίδιας:

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Η πτώση

Αλμπέρ Καμύ

Η αλήθεια, όπως και το φως, τυφλώνει.

🍂

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Αλμπέρ Καμύ, Η πτώση

Κατεβάστε ή διαβάστε το βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γράμματα το 1987

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

Δάκρυ


Το βράδυ πέθανε η παιδούλα
πούχε αρρωστήσει την αυγή
Ίσως η αγνή της η ψυχούλα
με τ' άστρα θέλησε να βγη.
Και τώρ' αστέρι θάχει γίνει
τον ουρανό για να ομορφήνη.

🍃

Από τη συλλογή Ανένταχτα του Νίκου Καββαδία

Ο Νίκος Καββαδίας πέρασε πολλά χρόνια της ζωής του στα καράβια και πάντα μιλάει για αυτά, τους ναυτικούς, τους καυγάδες, τα λιμάνια και τους θαλασσινούς έρωτες με πρώτο και μεγαλύτερο τον Έρωτά του για τη θάλασσα. Στα ελληνικά γράμματα άφησε μόλις τρεις ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα και τρία αφηγήματα. Τα έργα της συλλογής αυτής δημοσιεύθηκαν σε διάφορα έντυπα όμως δεν εντάχθηκαν σε καμία ποιητική συλλογή του.
Διαβάστε ή κατεβάστε το αρχείο (pdf) εδώ

Ευτοπία

Η αλήθεια είναι ότι όταν κράτησα στα χέρια μου το βιβλίο της κυρίας Παπαθεοδώρου ήδη από τον τίτλο και το καλαίσθητο εξώφυλλο κατάλαβα τι πρόκειται να διαβάσω, πριν ακόμη γυρίσω στο οπισθόφυλλο. Και όταν διάβασα το οπισθόφυλλο και επιβεβαιώθηκα, τότε χάρηκα εκ των πρότερων για την τόλμη της συγγραφέως να γράψει ένα τέτοιο βιβλίο του οποίου το περιεχόμενο δεν είναι το πλέον σύνηθες για τα ελληνικά δεδομένα.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2018

Οι Άγιοι με τα πορφυρά μάτια

Μάριου Μητσόπουλου
«Φωτιά, όπου και να κοίταζαν τα μάτια του το μόνο που έβλεπε ήταν φωτιά. Μία λυσσασμένη πύρινη θάλασσα κατέτρωγε τα ξύλινα κτίρια και άφηνε πίσω της στάχτες. Δεν υπήρχε κόσμος για να τρέξει πανικόβλητος, δεν υπήρχαν πολεμιστές για να αμυνθούν ούτε γυναίκες για να θρηνήσουν, υπήρχε μονάχα εκείνος πεσμένος στο έδαφος γεμάτος πληγές. Ήταν ο μόνος επιζών, εκείνος που την μέρα της ευτυχίας του οι θεοί τον είχαν ευνοήσει. Έπρεπε να ζήσει, να σταθεί ξανά στα πόδια του και να φέρει τη νέα εποχή.»

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα φαντασίας του Μάριου Μητσόπουλου, Οι άγιοι με τα πορφυρά μάτια.
Στην περίληψη λέει: Ένας μισθοφόρος ακολουθεί το δρόμο της εκδίκησης, ένας μοναχός αναζητεί την ελευθερία του και μία νεαρή κοπέλα πασχίζει να επιστρέψει στο σπίτι της. Η μοίρα διασταυρώνει τα μονοπάτια τους και τους οδηγεί στη Σουρουάν, τη χώρα της Ανατολής. Εκεί ο αγώνας για λύτρωση μετατρέπεται σε μία ανελέητη μάχη για την προστασία όλου του κόσμου. Τι είναι αυτό που τους απειλεί;
Κατεβάστε το από αυτή τη σελίδα [Κλικ στο εικονίδιο pdf και περιμένετε. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα άλλο.]

Σάββατο, 25 Αυγούστου 2018

Ασκητική

Νίκου Καζαντζάκη

Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

🍃

Απόσπασμα από την Ασκητική
Κατεβάστε ή διαβάστε την Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2018

