ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους: Μυθιστορήματα: Το θηρίο στο πιάνο * Η εξόριστη πριγκίπισσα * Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα * Εγώ, ο Σίμος Σιμεών * Το κορίτσι από τη Γερμανία * Ο θάνατος του συλλέκτη * Στεφάνι για εννέα μούσες * Η σκιά * Μυρωδιά από σανίδι * Μες στη νύχτα του κόσμου * Ποτέ δεν θα σ' αφήσω * Ματωμένη Κυριακή * Στα μονοπάτια του έρωτα * Περίμενέ με, θα γυρίσω * Το μεγαλείο της ψυχής * Θύελλα στη Μακεδονία (ιστορικό θρίλερ) * Της πλατείας τα μυστικά * Γιατί; * Ωρέλια * Το ρ της ερωμένης * Ξεχασμένο άλογο

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Από σταθμό σε σταθμό

Η παράσταση «ΑΠΟ ΣΤΑΘΜΟ ΣΕ ΣΤΑΘΜΟ» («20 αστικά μονόπρακτα», εκδόσεις Άγρα, 2016) της Δώρας Τσόγια, σε σκηνοθεσία της Κυριακής Σπανού, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, σε προτρέπει να παρακολουθήσεις τα πολλαπλά επίπεδα "αναζήτησης" του νοήματος της ζωής και της κατακερματισμένης ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Στο άξενο μιας μεγαλούπολης με ιλιγγιώδης ρυθμούς, η ρουτίνα της καθημερινότητας, η συνεχής μάχη της επιβίωσης, τον «αλλοιώνει».
Περιφέρεται με τον κίνδυνο να «κολλήσει» την επιδημία των καιρών μας, την έλλειψη ανθρωπιάς που αλλοτριώνει το έλλογο ον.

Οι έξι χαρακτήρες επί σκηνής (Σταμάτης Τζελέπης, Βασιλική Δέλιου, Θοδωρής Θεοδωρίδης, Δημήτρης Μαμιός, Αμαλία Νίνου, Τατιάνα-Άννα Πίττα) αριστοτεχνικά χορογραφημένοι, «μόνοι», «οχυρωμένοι» μέσα στις δικές τους εμμονές, ιδιοτροπίες, ονειρώξεις, επιθυμίες, ανάγκες, αδυναμίες, φοβίες, πάθη, «υψώνουν» τα τείχη που συμβολίζουν την αντίστασή τους, «εντός» και «εκτός». Άλλοτε τα «καταλύουν» με σκοπό να «ανοιχτούν», να διεκδικήσουν τη θέση τους στη δική τους ζωή. Άλλοτε πάλι τα «διασταυρώνουν» για να συγκρουστούν ή/και να διαμαρτυρηθούν και άλλοτε κινούνται παράλληλα σε διαφορετικούς κόσμους με διάθεση να συν-λογιστούν και να μας συν-κινήσουν.
Το έργο μέσα σε «υπόγειες» και «υπέργειες» διαδρομές διαπραγματεύεται δίπολα όπως: φως-σκοτάδι, όνειρο-πραγματικότητα, αγάπη-μίσος, ζωή-θάνατος, θόρυβος-σιωπή, νιότη-γήρας, μνήμη-λήθη, εμπιστοσύνη-δυσπιστία, παλιό-καινούριο, κρίση-ευκαιρία, απελπισία-ελπίδα, μερικό-ολόκληρο, αλήθεια-ψέμα, λογική-παράνοια.

Το δίπολο "αρχή-τέλος" απουσιάζει αφού ο θεατής «εισχωρεί» στην αέναη κίνηση και μεταβολή μιας πόλης που δεν κοιμάται ποτέ, στην αέναη κίνηση και μεταβολή της φύσης.

Οι έξι χαρακτήρες μέσα από την «επινοημένη» υπόθεση «Τι θα γινόταν αν» ξεγυμνώνουν τις ψυχές τους και μας υπενθυμίζουν πως μέσα από τη σχέση μας με τη φύση… στην άνεση της σκιάς ενός δέντρου, την ανάσα ενός ξέφωτου, την ανάπαυλα σε μια πλατεία, όταν βρεθούν στο «κέντρο» τους μπορούν να συναντηθούν.

«Στέκονται αντίκρυ, σα να πρόκειται να αγκαλιαστούν».

Τα σκηνικά και τα κουστούμια της Ολυμπίας Σιδερίδου, η μουσική της Violet Louise, και η χορο-κίνηση της Κικής Μπάκα ολοκληρώνουν την μοναδική αίσθηση ενός «ταξιδιού» στα ενδότερα της ψυχοσύνθεσης του καθένα μας.

Η παράσταση είναι μία αισιόδοξη πρόταση στα αδιέξοδα της εποχής μας.
Περισσότερα από την Ελένη Τσεφαλά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Τζίμμυ ΚορίνηςΚώστας ΚρομμύδαςΙωάννα ΔαμηλάτηΠαναγιώτης ΚωνσταντόπουλοςΘεόδωρος ΘεοδωρήςΠέτρος ΦούρναρηςΣίσσυ Σιγιουλτζή-Ρουκά και Γιώργος Ρουκάς
Βαγγέλης ΓιαννίσηςΙσμήνη ΧαρίλαΕιρήνη ΒαρδάκηΜαγδαληνή ΘωμάNicci FrenchΝίκος ΙατρούΑγγελική Κακανιάρη
Κώστας ΡαμπόταςChevy StevensΑσημίνα ΣτασινοπούλουΒάσω Ζαφειροπούλου
Μαρία ΚαλύβαΈφη Καγξίδου και Λίνα ΣπεντζάρηΣτάθης Νικολαΐδης