ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους: Μυθιστορήματα: Όταν ο ήλιος * Ζανζιμπάρ * Ο πόλεμος των πολυκατοικιών * Η τελευταία αυτοκράτειρα του Βυζαντίου * Αν ήσουν εδώ * Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας * Το θηρίο στο πιάνο * Η εξόριστη πριγκίπισσα * Τα κορίτσια πίσω από τη χαραμάδα * Εγώ, ο Σίμος Σιμεών * Το κορίτσι από τη Γερμανία * Ο θάνατος του συλλέκτη * Στεφάνι για εννέα μούσες * Η σκιά * Μυρωδιά από σανίδι * Μες στη νύχτα του κόσμου * Ποτέ δεν θα σ' αφήσω * Ματωμένη Κυριακή *** Παραμύθι για μεγάλους: Το φτερό του θεραπευτή αητού

«Φοβάμαι τη μέρα που δεν θα μπορώ να απλώσω τις σκέψεις μου στο χαρτί», Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Πως μετράμε... την ευτυχία;
Τ.Κ.: Με τις στιγμές. Όσο πιο πολλές ευτυχισμένες στιγμές, τόσο περισσότερο ευτυχισμένοι νιώθουμε.

Την δημιουργία;
Τ.Κ.: Με τον διάλογο με τον εαυτό μας και τι αποκομίσαμε από αυτόν.

Την επιτυχία;
Τ.Κ.: Με την ανείπωτη χαρά, τη συγκίνηση και την πολυπόθητη επιβράβευση της όποιας προσπάθειάς μας.

Πως ένιωσες όταν ολοκλήρωσες το πρώτο σου έργο, ποιο είναι αυτό και σε ποια ηλικία συνέβη;
Τ.Κ.: Τρομερή ανασφάλεια. Το έδωσα μόνο στη γιαγιά μου. Δεν το έχει διαβάσει κανείς άλλος. Ήταν ένα παραμύθι με δράκους, μάγισσες και ένα σωρό άλλα εμπόδια που καλούταν η ηρωίδα ν’ αντιμετωπίσει. Ήμουν δεκαπέντε χρονών.

Αν η ζωή σου ήταν... μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή;
Τ.Κ.: Η στιγμή που ο Τζιν Κέλι τραγουδά και χορεύει στη βροχή το “Singing in the rain” στην ομότιτλη ταινία του Στάνλεϊ Ντόνεν. Αυτός ξένοιαστος βγάζει όλη την παιδικότητά του και αφήνεται να τον συνεπάρει η ευτυχία.

...μια μουσική σύνθεση, τι θα ακούγαμε;\
Τ.Κ.: Την Μπαλάντα Του Ούρι του Μάνου Χατζιδάκι.

...μια στιγμή στο χρόνο, πότε θα ζούσες;
Τ.Κ.: Τη στιγμή που ξεχύθηκαν οι Έλληνες στους δρόμους να γιορτάσουν τη λήξη της τριπλής κατοχής στη χώρα.

Ποιο χρώμα έχει... η χαρά;
Τ.Κ.: Γαλάζιο. Η θάλασσα πάντα μού φέρνει χαρά.

Η λαχτάρα;
Τ.Κ.: Όλα τα χρώματα, ανάλογα το αντικείμενο αυτής.

Η φλόγα;
Τ.Κ.: Κόκκινο, γιατί έτσι μας το έχουν περάσει υποσυνείδητα. Αν κοιτάξουμε προσεκτικά, έχει πορτοκαλί, κίτρινο, ακόμα και μωβ και γαλάζιο.

Πιστεύεις...
Τ.Κ.: Στον Θεό, στον άνθρωπο και στην καλοσύνη που κρύβει και ο πιο σκληρός άνθρωπος μέσα του.

Πονάς...
Τ.Κ.: Με την αδικία, είτε γίνεται σ’ εμένα είτε σε κάποιον άλλον, πόσο μάλλον όταν αυτός ο άλλος αδυνατεί για τον οποιονδήποτε λόγο να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Προχωράς...
Τ.Κ.: Μπροστά, κοιτώντας πάντα πίσω. Καλώς ή κακώς, δεν ρίχνω εύκολα τη μαύρη πέτρα.

Χορεύεις;
Τ.Κ.: Πολύ. Όταν είμαι πολύ χαρούμενη, πολύ λυπημένη και πολύ αγχωμένη. Κυρίως με τα παιδιά και τον άντρα μου. Στην ουσία τους ξεσηκώνω προκειμένου να βγάλω την ένταση της στιγμής.

Ξαναγεννιέσαι...
Τ.Κ.: Κάθε φορά που γράφω ένα διήγημα. Γίνομαι ο ήρωας, η ηρωίδα και ζω την όποια κατάσταση αποτυπώνω στο χαρτί.