Λίγη μαμά ακόμα

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη
–1–

Το τελευταίο που χρειαζόταν η Θεοδοσία ήταν να την σταματήσει η αστυνομία λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Υπακούοντας στο σήμα του αστυνομικού, άναψε φλας και σταμάτησε στην άκρη του δρόμου.
- Δεσποινίς, τρέχατε πάνω από το επιτρεπόμενο όριο.
- Δεν… δεν το κατάλαβα, συγγνώμη.
- Τα χαρτιά σας, παρακαλώ! Μάλιστα… όλα είναι εντάξει. Φοβάμαι όμως πως θα πρέπει να σας δώσω μία κλήση. Τρέχατε υπερβολικά, και… απ’ ό,τι βλέπω, δεν είστε και στην καλύτερη κατάσταση.
-Ό,τι νομίζετε.
- Μάλιστα… απλά να σας υπενθυμίσω ότι δεν είναι σωστό να οδηγείτε σε κατάσταση σοκ.
- Μα είμαι απόλυτα ήρεμη.
- Δεσποινίς, κλαίτε με λυγμούς, ενώ οδηγείτε. Αποτελείτε κίνδυνο για τον εαυτό σας και τους άλλους.
- Ό,τι πείτε.
- Ναι… θα σας παρακαλούσα ωστόσο, να μείνετε λίγο εδώ, μαζί μου, όσο θα χρειαστεί τουλάχιστον, μέχρι να ηρεμήσετε.
- Αυτό αποκλείεται. Βιάζομαι.
- Έχετε κάποιον δικό σας να τον ειδοποιήσουμε να έρθει να σας πάρει;
- Όχι. Είμαι ορφανή!

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018

Εγώ και μερικές φίλες μου

Η Αλεξάνδρα Μυλωνά αφιερώνει το βιβλίο της: «Στη γυναίκα που πίσω απ’ τη διπλανή πόρτα επιμένει να ανασαίνει». Οι φίλες της Αλεξάνδρας είναι 27, αφού μέσα από 27 γυναικείους μονολόγους περιγράφει τις ιστορίες γυναικών της διπλανής πόρτας. Τα θέματα που αναλύονται ποικίλα και όλα αφορούν τους αγώνες που δίνει το γυναικείο φύλο στις προκλήσεις της καθημερινότητας και της κοινωνίας. 27 ονόματα μέσα στα οποία μπορεί να αντικρίσει κανείς το όνομα της μάνας, της αδερφής, της γυναίκας, της ερωμένης, της κόρης, της γιαγιάς του.

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018

Για ένα κομμάτι γης

Ποίηση καρδιά καλοκαιριού και δη Αύγουστο μοιάζει με καρπούζι αρχές Δεκέμβρη· ή γρανίτα καρύδας ή σκι σε αμμόλοφο... Ένα κάπως αταίριαστο ζευγάρι για την πλειοψηφία των αναγνωστών κάποιες φορές, αν όχι τις περισσότερες, γι' αυτό και τα βιβλία με τις συλλογές που δεν έχουν διαβαστεί ως αρχή Ιούνη συνήθως ανοίγονται αφού ξεκινήσουν τα σχολεία. Ευτυχώς η ζωή δεν είναι μονταρισμένη ταινία αλλά πηγαία κι αυθόρμητη και ορίστε που, μια μέρα μακριά από τη θάλασσα, διάβασα αυτό το βιβλίο με τον συννεφιασμένο ουρανό και την ομίχλη στο εξώφυλλο.

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

Φωτιά και θάλασσα

Οι Κρήτες του Μίνωα

Αν και μέχρι πρότινος στα χέρια μου δεν είχαν πέσει ιστορικά μυθιστορήματα που να αφορούν στην αρχαία Ελλάδα, η αλήθεια είναι ότι το μυθιστόρημα του Αντώνη Καπίδη είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω εμπνευσμένο από την αρχαία ελληνική ιστορία.

Η έρευνα και οι γνώσεις του συγγραφέα σχετικά με την εποχή στην οποία αναφέρεται, και δη αυτής της ανάπτυξης αλλά και της καταστροφής του Μινωικού πολιτισμού, είναι εμφανείς. Η επιμέλεια του μυθιστορήματος είναι προσεγμένη, έτσι ώστε να γίνονται κάθε φορά κατάλληλες επεξηγηματικές αναφορές ως προς το ιστορικό πλαίσιο.

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα

Στο νέο βιβλίο της, η Βασω Ζαφειροπούλου, γράφει για τα ιδρυματικά παιδιά. Εκείνα τα παιδιά που είχαν την ατυχία να αντιμετωπίσουν την ορφάνια και, κατά συνέπεια, τη μοναξιά, την αβεβαιότητα, το σκληρό πρόσωπο της ζωής...

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Τα Παράθυρα

Κωνσταντίνου Καβάφη

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νάβρω τα παράθυρα.— Όταν ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι παρηγορία.—
Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.
Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

📜

Κατεβάστε ή διαβάστε τα ποιήματα του Κ. Καβάφη
Τα άπαντα του ποιητή περιλαμβάνουν: 154 έργα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα λεγόμενα Αναγνωρισμένα), 37 αποκηρυγμένα (νεανικά, κάποια στην καθαρεύουσα), 75 ανέκδοτα που βρέθηκαν στα χαρτιά του και 30 ατελή.

Φον ο φοβερός και Η ΧΑμένη ΧΑρά της Θυμιώς

Η ΧΑμένη ΧΑρά της Θυμιώς
Η Θυμιώ όταν ήταν παιδί τη λέγανε Ευθυμία. Μια μέρα η Απόρριψη της στέρησε το ΕΥ από το όνομα της, αυτό το ΕΥ της ευτυχίας, της ευφορίας, της ευχαρίστησης και το άφησε σκέτο Θυμιώ, να μοιάζει πιο πολύ με το θυμό. Η Ευθυμία χωρίς το ΕΥ παρουσίασε αμέσως μετά μια αλλεργία, ένα ασταμάτητο φτέρνισμα, μια αντίδραση του οργανισμού της σε ό,τι μπορούσε να της φέρει χαρά. Ήταν πολύ προσεκτική, η αλλεργία δεν αστειευόταν, είχε καλά κλεισμένη τη χαρά της σε ένα κλειδωμένο μπαούλο, σε μια σκοτεινή σοφίτα, για να 'ναι βέβαιη ότι δεν θα μπορούσε να βρει το δρόμο να επιτρέψει· που να τον βρει τον δρόμο μέσα σε τόσο σκοτάδι. Ο Χάρης όμως βρήκε το δρόμο προς το μπαούλο, έβγαλε τη χαρά της ευτυχίας από κει και με χίλια ζόρια προσπάθησε να την κάνει να τη δεχθεί πίσω. Δεν ξέρω αν τα κατάφερε, αν ήταν αρκετή για τη Θυμιώ η αγάπη του Χάρη για να δεχθεί πίσω το ΕΥ της.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Η Αλεξάνδρα Μπελεγράτη και Το σκοτεινό δάσος

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Α.Μ.: Το βιβλίο γραφόταν πολλά χρόνια μέσα στο μυαλό μου. Για πολλά χρόνια σκεπτόμουν όσα γίνονται στον πλανήτη... Και ήταν θέματα που με ταλάνιζαν. Σκουπίδια, υπερπληθυσμός, πόλεμοι, όπλα, ρατσισμός, ωμή βία σε όλα τα επίπεδα. Εκπαίδευση νέων γενεών, παιδιών μέσω της τηλεόρασης και των βιντεοπαιχνιδιών σε πάγωμα συναισθημάτων. Έλεγχος πληθυσμών μέσω του διαδικτύου. Όλα γύρω μας θέματα απειλητικά, απόλυτα αληθινά.
Όλα όμως ξεκίνησαν πολλά χρόνια πριν, όταν το 2009, έτυχε να γράψω ένα άρθρο που αφορούσε την υπερθέρμανση του πλανήτη. Κάνοντας έρευνα, είδα ότι τα πράγματα είναι ιδιαίτερα εύθραυστα, μην πω επικίνδυνα, όσον αφορά την επιβίωση των επόμενων γενεών αλλά και της ζωής όλων των όντων πάνω στον πλανήτη. Και τότε άρχισα να ψάχνω άρθρα, βιβλία, συνεντεύξεις για πιθανά σενάρια μέλλοντος. Αποφάσισα έτσι να φανταστώ έναν νέο κόσμο, μετά το τέλος αυτής της άγριας εποχής.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες
Άμοιρος ΑκροβατίδηςΘοδωρής ΠαπαθεοδώρουΙωάννα ΔαμηλάτηΣυλλογή βραβευμένων διηγημάτων επιστημονικής φαντασίαςΠοιητική συλλογή, Ευρυδίκη Σιγαλού, Σαββατολουσμένη μουΗ πτώση, Αλμπέρ ΚαμύΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος Μανουσόπουλος
Πασχαλία ΤραυλούΆπαντα Κωνσταντίνου ΚαριωτάκηΧρήστος ΚεσκίνηςΟι Άγιοι με τα πορφυρά μάτια, Μάριου ΜητσόπουλουΘεόδωρος ΊνταςΝίκος ΙατρούΣτέλιος Ανδρεάδης
Άπαντα Κωνσταντίνου Καβάφη23, Νίκος ΒαρδάκαςΑναρχικός τραπεζίτης, Φερνάντο ΠεσσόαΑσκητική Νίκου ΚαζαντζάκηΆγγελος Μπακας - Ο σιωπηλος ΜπουΔιαβάστε ή κατεβάστε τα Ανένταχτα του Νίκου Καββαδία
Το ξύλινο παλτό, Κατερίνα Γώγου