Χάνεσαι...
Τ.Κ.: Κάθε φορά που συζητώ με τον εαυτό μου, όταν διαβάζω ένα βιβλίο και όταν γράφω. Χάνομαι από όλους, οπότε προτιμώ να επιλέγω βραδινές ώρες.

Πιστεύεις...
Τ.Κ.: Ότι κάθε ένας από εμάς, κάποιον έχει πληγώσει και από κάποιον έχει πληγωθεί. Είναι αναπόφευκτο.

Τραγουδάς;
Τ.Κ.: Πολύ. Όταν είμαι μόνη, δυνατά.

Διαβάζεις…
Τ.Κ.: Λαίμαργα. Μπορεί να μην διαβάσω τίποτα για μήνες και μετά να πάω στο βιβλιοπωλείο και να κατεβάσω όλα τα βιβλία των οποίων ο τίτλος μου πει κάτι εκείνη τη στιγμή. Μετά διαβάζω πυρετωδώς μέχρι την επόμενη φορά.

Γράφεις...
Τ.Κ.: Γράφω πάντα την ιστορία πρώτα στο μυαλό μου. Τον σκελετό, ας το πούμε έτσι, και κάποια δυνατά σημεία. Ύστερα, στο χαρτί και μόνο στο τέλος στον υπολογιστή. Συνήθως μικρά διηγήματα, ποιήματα και, σπάνια προς το παρόν, δοκίμια.

Παίζεις...
Τ.Κ.: Δοκίμασα να μάθω κιθάρα κάποτε, αλλά αισθάνθηκα ανεπαρκής στο μάθημα με τις νότες που “αλλάζαν” στην ταστιέρα της κιθάρας.
Παίζω πολύ με τα παιδιά μου. Γίνομαι παιδί και παίζουμε ό,τι προτείνουν.
Δεν αγάπησα κάποιο άθλημα. Το μόνο που κάνω είναι Καράτε, αλλά δεν είναι άθλημα, είναι κάτι που προσωπικά πιστεύω σού δίνει πολλά στον χαρακτήρα και την αυτοπεποίθηση γενικότερα.
Νέοι καλλιτέχνες, δημιουργοί, συγγραφείς μιλούν για εκείνους για το έργο τους.
Περισσότερα σαν κι αυτό στη στήλη Blood New

Καλλιτεχνικό ή λογοτεχνικό βιογραφικό σημείωμα:
Τ.Κ.: Προς το παρόν, προσπαθώ να το χτίσω. Με θέληση και πείσμα μεν, στην αρχή αυτού δε.

Στόχοι και επιδιώξεις:
Τ.Κ.: Να συνεχίσω να γράφω. Φοβάμαι τη μέρα που δεν θα μπορώ να απλώσω τις σκέψεις μου πάνω στο χαρτί. Να μην χάσω αυτόν τον τρόπο διαφυγής.

Όνειρα:
Τ.Κ.: Ονειρεύομαι τη μέρα που κάποιος εκδότης θα με εμπιστευτεί, που κάτι θα τού αρέσει σε αυτό που θα διαβάσει.
Ονειρεύομαι την ημέρα που θα βρω το θάρρος να στείλω κάτι σε κάποιον εκδότη.
Ονειρεύομαι την ημέρα που θα κυνηγήσω πιο έμπρακτα τα όνειρά μου.

2 σχόλια:

  1. Πολύ όμορφη κι ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Εύχομαι να ξαναγεννηθείς με τ' επόμενό διήγημά σου κι εμείς να γίνουμε μάρτυρες αυτής της λογοτεχνικής παλιγγενεσίας σου ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ εϋστοχες και ειλικρινείς οι απαντήσεις!Μόλις διάβασα την ψυχούλα σου και όχι ατάκες της πεπατημένης που λίγο πολύ όλοι χρησιμοποιούν,ώστε να γίνουν αρεστοί!Κρατάω πολλά από αυτή τη συνέντευξη που άγγιξε την καρδιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Αδαμαντία ΑλατάρηΚώστας ΚρομμύδαςΓιάννης ΞανθούληςΠαναγιώτης ΚωνσταντόπουλοςΜαρία ΜπρατσιανούAgatha Christie as Mary WestmacottΝικολέττα Σκάλκου-Διαμαντίδη
Βαγγέλης ΓιαννίσηςΗλιάνα ΠαντολέωνΜαγδαληνή ΘωμάΑγγελική ΚακανιάρηNicci FrenchArmando Lucas CorreaΜαρία Θεμελή
Κώστας ΡαμπόταςChevy StevensΕύη ΨάλτηΓιάννης ΞανθούληςΒάσω Ζαφειροπούλου
Γωγώ ΨαχούλιαJohanna Lindsey